ANMELDENTeilen
บทที่ 32 รางวัลคนช่างฝัน 2
Zuletzt aktualisiert:
10.03.2026 15:18:05“แม่ขอโทษลูกจริง ๆ ขอโทษที่เคยทำไม่ดีต่าง ๆ นานา ขอให้ลูกทั้งสองรักกันนาน ๆ” พรรณพิลัยผละออกพร้อมกับลูบดวงหน้าของทศวรรษด้วยความรู้สึกผิดที่ท่วมท้นในใจครั้งแล้วครั้งเล่า เด็กคนนี้จริง ๆ เลย แม้แต่ได้ลิ้มรสข้าวคลุกเกลือก็ไม่ปริปากโวยวายอะไรออกมาสักคำ
“ลูกทศ มานี่มา” ทศวรรษขยับเข้าไปใกล้ พรรณพิลัยคว้าข้อมือไปก่อนจะรับกล่องกำมะหยี่สีแดงจากศรีนวลมาสวมให้ลูกสะใภ้คนโตของบ้าน เป็นสร้อยเพชรน้ำดีจากแบรนด์ดัง
“เอาเส้นเล็ก ๆ ไปก่อนนะลูก จองไว้ก่อน งานแต่งของหนูอีกครั้งแม่จะเป็นเจ้าภาพให้เอง” ทศวรรษพนมมือไหว้อย่างนอบน้อม
“เรียกแม่สิลูก”
“ครับ…คุณแม่” พรรณพิลัยลูบหัวทศวรรษด้วยความเอ็นดู ก่อนจะมอบชุดเครื่องเพชรทองคำให้อีกถาด
“รับไว้เถอะนะถือว่าเป็นของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแม่ เพราะว่าแม่ได้จากเราทุกปี” ทศวรรษหน้าแดง ก้มหน้างุดขานรับเบา ๆ ไม่คิดว่าสิ่งที่เขาทำบ้านคุณาปกรจะรับรู้
ก่อนหน้านั้นทั้งสองแม่ไม่ได้สงบศึกกันเหมือนอย่างวันนี้ มีหลายครั้งที่แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์อยากจะบึ่งรถแล้วไปเฉ่งด่าพวกผู้ดีตีนแดงอย่างพรรณพิลัยถึงบ้าน แต่ก็ได้สามีและลูกสาวคอยห้ามทัพตลอด ก่อนหน้าไม่กี่วันก่อนก็ฉะกันไปหลายดอก แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ได้ทีจัดเต็มเกือบสองชั่วโมง พรรณพิลัยถึงกับกอดเธอร้องไห้สะอึกสะอื้นรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำกับเด็กทั้งสอง อารมณ์ของแม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ถึงได้เย็นลง สุดท้ายความรักของเด็กทั้งสองก็เป็นที่ประจักษ์ จะเป็นกะเทย ตุ้ม แต๋วแล้วยังไง อีกอย่างตาเขยก็ไม่ได้แย่ หน้าที่การงานก็ดี เด็กทั้งสองพากันทำมาหากิน ไม่ได้เอาแต่เที่ยวเตร่ สำมะเลเทเมาที่ไหน ก่อร่างสร้างตัวมาได้ขนาดนี้แม่อย่างเธอก็ตายตาหลับแล้ว คนมีปากอยากพูดอะไรก็พูดไป เธอพูดได้เต็มปาก มีลูกอย่างอีทศและนังดาวเธอไม่เคยอายใคร กลับกัน…สามารถโพนทะนาเม้ามอยใส่ไข่ให้รู้ถึงความเก่งกาจของเด็กทั้งสองตั้งแต่หัวซอยยันท้ายซอย ทัดดาวเองก็เป็นหมอที่มีคลินิกกิจการใหญ่โต แล้วเธอยังต้องอายอะไรอีก!
“ก็อย่างที่ผมเคยพูดไปว่าทางเราอยากจะมาสู่ขอทศวรรษอย่างเป็นทางการให้สืบสาน” ท่านเจ้าสัวเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ถอนหายใจ
“ฉันไม่คัดค้านอะไรหรอกค่ะ จริง ๆ ไม่ต้องจัดงานใหญ่โตอะไรพวกนั้นก็ได้ ขอแค่ยอมรับลูกชายฉันได้จากใจจริง แค่นี้ก็ดีมากแล้ว” ก่อนจะขายลูกชายตัวเอง
“ขี้เกียจตัวเป็นขน แถมยังนอนตื่นสาย คร้านพวกคุณจะเอามาคืนสิไม่ว่า”
“แม่!!!” ทศวรรษร้องเรียกแม่ตัวเองเสียงดัง
“ก็มันจริง เอ็งนะขี้เกียจจะตายชักจริงไหมพ่อมึง” เสียงหัวเราะร่วนดังออกไปนอกชานบ้าน ทศวรรษกระเง้ากระงอดก้มหน้างุด สืบสานโอบกอดพลางโยกไปมา
“ขี้เกียจยังไงพี่ก็รัก”
“โห่!!” ทัดดาว พลอยพรรณ รวมไปถึงสามสาวที่เงียบอยู่นานป้องปากแซวใหญ่ ทศวรรษหน้าแดงไปถึงใบหูก่อนจะกระทุ้งศอกใส่สีข้างคนรักเบา ๆ กลบเกลื่อนความเขินอาย วันนี้มันเป็นวันของทศวรรษจริง ๆ
“ตาเขย วันไหนไม่รักมันแล้ว ส่งมันคืนมาหาแม่นะ หากวันนั้นมาถึงแม่เองก็จะไม่ถือโทษโกรธเคืองใคร ความรู้สึกมันพูดกันยาก แต่อย่างน้อยก็อยากจะให้จากกันด้วยดี อย่าให้อีทศมันต้องเจ็บช้ำน้ำใจ เห็นพวกเราอย่างนี้ก็ไม่เคยจะตีมันจริง ๆ สักแอะ” หักมุมเฉย จากหัวเราะร่วนสนุกเฮฮา ต่อมน้ำตาแตกเฉย ทัดดาวเองก็เช่นกัน เธอจ้องมองพี่ชายสุดที่รักที่สมหวังกับคนรักจริง ๆ จัง ๆ เสียที
“พี่สืบ ดาวฝากพี่สาวคนสวยของดาวด้วยนะ อย่าให้พี่สาวดาวร้องไห้อีก เพราะพี่ทศร้องไห้ปากเบะเหมือนเป็ด แถมยังขี้เหร่สุด ๆ เพราะฉะนั้นอย่าทำให้พี่ทศร้องไห้อีกนะ” ทัดดาวเข้ามาสวมกอดทศวรรษ ทศวรรษเองก็ต่อมน้ำตาแตกเช่นกัน แถมยังหยิกสีข้างน้องสาวตัวแสบไปหลายที “พูดมาก” ทัดดาวยิ้มเผล่ก่อนจะคลานหนีไปนั่งข้าง ๆ แฟนสาว สาวสามเองก็เช่นกัน
“พี่สืบอย่าทำอีทศเสียใจอีกนะคะ ลำบากพวกหนูต้องคอยเป็นศิราณีอีก” มะเดี่ยวจีบปากจีบคอพูด มือก็เช็ดน้ำตาป้อย ๆ
“คราวนี้จะยุให้อีทศหาผัวใหม่เลย” ต้นตาลว่า
“ยังไงก็ฝากเพื่อนสาวคนนี้อีกครั้งนะคะ” ปลายฟ้าเองก็ร่วมอวยพรด้วยเช่นกัน
Aktuellstes Kapitel
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
Das könnte dir auch gefallen
ไอ้เตี้ยสยบมาเฟีย(Mpreg)
Melmee3.3K Aufrufeสาปรักบำเรอกาม (3P)
อินทิตา6.0K Aufrufeพี่เขยครับผมรับไม่ไหว
กาสะลอง12.9K AufrufeSecret Love Friend แอบรักเพื่อน
มินิซ่าส์1.8K Aufrufeรวมเรื่องสั้นวาย เน้นขายความเสียว
minibikini666 Aufrufeภรรยามาเฟีย(ไม่)เต็มใจ
หลงจุ้นถิง28 Aufrufeฤดูเกี่ยวที่หัวใจได้หยุดพัก(Mpreg)
Tawan miki140 Aufrufeขอรักเจ้าตัวร้าย
sammi'P907 Aufrufe
