ฤดูเกี่ยวที่หัวใจได้หยุดพัก(Mpreg)

ฤดูเกี่ยวที่หัวใจได้หยุดพัก(Mpreg)

last updateLast Updated : 2026-02-14
By:  Tawan mikiCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
33Chapters
635views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จาก ‘ของจืดชืด’ ในคฤหาสน์หรู สู่ ‘ยอดยาหยี’ ของเจ้าของรถเกี่ยวข้าวหนุ่มเมืองศรีสะเกษ! เมื่อหัวใจที่พังทลาย... ถูกโอบกอดอีกครั้งด้วยกลิ่นรวงข้าวและความรัก

View More

Chapter 1

สวัสดีครับ

Tanya jaunts happily towards hers and her fiancé's room with a cute gift box in her hand. She stopped at the door so she could plan her entrance surprise when she heard indistinct chatters from the room.

She opened the door and met the sitting room filled with women accessories that are not hers. Ranging from High heels, lingerie, and finally a pink gown that was never hers.

She was flabbergasted again as she tiptoed to the bedroom only to hear moans and screams of pleasure. Two lips clasped together in passionate kiss.

Her heart trembled. She strained her neck and listened.

Frank Harper, her to-be husband was about to remove the lady, Bianca her stepsister's bra but she put a hand on his lips.

"Not now baby" she said in a soft be gentle voice.

Tanya gulped. She waited, nothing came the a moment later, Franks voice sounded, "Why? I'm in mood"

Bianca shifted on the bed, "Frank, I'm pregnant!"

"What?!" Frank asked, shock evident in his voice.

Tanya was also shocked, feeling as if the world was closing in on her as soon as she heard the news.

"Frank, I'm carrying your baby. We're going to become parents soon! Why did you have marry Tanya again?" Bianca announced happily while Frank's face suddenly lit up excitedly.

At this moment, Tanya felt utterly betrayed. Her head spun in pain as she tightened her hand on the door handle.

Still giggling happily, Frank asked, "When did it happen? Why haven't you tell me since all these while"

"Have you forgotten our passionate sex on Tanya's birthday? That's when it happened, but Frank did you think this is right? Did you want this baby?"

Tanya clenched her fits in anger, as she heard that question. She wanted to open the door but waited for Frank's reply.

"Come on Bianca, this is our first seed, I will take care of it. You and the baby are now my responsibility" Frank said.

Broken and disheartened, Tanya felt a tear run down her face.

"But Frank, you're getting married?" Bianca asked again.

Frank's laughter echoed thorough the room as he replied, "I can call the wedding off, it's not as if Tanya worths anything"

When she can't contain her anger anymore, Tanya opened the door.

The two were shocked at first to see her as she entered with angry and fiery eyes. Growing up together, Bianca knows the type of anger Tanya has.

Tanya Lewiston was to be married to Frank Harper in three days time. The two had been courting each other for quite a long time now and the both families are in support of their union.

Tanya's didn't bother to close the door as she walked up to the half naked people on the bed, still angry.

Bianca Trump, her Stepsister didn't bother to dress herself instead, she snuck up to Frank's side as if he was her shield.

"What... What did you just say?" Tanya asked finally with trembling voice.

Frank and Bianca felt no remorse as they hugged each other more tightly before Bianca finally reacted, "Hi Tanya, can you close the door please?"

Tanya stared with awe. Her anger gushing out of her veins uneasily. Bianca was her stepfather's daughter. They grow up as sisters even though Bianca doesn't love her that much.

She had always wanted to get everything that Tanya has, going to thesame high school, she make sure she gets highest marks than Tanya, but taking her man, this is the last thing she expected from her.

She stamped her leg to the floor angrily, "Is everything true!"

Frank removed the wedding quilt and crawl out of it and say at the edge of the bed, "What did you mean? Bianca is carrying my baby and that's how it is!"

Tanya was astounded. She can't help but wonder if this isIs this coming from the fiance that said he loved her dearly.

She nudged Frank again.

" Did I do something wrong? Why did you have to stoop so low to Bianca's level? She's my Stepsister, don't you get it?" She demanded with tears on her face.

Frank slapped her hands away from him, "Stop that Tanya, you're being too clingy"

"Clingy?" Tanya was once again surprised.

"What are you saying Frank is this what you'll repay me with, after loving you for all these years?" she asked again.

Bianca also came out of the quilt and damn! She was wearing Tanya's wedding pajamas.

She climbed down from the bed, before declaring with a stern and unfriendly tone, "Don't you know how to read the room? Did you have to always play the victim card with your fake innocent face?"

Tanya was flabbergasted. She cast a look at Bianca whose gaze was cold. Her heart throbbed in pain. Frank being unusually cold, made Tanya felt that something is off.

Helpless and defenseless, Tanya asked her questions "Frank, I only want to talk to you, what about the love between us? What about our marriage?"

Frank also switched to Savage mode. His brown eyes blazing with seriousness and disdain. "Let me be clear Tanya, you should stay in your lane. You wanted this marriage so I'm giving it to you! Bianca is carrying my child know how you speak to her!"

Bianca hugged Frank from behind and entangle her fingers with his and said, "Tanya, why are you making a fuss over this? You and I know that the best things should be mine. You dated him for five years without even letting him see your underwear not to talk of having sex with you, did you expect him to be waiting for you?"

She cupped her belly with a smirk, "As you can see, I'm pregnant for him, you have to call off the wedding because I can't share my baby's father with another woman"

Tanya Lewiston felt like she was knocked over with a speeding bike as she heard this revelation. Bianca always express her hatred openly when they are at home, she always let Tanya knows that she can't share her father with anyone but who would have thought that she was sleeping with her to be husband?

With a tears, she asked, "Since when has this been going on?"

"You don't need to know!" Bianca barked back.

Tanya couldn't help but cried again. She held her chest and cried in anger, pain and sadness. Frank and Bianca smiling at each other warmly, Tanya felt like the whole world was a joke.

Then she stood up with sorrows and pang of Betrayal, she looked at the two of them and said,

"Let's break up!"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
33 Chapters
สวัสดีครับ
"สิบปีในคฤหาสน์หรูที่แลกมาด้วยรอยช้ำ... สู่ทุ่งรวงข้าวหอมกรุ่นที่ช่วยโอบกอดหัวใจ"สิบปีที่ถูกตราหน้าว่าเป็นเพียง ‘ของจืดชืด’ สิบปีที่ต้องทนเป็นแม่ศรีเรือนผู้ซื่อสัตย์ภายใต้รอยฟกช้ำและคราบน้ำตา เมื่อความอดทนสุดท้ายพังทลายลงพร้อมคำดูถูกจากสามีผู้ไม่เคยพอ ‘น้ำปิง’ จึงตัดสินใจหอบลูกชายวัยสามขวบหนีจากขุมนรกในเมืองกรุง กลับคืนสู่บ้านเกิดที่อีสาน... สถานที่ที่เขาหวังเพียงแค่ความสงบ“ในเมื่อพี่เห็นผมเป็นแค่ของจืดชืดที่ไม่มีค่า พี่ก็ไปหา ‘อรรถรส’ ของพี่ให้เต็มที่เถอะครับ... ผมคืนอิสระให้”แต่ใครจะคิดว่า... ท่ามกลางกลิ่นรวงข้าวหอมฟุ้งในหมู่บ้านอีโซ เขาจะได้พบกับ ‘สิงห์’ เจ้าของรถเกี่ยวข้าวหนุ่มมาดกวน ผู้ที่ก้าวเข้ามาปัดเป่าความหนาวเหน็บในใจด้วยความใจดีและลูกอ้อนที่ทำเอาหัวใจคนเพิ่งหย่าต้องสั่นคลอน“เกี่ยวข้าวเกี่ยวนาแค่วันเดียวก็เสร็จ... แต่เกี่ยวน้ำปิงไว้ในใจเนี่ย สงสัยต้องใช้เวลาทั้งชีวิต”จากหัวใจที่เคยร้าวราน สู่ฤดูกาลใหม่ที่จะให้ ‘ความรัก’ นำทางพักพิง… ใน "ฤดูเกี่ยวที่หัวใจได้หยุดพัก”นามปากกา: Tawan mikiภาพปก: maneeจัดทำไทโป: โลกนิยายในทุ่งลาเวนเดอร์ สตูดิโอ© สงวนลิขสิทธิ์ทางปัญญาตาม
last updateLast Updated : 2026-01-09
Read more
แวะมาทำความรู้จักกันก่อนนะครับ”
แวะมาทำความรู้จักกันก่อนนะครับมาล้อมวงกันเข้ามาจ้า! วันนี้ กระผม จะพาทุกคนมาทำความรู้จักกับเหล่าตัวละครที่จะมาสร้างความม่วนซื่นและฮีลใจให้ทุกคนในทุ่งนาแห่งนี้กันครับภาษาในเรื่องในนิยายเรื่องนี้ ไรต์มีการใช้ "ภาษาอีสาน" สอดแทรกในบทสนทนาบ้าง เพื่อให้ได้บรรยากาศความม่วนซื่นและเข้ากับกลิ่นอายของจังหวัดศรีสะเกษครับ แต่คนดีไม่ต้องกังวลใจไปนะครับ กระผมจะเน้นคำที่เข้าใจง่าย หรือมีการแปลกำกับไว้ให้ในตอน เพื่อให้ทุกคนอ่านได้ลื่นไหลและอินไปกับความน่ารักของพี่สิงห์และน้ำปิงแน่นอนจ้า!สถานที่ในเรื่องสำหรับสถานที่ที่ปรากฏในนิยายเรื่องนี้ มีชื่อสถานที่อยู่จริงในจังหวัดศรีสะเกษครับ แต่เหตุการณ์ บรรยากาศ และรายละเอียดต่างๆ ภายในเรื่อง เป็นเพียงจินตนาการที่ไรต์แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้นเด้อ ไม่ได้อ้างอิงจากบุคคลหรือเหตุการณ์จริงในพื้นที่ 100% จ้า อ่านเอาความม่วนความฟินกันนะจ๊ะ!:นายเอก น้ำปิง (นภวัฒน์) อายุ 29 ปีนิสัยของนายเอก : แม่ศรีเรือนตัวจริงครับ เรียบร้อย พูดจาอ่อนหวาน ใจเย็นสุดๆ แถมยังทำกับข้าวเก่งจนมัดใจคนทั้งบ้านได้ แต่เห็นหวานๆ แบบนี้ เวลาเด็ดขาดขึ้นมาบอกเลยว่า ‘แม่เสือ’ ดีๆ นี่เ
last updateLast Updated : 2026-01-09
Read more
บทที่ 1 รอยร้าวในใจ
บทที่ 1 รอยร้าวในใจณ หมู่บ้านอนันต์ ตำบลโคกหม้อ อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี คฤหาสน์หรูสองชั้นสไตล์โมเดิร์นสีเทาขาวตั้งตระหง่านอยู่บนเนื้อที่กว่าสองร้อยตารางวา ใกล้กับใจกลางเมืองยิ่งเน้นให้ความโอ่อ่าดูโดดเด่นสะดุดตา เป็นที่พำนักของครอบครัวนายทหารยศใหญ่ที่ผู้คนภายนอกต่างมองด้วยสายตาชื่นชมในความสมบูรณ์แบบทว่า... ใต้ฉากหน้าอันเลิศหรูที่ฉาบไว้ กลับมีเพียงรอยร้าวอันลึกล้ำที่กัดกินความสุข และฝังรากลึกในหัวใจของคนภายในมานานนับสิบปี“กูบอกให้ดูลูกดี ๆ มึงเป็นแม่ประสาอะไรห้ะน้ำปิง!”เสียงก่นด่าที่ดุดันและเกรี้ยวกราดดังลั่นไปทั่วโถงรับแขกของบ้าน น้ำปิง นภวัฒน์ ในวัยยี่สิบเก้าปีที่ยังคงดูอ่อนหวานและงดงามราวกับไม่เคยผ่านการทำงานหนัก ชะงักมือที่กำลังประคองลูกชายวัยสามขวบอย่างน้องปันปัน ให้หยุดร้องไห้ ร่างกายที่เคยอ่อนนุ่มของเขา บัดนี้กลับชาชินกับแรงสั่นสะเทือนจากเสียงกร้าวเหล่านั้นเสียแล้ว ตลอดระยะเวลาที่อยู่ร่วมกันมา... สิบปีที่เขาอุทิศตนเป็นยิ่งกว่าแม่ศรีเรือน คอยดูแลบ้านและอาหารการกินอย่างไม่เคยขาดตกบกพร่อง ความดีงามทั้งหมดที่พยายามประคับประคองมานั้น กลับไม่ได้มีความหมายแม้แต่น้อยที่จะทำให้ผู้ที
last updateLast Updated : 2026-01-09
Read more
บทที่ 2 ตัดพ้อ
บทที่ 2 ตัดพ้อ สองสามวันที่พันเอกธเนศไม่กลับบ้าน เป็นความเงียบสงบที่หาได้ยากยิ่งในคฤหาสน์หลังนี้ น้ำปิง และลูกชายรู้สึกสบายใจที่ไม่ต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้ความกดดัน และไม่ต้องคอยฟังเสียงก่นด่าที่บาดลึก แต่ทว่าความสบายใจนั้นมักอยู่กับเขาได้ไม่นาน กลางดึกคืนหนึ่ง ขณะที่น้ำปิงกำลังจะเคลิ้มหลับ ความเงียบก็ถูกทำลายด้วยเสียงเครื่องยนต์คุ้นเคยที่ดังเข้ามาจากหน้าบ้าน เขาเดินลงมาชั้นล่างด้วยความหวาดระแวง และภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าก็ทำให้เขาก้าวขาไม่ออก แม้มันจะไม่ใช่ครั้งแรก แต่เขาก็ไม่เคยชินกับความเจ็บปวดที่บาดลึกนี้เลย ร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นสามี กำลังประคองหญิงสาวใบหน้าน่ารักที่แต่งกายล่อแหลมเข้ามาในบ้านอย่างไม่แยแสและเปิดเผย หัวใจของน้ำปิงแตกสลายจนนับครั้งไม่ถ้วน แต่ละครั้งที่เห็นก็เหมือนโดนคมมีดกรีดซ้ำลงไปบนแผลเก่า เขาพยายามประคับประคองครอบครัวนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่คนเป็นภรรยาจะทำได้ ทว่าความทุ่มเททั้งหมดกลับไร้ความหมายเมื่อเทียบกับการกระทำที่ตรงกันข้ามมาโดยตลอดของผู้เป็นที่รัก “พี่เนศ…เมื่อไหร่พี่จะเลิกพาผู้หญิงเข้าบ้าน?” น้ำปิงเอ่ยถามเสียงสั่น แม้จะรู้ว่าคำตอบที่ได้มาจะไม่น่าฟังก็ตาม
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more
บทที่ 3 วางแผน
บทที่ 3 วางแผน เช้าวันใหม่มาถึงพร้อมกับแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้องครัว น้ำปิงกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารเช้าให้ลูกชายอย่างเงียบ ๆ พลันประตูห้องก็เปิดออก เมื่อหญิงสาวคนเมื่อคืนเดินลงมาจากบันไดเพียงลำพัง ท่าทางของเธอรีบร้อนและมีพิรุธเล็กน้อย เมื่อเห็นน้ำปิงเธอก็ยกมือไหว้เขาอย่างเกรงใจ ก่อนจะรีบเดินออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว เด็กชายที่กำลังนั่งรออาหารหันไปมองหน้าแม่ด้วยความไม่เข้าใจ ในสายตาของเด็กสามขวบมีความสงสัยอย่างชัดเจนว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้เป็นใคร และเหตุใดถึงเข้ามาอยู่ในบ้านของตนได้ “แม่ครับ ผู้หญิงคนนั้นใครครับ?” น้องปันปันถามเสียงใส น้ำปิงกำลังจะอธิบายให้ลูกชายฟังว่าเธอเป็นเพื่อนคุณพ่อเพื่อปกป้องจิตใจของลูก แต่ยังไม่ทันที่จะได้อ้าปาก เสียงผู้เป็นสามีที่แต่งตัวเต็มยศนายทหารก็เดินลงมาจากบันไดมาถึงห้องครัวพอดี “มอร์นิ่งครับ ลูกชายพ่อ” พันเอกธเนศทักทายลูกชายด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าปกติเล็กน้อย “มอร์นิ่งครับ คุณพ่อ” เด็กชายตอบผู้เป็นพ่อเสียงแผ่ว พลางหลบสายตาไม่กล้าสบตาตรง ๆ ด้วยความหวาดกลัวจากเหตุการณ์เมื่อวาน “วันนี้ไปเที่ยวบิ๊กซีไหมครับ?” พันเอกธเนศเอ่ยถามอย่างเอาใจ “เ
last updateLast Updated : 2026-01-17
Read more
บทที่ 4 เดินทาง
บทที่ 4 เดินทาง เย็นวันเดียวกันกับที่ น้ำปิง ได้พูดคุยกับอาสาวเรื่องการเดินทาง พันเอกธเนศ ก็กลับมาบ้านกลางดึกเหมือนเช่นเคย แต่คราวนี้มาพร้อมกับภาพที่บาดตาและบาดใจมากกว่าทุกครั้ง ร่างสูงใหญ่โอบกอดเด็กหนุ่มรูปร่างอรชรที่ดูอายุเพียงประมาณสิบแปดปีเข้าบ้านอย่างหน้าไม่อาย น้ำปิงที่เดินลงมาดูสถานการณ์ก็เห็นภาพนั้นเข้าพอดี เขาได้แต่ยืนกอดอก มองดูพฤติกรรมอันน่ารังเกียจของผู้เป็นสามีด้วยความอดกลั้นที่ถึงขีดสุด “พี่เนศ! เมื่อไหร่พี่จะเลิกสำส่อนเอาไม่เลือกแบบนี้!” น้ำปิงเหลืออดกับพฤติกรรมที่เลยเถิด ทุกครั้งที่พันเอกธเนศหายไปสามวัน พอวันที่สี่มักจะมีเด็กใหม่กลับมาด้วยเสมอ ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย “กูบอกกี่ครั้งแล้ว ว่าอย่าเสือก!” พันเอกธเนศตวาดกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “ผมต้องเสือก! ผมทนไม่ไหวกับพฤติกรรมพี่แล้ว!” “นั่นก็เรื่องของมึง! ส่วนเรื่องของกูคือ... ควยกู! กูจะเอาใครมึงก็ไม่มีสิทธิ์เสือก เพราะกูเป็นคนหาเงินเลี้ยงมึงกับลูก! เงียบปากเน่าๆ ของมึงไปซะ!” ถ้อยคำหยาบช้าที่พ่นออกมาอย่างไร้ซึ่งความเคารพ ทำเอาใบหน้าของน้ำปิงชาหนึบราวกับถูกตบด้วยของแข็ง หัวใจเขาเต้นรัวด้วยความอัปยศที่ถูกลดทอนคุณค
last updateLast Updated : 2026-01-18
Read more
บทที่ 5 มาเยือนอีสาน
บทที่ 5 มาเยือนอีสาน ณ สถานีขนส่งผู้โดยสาร อำเภอโพธิ์ศรีพิสัย จังหวัดศรีสะเกษเวลาเก้าโมงเช้าตามเวลาที่กะไว้ไม่มีผิดเพี้ยน รถทัวร์สีฟ้าขาวคันใหญ่เคลื่อนตัวเข้าจอดสนิทในชานชาลา น้ำปิงกระชับอ้อมกอดอุ้มลูกชายที่เพิ่งตื่นเต็มตาลงจากรถอย่างทุลักทุเล มืออีกข้างต้องคอยพยุงกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่บรรจุสัมภาระชิ้นสุดท้ายในชีวิตเดิมของเขาเอาไว้ เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ สถานีขนส่งที่ดูเรียบง่ายและเงียบสงบ กลิ่นไอของไอดินและสายลมจาง ๆ ในยามเช้าของภาคอีสานช่างแตกต่างจากความแออัดในเมืองหลวงที่เขาเพิ่งจากมา น้ำปิงตัดสินใจจูงมือลูกชายไปนั่งรอที่ม้านั่งยาวตัวหนึ่งใกล้ ๆ จุดจอดรถ เพราะกลัวว่าถ้าเดินไปไหนไกล น้องชายที่อาบอกว่าจะมารับจะหากันไม่เจอ ส่วนน้องปันปัน เด็กน้อยดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ ดวงตาคู่กลมโตกวาดมองรถสามล้อเครื่องและผู้คนที่สวมโสร่งหรือผ้าซิ่นเดินขวักไขว่ไปมาอย่างแปลกตา “หม่ามี้ครับ...เราอยู่ที่ไหนครับ?” เสียงเล็ก ๆ ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ พลางดึงชายเสื้อแม่เบา ๆ น้ำปิงก้มลงยิ้มให้ลูกชาย ความกังวลในใจดูจะเบาบางลงเมื่อเห็นท่าทางของเด็กน้อย “เราอยู่อีสานครับ เป็นบ้านเกิดของคุณตา” “ว้
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more
บทที่ 6 ยินดีต้อนรับกลับอีสาน
บทที่ 6 ยินดีต้อนรับกลับอีสาน ระหว่างทางที่เดินตรงไปที่รถกระบะสีเข้มคันโตของ สิงห์ น้องปันปันดูจะตื่นตาตื่นใจเป็นพิเศษ ดวงตากลมโตจ้องมองรถคันใหญ่ที่สูงสง่ากว่ารถเก๋งที่เคยเห็นจนชินตาที่บ้านราชบุรีอย่างมาก ความไร้เดียงสาของลูกชายตัวน้อยที่พยายามเอื้อมมือไปแตะรถคันยักษ์ ทำให้หัวใจที่บอบช้ำของน้ำปิงพอจะคลายความตึงเครียดลงได้บ้าง “โอ้โห รถคุณลุงคันใหญ่จังเลยครับ” เด็กน้อยอุทานตาโต “ใหญ่ไหมครับปันปัน? บนรถลุงมีขนมด้วยนะ เดี๋ยวปันปันไปนั่งข้างหน้ากับแม่เนาะ” สิงห์พูดหยอกล้อกับเด็กน้อยอย่างเป็นธรรมชาติ จนน้ำปิงแอบแปลกใจว่าผู้ชายตัวโตท่าทางลุย ๆ คนนี้ทำไมถึงเข้ากับเด็กได้ดีขนาดนี้ สิงห์เปิดประตูรถกระบะสี่ประตูให้น้ำปิงและปันปันขึ้นไปนั่งด้านหน้าอย่างสุภาพ ส่วนนิคกระโดดขึ้นไปนั่งเฝ้าของอยู่ที่หลังกระบะ ทันทีที่รถเคลื่อนตัวออกจากสถานีขนส่ง ความเงียบก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงพูดคุยของสิงห์ที่พยายามชวนคุยเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัด “ทางกลับบ้านเรามันสิมีหลุมมีบ่อแน่เด้อครับ ช่วงนี้รถเกี่ยวข้าวแล่นหลายดินมันเลยแตก”(ทางกลับบ้านเรามันก็จะมีหลุมมีอยู่บ่อหน่อยนะครับช่วงนี้รถเกี่ยวข้าววิ่งกันเย
last updateLast Updated : 2026-01-21
Read more
บทที่ 7 บังเอิญหรือตั้งใจ
บทที่ 7 บังเอิญหรือตั้งใจ เช้าอันสดใสที่หมู่บ้านอีโซช่างแตกต่างจากเช้าที่ราชบุรีอย่างสิ้นเชิง อากาศตามท้องทุ่งนานั้นดูสดชื่นและบริสุทธิ์จนน้ำปิงรู้สึกเหมือนได้ล้างปอด น้ำปิงตื่นขึ้นมาตั้งแต่ตีห้า อาจจะเป็นเพราะความแปลกที่ส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนคือความเคยชินที่ต้องตื่นแต่เช้ามาทำหน้าที่ภรรยาและแม่เพื่อเตรียมอาหารให้คนในบ้าน เขาก้าวเท้าออกมาจากห้องนอนเงียบ ๆ เห็นแสงไฟจากในครัวรำไรและได้ยินเสียงตะหลิวกระทบกระทะ เมื่อเดินเข้าไปใกล้ก็เห็นผู้เป็นอาสาวกำลังยืนวุ่นอยู่หน้าเตา น้ำปิงยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปกอดจากด้านหลังเบา ๆ “คิดถึงอาจังเลยครับ” น้ำปิงซบหน้าลงกับไหล่ของอาสาวอย่างอ้อน ๆ “อุ๊ย! ตกใจหมดเลยเจ้าปิง” อาสาวนิดสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมา “ทำไมตื่นแต่เช้าจังลูก รถทัวร์ก็นั่งมาตั้งหลายชั่วโมง อาคิดว่าจะนอนตื่นสายเสียอีก” “พอดีผมชินนะครับอา อยู่ที่โน่นต้องตื่นเวลานี้ตลอด” น้ำปิงตอบพลางผละออกมาช่วยหยิบจับผักที่วางอยู่ใกล้ ๆ “แล้วปันปันละลูก” “ยังนอนอุตลุดอยู่เลยครับอา น่าจะหลับเพลินเพราะอากาศที่นี่เย็นสบาย” “ดีแล้ว ๆ ปล่อยให้เด็กเขาพักไปก่อน เดี๋ยวช่วงสาย ๆ เราไปกราบหลวงปู่
last updateLast Updated : 2026-01-21
Read more
บทที่ 8 พรหมลิขิตใช่ไหม
บทที่ 8 พรหมลิขิตใช่ไหม น้ำปิงซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์อาสาวกลับมาถึงบ้านด้วยความรู้สึกมึนงงไม่หาย เขาเดินจูงมือปันปันเข้าบ้านพลางคิดถึงใบหน้าคมเข้มของ "สิงห์" ที่มาโผล่ที่วัดแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย “อาครับ... คุณสิงห์เขาเป็นคนแบบนี้เหรอครับ?” น้ำปิงเอ่ยถามขณะช่วยอาวางของ “แบบไหนล่ะลูก? แบบเพี้ยน ๆ น่ะเหรอ” อาสาวหัวเราะ “บ่าวสิงห์น่ะมันเป็นคนดีนะ ขยันทำงาน เป็นเจ้าของรถเกี่ยวข้าวที่ใหญ่ที่สุดในตำบลนี้เลยแหละ สาว ๆ ติดกันเกรียว แต่มันไม่ยักจะเอาใคร... แต่วันนี้มันดูแปลก ๆ จริงอย่างที่เราว่านั่นแหละ ปกติมันไม่เคยเข้าวัดมาถามเรื่องเกี่ยวข้าวแบบนี้หรอก” น้ำปิงไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่ยิ้มบาง ๆ แล้วเดินไปจัดของให้ลูกชาย โดยไม่รู้เลยว่าโทรศัพท์ที่เขาปิดเครื่องไว้อยู่ในกระเป๋านั้น มีข้อความและสายเรียกเข้าจากธเนศนับร้อยสายที่พยายามจะตามหาตัวเขาให้เจอ . . . . . . ณ หมู่บ้านอนันต์ของพันเอกธเนศ ร่างสูงในชุดคลุมอาบน้ำเดินลงมาที่โถงบ้านด้วยท่าทางหงุดหงิดจากการเมาค้าง เขาตะโกนเรียกหาน้ำปิงแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับ โทรหาก็ไม่รับปิดเครื่อง มีเพียงความเงียบงันที่น่าประหลาดใจ สายตาคมกวาดไปรอบห้องก่อนจ
last updateLast Updated : 2026-01-22
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status