ตอนที่ 1 กฏเหล็ก

 บริษัทหลักทรัพย์และที่ปรึกษาการลงทุน เอสเอ็มที จำกัด

 กฎเหล็กของการทำงานที่นี่ ห้ามพนักงานแต่งงานหรือเป็นแฟนกัน หากฝ่าฝืนจะถูกไล่ออก 

 เมญารินทร์กับติณห์ภัทรแฟนหนุ่มทั้งสองตั้งใจออกมาดินเนอร์ในค่ำคืนนี้เพื่อฉลองครบรอบสองปีที่แอบรักกันมาอย่างหวานชื่นภายใต้บริษัทแห่งนี้โดยมีผู้รับรู้เพียงแค่คนเดียวนั่นคือหัวหน้างานของเมญารินทร์ แต่ในระหว่างที่ทั้งสองดินเนอร์กันอยู่นั้นเมญารินทร์และติณห์ภัทรแฟนหนุ่มก็ได้เจอกับเจ้านายของตัวเอง สองสามีภรรยาคู่นี้ทำงานที่เดียวกันและก็มีเจ้านายคนเดียวกัน เพียงแต่เมญารินทร์จะเป็นหัวหน้าทีมของสามีเธออีกที

 คืนนี้เมญารินทร์แต่งตัวสวยหวานน่ารักเหมือนอย่างเช่นเคย เธอมาในชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนกระโปรงสั้นเหนือเข่า และไม่ว่าเธอจะแต่งตัวสไตล์ไหนความสวยของเธอก็เตะตาผู้คนไปทั่วทั้งร้าน ไม่เว้นแม้แต่เจ้านายของเธอที่เพิ่งเห็นทั้งสองและกำลังจะเดินเข้ามาทัก

 “สวัสดีค่ะพี่ขจร” แฟนสาวที่เห็นเจ้านายจึงรีบเอ่ยทัก ก่อนที่ติณห์ภัทรจะหันมาเห็นเจ้านายและเอ่ยทักตามแฟนสาวไป

 “สวัสดีครับพี่ขจร...แหม่!!..วันนี้ฉายเดี่ยวเลยเหรอครับ” ชายหนุ่มรีบยกมือไหว้เจ้านาย

 “สวัสดี ๆ” ขจรเกียรติรับไหว้สองสามีภรรยารุ่นน้องในสายงานของตนเอง ก่อนที่เมญารินทร์จะเชิญชวนให้เจ้านายของเธอนั่งลงที่โต๊ะเดียวกันกับตนเองไปตามมารยาท แต่เผอิญว่าวันนี้ขจรเกียรติมาคนเดียวจึงไม่ปฏิเสธคำชวนนั้น

 หลังจากทั้งสองทักทายเจ้านายกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขจรเกียรติก็ถือโอกาสนั่งดื่มที่โต๊ะของลูกน้องซะเลย ซึ่งเมญารินทร์และติณห์ภัทรก็ไม่ได้ว่าอะไร 

 “วันนี้ลมอะไรหอบพี่ขจรสุดหล่อมาไกลถึงที่นี่ได้คะ” ลูกน้องคนสวยเอ่ยถามแกมประจบ 

 “คือว่าพอดี..พี่นัดกับคุณจรัสเค้าไว้ที่ร้านนี้แหละ แต่บังเอิญว่าเขาติดธุระกะทันหัน เค้าเพิ่งจะโทรบอกพี่เมื่อกี้นี้เอง” ขจรเกียรติอธิบายให้ลูกน้องฟัง

 “หุ้ย!..แบบนี้พี่ก็ชวดลูกค้าคนสำคัญเลยดิ” 

 “ไม่หรอกพอดีภรรยาคุณจรัสเข้าโรงพยาบาลน่ะ เดี๋ยวว่าสักพักพี่ก็จะไปเยี่ยมเค้าอยู่เหมือนกัน” 

 นั่งคุยกันสักพัก ติณห์ภัทรก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ จึงปล่อยแฟนสาวให้นั่งคุยกับเจ้านายไปก่อน

 “แฟนของเมญ่านี่เค้าเป็นคนทำงานเก่งนะ แถมขยันอีกด้วย อนาคตต้องได้เลื่อนเป็นหัวหน้าทีมเหมือนเมญ่าแน่นอน แต่ก็ต้องระวังเรื่องการคบหากันให้ดีกว่านี้หน่อยนะ” 

 “ปกติก็ไม่ค่อยได้ไปไหนด้วยกันหรอกค่ะ แต่วันเผอิญว่าวันนี้เป็นวันครบรอบ” ทั้งสองไปมาหาสู่กัน แต่ไม่ได้แต่งงานกัน มีเพียงพ่อแม่เท่านั้นที่รับรู้

 “นาน ๆ ครั้ง ก็คงไม่มีใครรู้หรอก แต่อย่าให้บ่อยเกิน” เสียงแห่บแห้งเอ่ยเตือนลูกน้องสาวก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ

 “ค่ะ” 

 “เรื่องผลงานของติณห์ เดี๋ยวว่าง ๆ พี่จะช่วยดูให้นะ เห็นว่าช่วงนี้ผลงานโดดเด่น” 

 “ขอบคุณค่ะ” 

 “แต่เสียอยู่อย่างเดียว?” ขจรเกียรติพูดขัดขึ้นมาทันควัน

 “อะไรเหรอคะพี่” 

 “ก็ยุคสมัยนี้คนนั่งเทรดหุ้นอยู่บ้านก็เยอะนะ ใช่ว่าได้ลูกค้าเยอะ ๆ แล้วจะเลื่อนขั้นได้รวดเร็วเสมอไป” 

 “นั่นน่ะสิคะ ขนาดเมญ่ากว่าจะได้ก็เลือดตาแทบกระเด็น ยังไงเมญ่าฝากพี่ขจรด้วยนะคะ เผื่อมีลูกค้าที่วอลลุ่มเยอะ ๆ ก็โอนมาให้แฟนเมญ่าบ้าง จะได้เลื่อนเป็นหัวหน้าทีมกับเข้าเสียที” 

 “ไอ้ช่วยน่ะ..มันก็ช่วยได้อยู่หรอก แต่พี่ก็ไม่แน่ใจว่าจะทันสิ้นปีนี้หรือเปล่านะ” 

ขจรเกียรติกำลังจะพูดต่อ แต่ก็ชะงักเอาไว้เสียก่อนเพราะเห็นติณห์ภัทรเดินกลับมานั่งที่โต๊ะพอดี จากนั้นขจรเกียรติก็รีบขอตัวกลับ

 “อ่าว!..พี่จะกลับแล้วเหรอครับ” ติณห์ภัทรร้องทักเมื่อเห็นเจ้านายของเขาลุกขึ้นจากโต๊ะ

 “อื้ม..เจอกันพรุ่งนี้นะติณห์ แล้วอย่าสายล่ะ” ขจรเกียรติเอ่ยเตือนเพราะเขาเพิ่งมอบหมายงานให้ติณห์ภัทรออกไปพบลูกค้าพรุ่งนี้ในช่วงเช้า 

 “ครับพี่” 

ติณห์ภัทรเดินมาส่งเจ้านายที่ลานจอดรถหน้าร้าน ก่อนจะเดินกลับมาหาภรรยาของเขาที่นั่งรออยู่

 “คุยอะไรกันเหรอ พอดีพี่ออกมาไม่ทัน” สามีหนุ่มกลับมาถึงที่โต๊ะก็รีบถามภรรยาทันทีก่อนจะทรุดลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้าม

 “ก็คุยเรื่องที่เราแอบคบกันนั่นแหละค่ะ แล้วก็เรื่องที่พี่อาจจะได้เลื่อนเป็นหัวหน้าทีมด้วย” 

 “เมญ่าว่าพี่จะได้เลื่อนตำแหน่งทันสิ้นปีนี้มั้ย” 

 “เมญ่าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่พี่ขจรเค้าจะว่าจะช่วยพี่อยู่นะ” 

“อืมใช่ เขายกลูกค้าให้พี่ดูแลคนหนึ่ง”