เข้าสู่ระบบ[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ตกหลุมรักเฉยเลย ไม่ทันได้ตั้งตัว?
--------------------------------------------------------------------------
ระหว่างทางที่หมอเซฟขับรถไปบ้านหมอปืน เขารู้สึกได้ถึงความไม่เป็นตัวของตัวเอง ถึงแม้ว่าใบหน้าจะมองตรงไปยังเส้นทางด้านหน้า แต่สายตากลับเหลือบมองสาวสวยที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ ไม่หยุด
สาวสวยก้มไปจัดระเบียบสายคล้องรองเท้าที่เธอใส่อยู่ ในช่วงที่รถจอดติดไฟแดง ซึ่งมันก็ทำให้คนที่อยู่หลังพวงมาลัยหันควับมามองแผ่นหลังขาวเนียนของเธอ ที่ไม่ทันได้สังเกตเห็นว่าเธอใส่ชุดเซ็กซี่ขนาดนี้มาเดท เพราะตอนแรกที่เห็นว่าเธอใส่เดรสสั้นสายเดี่ยวก็แปลกใจแล้ว
“เซฟ เซฟ”
“ฮะ?” เสียงหวานของคนข้าง ๆ เรียกสติผมกลับมา ไม่รู้ว่าเมื่อกี้ใจผมลอยไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
“ไฟเขียวแล้ว”
“อ๋อ” เขารีบดึงสติเพื่อกลับมาขับรถต่อ ก่อนจะชวนเธอคุยถึงเรื่องที่สงสัย “ทำไมวันนี้แสนรักแต่งตัวแบบนี้ล่ะ?”
“ทำไม ไม่สวยเหรอ?” คำถามของเขาเริ่มทำอีกคนไม่มั่นใจถึงกับต้องมองสำรวจตัวเอง
“สวย สวย” เขารีบตอบกลับเพราะกลัวว่าเธอจะหมดความมั่นใจ
“บอกตรง ๆ ก็ได้นะ แสนรักไม่โกรธหรอก”
“สวยครับ ที่ถามเพราะปกติไม่เคยเห็นแสนรักแต่งตัวแบบนี้น่ะ ไม่ใช่ว่าไม่สวยนะ แต่สวยจนเซฟไม่มีสมาธิขับรถเลย...”
“...” คำชมนั้นทำเธอเริ่มมั่นใจขึ้น และคิดว่ามันคุ้มค่าที่เธอตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพื่อแต่งตัวสวย ๆ รอออกไปเดทกับเขา
ลิฟต์เพนท์เฮ้าส์หมอปืน...
ระหว่างที่เรากำลังขึ้นลิฟต์ไปหาพี่ปืนข้างบน ภายในลิฟต์ก็ไม่ได้มีแค่ผมกับแสนรักเท่านั้น ยังมีคนอื่นอยู่ด้วย แล้วสายตาของผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านหลังของเธอ มันแสดงออกชัดเจนว่ากำลังจ้องมองแผ่นหลังของแสนรักอยู่
หมับ!
หมอเซฟใช้มือโอบเอวบางของคนตัวเล็กดึงมายืนอยู่ด้านหน้าของตน เพื่อที่จะใช้ตัวเองปกปิดแผ่นหลังเนียนขาวนั้นไว้เพื่อไม่ให้ใครสามารถมองได้ ก่อนที่หมอเซฟจะหันไปทำตาขวางใส่ผู้ชายด้านหลังท่าทางเอาเรื่อง เพื่อบอกให้รู้ว่าสาวสวยคนนี้มีเจ้าของแล้ว
แสนรักอดอมยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นภาพเงาสะท้อนจากกระจกด้านหน้าของเธอ ที่แสดงให้เห็นว่าหมอเซฟกำลังปกป้องเธอจากการโดนลวนลามทางสายตาจากผู้ชายแปลกหน้าที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง
ติ๊งต่อง!
แก๊ก!
เมื่อประตูเปิดออกก็พบว่ามีสาวสวยยิ้มหวานรอต้อนรับเราสองคนอยู่ “เข้ามาเลยค่ะ อากำลังทำกับข้าวรออยู่พอดี”
“พี่ปืน พี่” หมอเซฟวิ่งหน้าตั้งเข้าไปหาหมอปืนราวกับคนเห็นผี เพราะเขาเริ่มใจคอไม่ดี กลัวว่าตัวเองจะหวั่นใจชอบหมอแสนรักเพื่อนของตนเข้าจริงๆ
“มีอะไรอีก วุ่นวายจริง ๆ” จู่ๆ ไอเซฟก็ลากผมออกห่างจากสองสาวหน้าตาตื่น
“แสนรักสวยมาก เห็นยัง?”
หมอปืนมองตามสิ่งที่หมอเซฟพูดถึงก่อนจะพยักหน้าตอบรับว่าเรื่องที่เขาพูดเป็นเรื่องจริง “แล้วไง?”
“เธอใส่เสื้อโชว์หลังด้วยเห็นยัง?”
“เออเห็นแล้ว แล้วยังไง?”
“ผมกลัวผมใจแตกว่ะพี่”
“โถ่ไอเวร กูนึกว่าเรื่องอะไร ก็ดีแล้วไงเรื่องที่มึงโกหกจะได้กลายเป็นเรื่องจริง ไม่ต้องเดือดร้อนให้กูมานั่งแก้ปัญหาให้เหมือนตอนนี้”
“แต่ว่าผมกับแสนรักเป็นเพื่อนกันนะพี่”
“มึงกินเพื่อนมากี่คนแล้ว กินอีกสักคนจะเป็นอะไร” อยู่ๆ ก็มาคิดได้กับเรื่องที่ไม่เคยใช้หัวคิด ผมแปลกใจกับคนอย่างมันจริง ๆ
“แต่ว่าเธอ...”
“แอบคุยอะไรกันคะ?” ญ๋าเดินมาแอบฟัง จนเซฟต้องหยุดพูดและเก็บเรื่องทุกอย่างไว้ในใจเช่นเดิม
“ไม่มีอะไรครับ ไอเซฟมันแค่เดินมาชมแสนรักให้อาฟังเฉยๆ มันบอกว่าวันนี้แสนรักสวยมาก” หมอปืนตั้งใจพูดเสียงดังให้แสนรักได้ยิน
“พี่ปืน พูดอะไรของพี่เนี่ย!”
“หรือไม่จริง”
“...” หมอเซฟเถียงไม่ออกเพราะเรื่องน่าอายที่เขาพูดนั้นเป็นเรื่องจริงทั้งหมด
“เอ่อ เดี๋ยวพี่ไปช่วยจัดจานดีกว่า” แสนรักเดินตามญะญ๋าเข้าครัวไปเพราะเขินกับสิ่งที่หมอปืนพูดเมื่อครู่ ถึงเรื่องที่หมอเซฟชมว่าเธอสวย
บาร์ครัว...
สองสาวเดินเข้าครัวมาจัดจาน และปล่อยให้สองหนุ่มนั่งคุยกันรอที่โซฟาห้องรับแขก “วันนี้พี่แสนรักสวยจริง ๆ นะคะ ญ๋าเกือบจำไม่ได้แหนะ”
“แสนดีช่วยพี่แต่งตัวน่ะ ตื่นมาแต่งตัวตั้งแต่เช้าเลยนะ ฮ่า ๆ”
“อ๋อจริงสิ น่าจะพาแสนดีมาด้วยนะคะ” ฉันลืมชวนแสนดีไปเลย ไม่ใช่ป่านนี้จะน้อยใจไปแล้วนะ
“พี่ชวนแล้วนะ แต่เห็นแสนดีบอกว่าอยากอยู่บ้านน่ะ ก็เลยไม่ได้ตื๊อพามาด้วย”
“สงสัยว่าจะหาเรื่องงอนญ๋าอีกตามเคย”
“ยัยนั่นเคยงอนญ๋าด้วยเหรอ?” เธอถามอย่างแปลกใจ เพราะรู้ดีว่าแสนดีเอาใจและตามใจญะญ๋ามากแค่ไหน
“เคยสิคะ เมื่อไม่กี่วันมานี้ก็เพิ่งจะหายงอนญ๋า เรื่องที่ญ๋าแอบไปมีแฟนเอง...” ตายแล้ว ฉันพูดอะไรไปเนี่ย
“ญ๋ามีแฟนแล้วเหรอ?”
“เอ่อ...”
“ความลับสินะ” สีหน้าของเธอดูเหมือนว่าจะตกใจที่ตัวเองหลุดพูดความลับออกมา “พี่ไม่บอกใครหรอก แต่ว่าแสนดีรู้เรื่องนี้แล้วเหรอ?”
“ใช่ค่ะ เธอรู้แล้ว”
“แบบนี้น้องพี่ก็อกหักแล้วสิ”
“อกหักเหรอคะ?”
“เอ่อ...” แสนรักเงียบไปเมื่อตัวเองก็เผลอหลุดพูดความลับของน้องสาว ให้กับเจ้าตัวฟังเต็มปากเต็มคำ “ก็อกหักที่ญ๋าหนีไปมีแฟนก่อนไง...”
“...” ยิ้มแห้ง ๆ และสีหน้ามีพิรุธของแสนรัก ทำให้คนที่ได้มองเกิดความสงสัยและตะหงิดใจกับสิ่งที่เธอพูด
โต๊ะทานข้าว...
ระหว่างที่เรานั่งทานข้าวกันอยู่ ผมเริ่มคิดว่าจะยุติเรื่องของผมกับแสนรักลงหลังจากจบเดทวันนี้เลยดีไหม หรือรอไปอีกสักพักแล้วค่อยบอกเธอดี ว่าเราสองคนเหมาะจะเป็นเพื่อนกันมากกว่า
“เซฟกินนี่ดูสิ หมอปืนทำกับข้าวอร่อยทุกอย่างเลย” แสนรักตักเนื้อชิ้นโตวางลงในจานของหมอเซฟที่มัวแต่นั่งเหม่อลอยอยู่กับเรื่องบางเรื่อง
“ขอบคุณครับ”
“หมอเซฟขอพี่แสนรักเป็นแฟนหรือยังคะ?” ญะญ๋าพูดชี้โพรงให้กระลอกที่กำลังสับสนระหว่างทางเข้ากับทางออก
“ยัง ถามอะไรของเธอเนี่ย”
“เห้ย! ห้ามดุญะญ๋า” เจ้าบ้านพูดดุชายหนุ่มผู้เป็นแขก เมื่อเขาบังอาจมาขึ้นเสียงดุใส่หวานใจของตน
“ผมยังไม่ได้ดุเลย แค่เสียงดังนิดเดียวเอง”
“เสียงดังก็ไม่ได้เว้ย”
“หลานหรือเมียเนี่ย แตะต้องไม่ได้เลยนะ” จู่ๆ คำพูดนั้นของผมก็ทำให้ผมฉุกคิดถึงเรื่องแฟนของพี่ปืนที่เขาเคยพูดถึง ซึ่งช่วงที่ผ่านมาผมก็เห็นว่าแกยังบ้างานอยู่เหมือนเดิม แถมที่บ้านนี้ก็ไม่มีสาวแอบอยู่ จะมีก็แค่...
“แค่ก ๆ”
หมอเซฟสำลักข้าวเพราะความคิดนั้น ซึ่งแสนรักที่เห็นแบบนั้นก็รีบหันมาเทคแคร์หมอเซฟทันที “เซฟโอเคหรือเปล่า อ่ะนี่น้ำ”
สายตาคนเจ้าเล่ห์มองไปสบตารุ่นพี่หมอที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก่อนที่เขาสองคนจะใช้สายตาสื่อสารกันแทนคำพูด หมอเซฟใช้สายตาชี้ไปที่ญะญ๋าและมองกลับมาที่หมอปืนอย่างตั้งคำถาม ซึ่งเมื่อเห็นว่าหมอปืนยกคิ้วเป็นคำตอบ หมอรุ่นน้องก็ถึงกับอึ้งยกมือขึ้นมาปิดปากด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าแฟนสาวที่หมอปืนพูดถึงจะเป็นญะญ๋าที่เป็นหลานสาวของเขา
“กินเยอะ ๆ นะญ๋า”
“หมอปืนเอาใจหลานเก่งจังเลยนะคะ”
“จริง ๆ หมอกับญะญ๋าไม่ใช่อาหลานกันแท้ ๆ หรอกนะ หมอเป็นรุ่นน้องของพ่อญะญ๋า เราไม่ได้เกี่ยวกันทางสายเลือดเลย”
“ถึงว่า...”
“ถึงว่าอะไรมึง?” หมอปืนถามกลับหมอเซฟที่จู่ๆ ก็พูดคำนั้นออกมา
“ถึงว่า~ หน้าไม่เหมือนกันไงครับ” หมอเซฟลากเสียงกวนใส่หมอปืน เมื่อรู้ความลับของอีกฝ่าย และทำท่าหยอกจะหลุดพูดความจริง ซึ่งท่าทางกวนตีนเอาเรื่องของหมอเซฟก็ทำคนที่เห็นอดไม่ได้
“แดกอิ่มแล้วมีพลังเลยนะมึง ปะญ๋าเก็บจานกันเถอะ”
“เดี๋ยวแสนรักช่วยค่ะ”
“ไม่ต้องหรอกแสนรัก อยู่คุยกับไอเซฟไปเถอะ เห็นว่ามันมีเรื่องจะคุยด้วย”
“ฮะ?” หมอเซฟทำหน้ามึนงงเพราะแปลกใจที่หมอปืนพูดแบบนั้น ทั้งที่ตนก็ไม่ได้มีอะไรจะคุยกับแสนรัก
“วันนี้มึงจะขอแสนรักเป็นแฟนไม่ใช่หรือไง เอาเลยตามสบาย เดี๋ยวกูกับญ๋าไปล้างจานก่อน”
“ฮะ!?”
กวนตีนดีนักไอเด็กเวร...
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตอนพิเศษ~--------------------------------------------------------------------------วันแรกของการเสียคนที่รักไป หมอปืนยังคงเฝ้าเธออยู่ไม่ห่างที่หน้าหลุมฝังศพ แม้คนอื่นจะทยอยกลับกันไปจนหมดแล้ว แต่เขาก็ยังคงนั่งเหม่อลอยอยู่เช่นนั้นเพราะรับไม่ได้กับการจากไปของสาวสวยผู้เป็นที่รักการจากลาครั้งนี้ มันยากเกินกว่าที่เขาจะรับไหว ใจที่เคยเข้มแข็งพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มอบอุ่นให้เห็น เวลานี้กลับเลื่อนลอยและมีแต่ความน่าสงสารเวทนาให้เห็นบนใบหน้า เพราะความสุขเดียวของเขาถูกพรากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนหัวใจที่ไม่อาจเดินต่อไปได้ สมองจึงต้องช่วยประคับประคองให้ร่างกายที่ยังมีลมหายใจนั้นใช้ชีวิตต่อไปได้ในช่วงที่หัวใจสลายเป็นเสี่ยงๆ เรื่องราวในหัวฉายภาพความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับเธอ และเรียกคืนแฟนสาวในจินตนาการคนนั้นกลับมา เพื่อให้เธอได้ใช้ชีวิตต่อกับเขาในโลกที่สร้างขึ้นเพื่อรักษาจิตใจของตัวเองไว้“กลับบ้านเถอะญะญ๋า กลับบ้านกันนะครับ”ชายหนุ่มที่ใบหน้าเปียกปอนไปด้วยคราบน้ำตา ทำท่าจูงมือใครบางคนและพาคนในจินตนาการออกมาจากที่แห่งนั้น
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------ช่วงพักเบรก เวลาสิบโมง…ผมติดคนไข้ยาวจนถึงช่วงพักเบรก ซึ่งผมก็ไม่มีเวลาว่างที่จะลงไปหาญะญ๋าที่ร้านกาแฟชั้นล่างตามสัญญาก๊อก ๆ!“เข้ามาครับ” หมอปืนที่นั่งคุยอยู่กับคนไข้ พูดเชิญแขกหน้าห้องที่เดินมาเคาะประตู“เอ่อ หมอติดคนไข้อยู่เหรอคะ?”“มีอะไรแสนดี” เขาเอ่ยถามถึงธุระของเธอ“ญะญ๋าอยู่ไหนเหรอคะ”“ร้านกาแฟชั้นล่างน่ะ ถ้าจะไปหาญ๋าฝากบอกญ๋าด้วยนะว่าฉันติดคนไข้อยู่”“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูบอกให้” เธอตอบรับคำของหมอปืน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป และปล่อยให้เขาได้ทำการรักษาคนไข้ต่อ ส่วนเธอก็จะรีบไปอยู่กับญะญ๋าเพราะกลัวว่าเธอจะเหงา และคิดมากขึ้นมาอีกเกี่ยวกับเรื่องเมื่อเช้าร้านกาแฟชั้นล่างของโรงพยาบาล…เมื่อเดินมาถึงที่ร้านกาแฟ ฉันก็ไม่เห็นว่าญะญ๋านั่งอยู่มุมไหนในร้าน ไม่มีวี่แววของเธอเลย โทรหาก็ไม่รับ “อยู่ไหนนะ?”แสนดีพูดพร้อมกับต่อสายหาเธอสลับกับส่งข้อความเป็นระยะ แต่ก็ไม่มีข้อความตอบกลับจากเธอ จึงกลับขึ้นไปหาหมอปืนที่ห้องทำงานของเขา เพื่อให้เขาลองโทรหาญะญ๋าดูเผื่อว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักรอบตัวญะญ๋า--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานหมอปืน…“ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่สองคน วันหยุดนี้เดี๋ยวผมพาญะญ๋าไปหาที่เขาใหญ่นะครับ”“มีอะไรวะ?” ผู้เป็นพ่อของสาวหน้าหวานเอ่ยถาม เมื่อได้ยินรุ่นน้องคนสนิทเกิ่นมาแบบนั้น“ไว้ผมจะเล่าให้ฟังตอนไปถึงแล้วกันนะครับ…” ผมคิดว่าควรจะพูดเรื่องนั้นต่อหน้าพวกพี่ ๆ และขอรับผิดชอบเธอกับทุกสิ่งที่ผมทำไป ผมไม่อยากให้ญะญ๋าต้องมีเรื่องติดค้างคาใจแล้วเก็บไปคิดมากอยู่ลำพังแบบนั้น ทุกเรื่องที่เธอเป็นกังวลอยู่ผมจะแก้ไขมันให้หมด จะทำให้เธอสบายใจมากที่สุด“โอเค งั้นวันหยุดนี้เจอกัน…”“ครับ” หลังจากที่วางสายไป ญะญ๋าที่บอกว่าจะเดินไปหาพวกพี่ๆ พยาบาลที่แผนกก็เดินกลับมาพร้อมน้ำตา แถมคนที่พาเธอมาส่งก็เป็นแสนดี“ญ๋าเป็นอะไร?”“อาคะ ฮือ!” เธอเดินไปซบอกของหมอปืนด้วยความผิดหวังเพราะคิดว่าที่ผ่านมาคนพวกนั้นเป็นรุ่นพี่ที่น่ารักของเธอมาตลอด แต่แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเช่นนั้น ภายใต้รอยยิ้มที่เป็นมิตรกลับซ่อนมีดแหลมคมไว้อยู่“เกิดอะไรขึ้นแสนดี?”“รอพี่แสนรักมาก่อนนะคะ เ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปกป้องคนรัก--------------------------------------------------------------------------โต๊ะทานข้าว…หลังจากที่หมอปืนเตรียมอาหารเย็นเสร็จ ทั้งสามคนก็มานั่งทานข้าวด้วยกัน แต่ญะญ๋าก็ยังไม่หยุดคิดถึงเรื่องแชทที่มีคนส่งมาหาแสนดี“ไหนบอกว่าจะให้ดูแชทไง”“มันไม่มีอะไรแล้ว กินข้าวเถอะ” ฉันกลัวว่าญะญ๋าเห็นข้อความพวกนั้นแล้วจะคิดมากอีก เลยจะรีบกินข้าวและรีบหนีกลับบ้านซะ“มีอะไรเหรอครับ”“มีคนส่งภาพแชทมาหาแสนดี ญ๋าเห็นว่าเขาพูดถึงญ๋าด้วย” เธอพูดสีหน้าเป็นกังวล“มันไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ฉันโทรไปเคลียร์มาแล้ว แกอ่านก็จะคิดมากเปล่า ๆ อีกอย่างฉันลบแชททิ้งไปแล้วด้วย” แสนดีพยายามอธิบายสิ่งที่ญะญ๋าอยากรู้เพื่อไม่ให้กระทบจิตใจของเธอมากที่สุด“จริงเหรอ แกโกหกให้ฉันสบายใจหรือเปล่า?” เธอพูดอย่างรู้ทันอีกคน“จริงสิ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จฉันต้องรีบกลับแล้วนะ มีงานต้องกลับไปเคลีย์ต่อ”“จะกลับแล้วเหรอ...” เธอเริ่มไม่อยากให้แสนดีกลับบ้าน เพราะอยากรู้เรื่องที่สงสัย“ใช่ ไว้พรุ่งนี้ตอนเย็นฉันจะมาหาใหม่นะ”“…” คนหน้าหวานเงียบนิ่งไป และไม่ได้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนท็อกซิก--------------------------------------------------------------------------@เพนท์เฮ้าส์หมอปืน หลังเลิกงาน…วันนี้แสนดีขอติดรถผมกลับบ้านเพื่อจะมาเยี่ยมญะญ๋า ซึ่งเมื่อเธอเห็นหน้าเราสองคนก็เหมือนจะมีสีหน้าที่ดีขึ้นกว่าตอนที่ผมเห็นผ่านจอมือถือเมื่อช่วงเที่ยง“กลับมาแล้ว”ใบหน้าที่เศร้าอยู่เริ่มยิ้มออกเมื่อเห็นว่าหมอปืนและแสนรักมาถึง หลังจากที่เธอนั่งมองนาฬิกาอยู่นานว่าพวกเขาจะเปิดประตูเข้ามาในบ้านตอนกี่โมง“วันนี้กินข้าวกินยาไปหรือยังครับ?”“…” ถ้าบอกว่าฉันไม่ได้กินข้าวทั้งวัน อาคงเป็นห่วงแน่ “กินแล้วค่ะ”“เก่งมาก ญ๋าต้องกินข้าวกินยาให้ตรงเวลานะรู้ไหม” เขาลูบหัวเธอโดยที่ไม่รู้ว่านั่นเป็นคำโกหก แต่เธอทำเพราะอยากให้เขารู้สึกสบายใจ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีกับร่างกายของเธอเลย“วันนี้แกอยากให้ฉันนอนด้วยไหม?” แสนดีเอ่ยถามความต้องการของญะญ๋าเพราะเธอเองก็อยากทำเช่นนั้น“ไม่เป็นไร แค่แกมาหาก็พอแล้ว ไม่ต้องนอนเป็นเพื่อนหรอก”“แล้ววันนี้เป็นยังไงบ้าง เล่าให้ฟังหน่อยสิ” แสนดีถามอย่างให้ความสนใจ“ฉันดูหนังที่แกบอกเกือบจบเรื่อง นั่งหัวเราะท้อง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กลุ่มแชทลับ--------------------------------------------------------------------------กลุ่มแชทลับ..A (หมอเซฟกับหมอแสนรักเปิดตัวว่าคบกันแล้วเหรอ ไหนบอกว่าเดทกับหมอปืนอยู่ไง)C (ใช่ น้องสาวบอกว่าเดทอยู่กับหมอปืน แต่ไปคบกับหมอเซฟที่เป็นรุ่นน้องคนสนิทของหมอปืนเนี่ยนะ สรุปยังไงควบสองเหรอ)D (เห็นใส ๆ เรียบร้อย แต่มั่วมาก)C (สงสัยเมื่อวานที่หยุดงานพร้อมกัน คงจะมันส์กันจนลืมการลืมงาน)D (เหอะ จะเอากันทั้งทีก็ทำคนอื่นเขาเดือดร้อนไปหมด)C (เออ เมื่อวานกูเหนื่อยชิปหาย คนไข้โคตรเยอะ หมอก็ไม่พอ)A (นี่ถ้าวันไหนจะเอากันอีก ก็ไม่ต้องหยุดงานอีกเหรอว่ะ ไม่ไหวเด้อ)D (หมอแสนรักก็แรดใช่ย่อยนะ ก่อนจะคบกัน กูก็เห็นเดินมาอ่อยหมอเซฟที่แผนกแทบทุกวัน)A (มึงพึ่งรู้เหรอว่าเขาแรดอ่ะ กูดูออกมาตั้งนานแล้ว)C (เห็นสวย ๆ เรียบร้อยแบบนี้ กินหมอในโรงพยาบาลไปกี่คนแล้วว่ะ ฮ่า ๆ เน่า)A (เลิกเม้าท์ ๆ นางเดินมาแล้ว)“หมอแสนรักสวัสดีค่ะ เดินมาแผนกฉุกเฉินแต่เช้า มาหาใครเหรอคะ?” เสียงแซวของพยาบาลสาวคนนึงในกลุ่มแชทลับเอ่ยถามแสนรักท่าทางเป็นมิตร ต่างจากตัวตนที่แท้จริ







