All Chapters of กุมภ์กุลยา: Chapter 11 - Chapter 20

“จะรีบไปไหนล่ะคุณ ผมอยากให้คุณช่วยอาบน้ำให้ผมด้วย” เขารีบโอบกอดร่างบอบบางของหญิงสาวเอาไว้“นี่คุณปล่อยเลยนะ คุณไปบอกน้องสาวของฉันแบบนั้นได้ยังไง”“บอกว่า?” เขาเอ่ยถามเลิกคิ้วขึ้นด้วยสีหน้ากวน ๆ“ก็ไปบอกว่าฉันเป็นอะไรกับคุณไง ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับคุณเสียหน่อย”“ไม่เป็นจริง ๆ เหรอ สงสัยคุณจะความจำเสื่อมนะนี่” เขาหมุนร่างของเธอมาหา ก่อนจะมองสบตาของเธออย่างมีนัย กุลยาหน้าแดงอย่างปัจจุบันทันด่วน เธอหลบสายตาเป็นพัลวัน ไม่กล้ามองสบตาของเขา ยิ่งแผงอกกว้างที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเพราะเขาปลดกระดุมเสื้อออกจนหมดยิ่งทำให้เธอหน้าแดงหนักขึ้นไปอีก“ฉันจะออกไปรอข้างนอกและฉันก็ไม่อาบน้ำกับคุณเด็ดขาด”“อาบเถอะ ผมหิวแล้ว จะได้กินข้าวพร้อมกัน” กุมภ์ทำเสียงออดอ้อน“ว้าย! คนบ้า” เธอกรีดร้องเมื่อเขาจับเธออุ้มขึ้นพาดบ่า มือน้อยรัวกำปั้นใส่แผ่นหลังของเขาไม่ยั้ง จนเธอได้รับฝ่ามือพิฆาตจากเขาฟาดลงมาที่ก้นหนึ่งครั้งเพื่อสงบศึกหย่อม ๆ ที่เกิดขึ้น“โอ๊ย!” กุลยาร้องครางเบา ๆ รู้สึกมึนงงศีรษะไปหมดเพราะโดนจับพาดบ่า ห้อยหัวอยู่แบบนี้“คนป่าเถื่อน”“คุณพูดอะไรกับน้องสาวของคุณเหรอ” เขาถอดเสื้อออกจากตัว เผยให้เห็นเรือนร่างท่อนบน

กลับไปชอบยายพี่สาวหน้าจืดของเธอแทน เธอยอมรับว่าหน้าตารูปร่างของพี่สาวเหมือนเธอไม่มีผิดเพี้ยน แต่ความเฉิ่มเชยจืดชืดของอีกฝ่ายมันชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไร“พี่ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” คนเสียใจพูดซ้ำ ๆ เพราะไม่รู้จะพูดอะไรให้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว“ถ้าพี่ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ หลังงานเลี้ยงเสร็จสิ้นพี่ก็ควรจะกลับกับฉัน”“คงไม่ได้หรอกครับ เพราะผมต้องไปส่งกุลยาที่บ้านด้วยตัวเอง”เสียงของคนที่ขัดขึ้นคือกุมภ์ ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามายืนใกล้ ๆ กับกุลยาและโอบไหล่บอบบางของเธอเอาไว้อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ กุลยาหันไปถลึงตาใส่พยายามแกะมือของเขาออก แต่กุมภ์ทำหน้ามึนใส่“นายหัวคงไม่รู้ว่าพี่สาวของธิดามีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว ธิดาไม่อยากจะบอกเลยจริง ๆ นะคะ แต่ก็คงต้องบอก นายหัวน่ะเป็นกิ๊กกับคู่หมั้นของคนอื่น” กุลธิดาแกล้งพูดติดตลก แต่จงใจบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าพี่สาวของเธอนั้นมีเจ้าของแล้ว“เหรอครับ” กุมภ์เองก็เพิ่งรู้ ถือว่าเป็นความรู้ใหม่สำหรับเขา ไอ้หมอนั่นเป็นแค่คู่หมั้น แต่เขานี่เป็นถึงผัว!!!กุลยาต้องเลือกสิ จริงไหม???แล้วผู้หญิงก็ต้องเลือกใคร เลือกผัวสิ!“แถมยังรักกันมากด้วยนะคะ ไม่คิดเลยว่าพี่กุลจะนอกใจคู่หมั้น

“คราวนี้ก็ตาผมแล้วนะ” กุมภ์พลิกร่างน้อยอ่อนปวกเปียกลงใต้ร่างอีกครั้ง เขาจับขาของเธอขึ้นพาดบ่า ก่อนจะกระแทกกายเข้าหาเป็นจังหวะระรัวกุลยาจิกมือกับผ้าปูเตียงแน่น ท่วงท่านี้ทำให้เขาสับสะโพกเข้าหาลึกสุดใจ ยิ่งสะโพกของเธอลอยไม่ติดพื้นยิ่งเป็นเป้านิ่งให้เขาอัดกระแทกเข้าหาหนักหน่วงแม่นยำมากยิ่งขึ้น เสียงหอบหายใจของเธอประสานกับเขาระงม ทุกอย่างกำลังจะจบสิ้น ก่อนที่ลาวาแห่งความร้อนจากร่างกายของเขาจะสาดซัดเข้ามาในตัวของเธอเต็มเหนี่ยวกุมภ์กอดรัดร่างของกุลยาเอาไว้แนบอก ในขณะที่หญิงสาวหอบหายใจสะท้าน เธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งด้วยสติสัมปชัญญะครบถ้วน เธอไม่โวยวายหรือด่าว่าอะไรเขาทั้งสิ้นเพราะว่ารอบนี้มันก็เหมือนกับทุกครั้งที่เธอสมยอมเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่ความรู้สึกผิดกับพจน์มันท่วมท้นอยู่ในหัวใจดวงน้อย ๆหลังจากวันนั้นเธอก็ไม่ได้เจอหน้ากุมภ์จนถึงวันงานเลี้ยงที่ถูกจัดขึ้นบนเกาะ งานเลี้ยงในช่วงค่ำเต็มไปด้วยความสนุกสนาน บรรยากาศของงานให้ความรู้สึกสดชื่นสำหรับใครหลายคน แตกต่างจากกุลยาที่เธอเอาแต่ขบคิดเรื่องราวมากมายอยู่ในหัว ไม่รู้ว่าต่อจากนี้ไปเธอจะทำยังไงดีกับชีวิตอาหารทะเลเลิศรสถูกจัดตกแต่งอย่างสวยงาม

“อ๊าย... คนเจ้าเล่ห์ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ” กุลยาดิ้นรนจนหอบ เพิ่งรู้ว่าเสียท่าเขาก็ตอนที่ชุดนอนของเธอถูกถลกขึ้นไปเหนือสะโพกนี่แหละ“เรื่องอะไรจะปล่อย เนื้อเข้าปากเสือ ปลาเข้าปากแมว ถ้าไม่เคี้ยวนี่ผมโง่เป็นควายเลยนะ”“สุภาษิตอะไรของคุณ”“ก้นเมียนิ่มมากเลยนะ” เขาฟาดก้นเธอหนึ่งทีแกล้งให้คนที่ดิ้นอารมณ์ขึ้น“โอ๊ย! ไอ้คนซาดิสม์”“ผมว่าท่านี้ก็ดีนะคุณ ตื่นเต้นดีออก”“คนลามก อย่านะ”“อย่าช้าใช่ไหม” คนชอบแกล้งถลกชุดนอนของเธอขึ้นไปเหนือสะโพก ทำเอากุลยากรีดร้องทันที“ห้องพักตรงนี้มันอยู่ด้านหลัง ร้องเสียงดังแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยินหรอก”“คุณทำอะไรธิดา”“ทำอะไรเหรอ” เขาถอดเสื้อของเธอออกไปจากตัว ในขณะที่ยังกดเธอเอาไว้บนที่นอนกว้าง กุลยาถึงกับขนลุกซู่เมื่อปลายลิ้นของเขาสัมผัสกับแกนสันหลังของเธอ“คุณ อ๊าย...” กุลยาร้องด้วยความสยิวที่โดนลิ้นของเขาสัมผัสกับแกนสันหลังของเธอระรัว ลิ้นที่เปียกชุ่มกับความสากร้อนทำให้เธอรู้สึกได้ถึงความกระสันซ่าน“คุณเพิ่งนอนกับน้องสาวของฉัน แล้วคิดจะมานอนกับฉันอีกเหรอ คนสกปรก”“ใครบอกว่าผมนอนกับน้องสาวของคุณกัน” เขาไล้หลังมือกับแขนเปลือยของเธอเล่น“ก็ฉันได้ยิน”“คุณนี่ชอบคิดลาม

“อ้าว... กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ ไม่เห็นโทร. มาบอกยายเลยว่าจะกลับวันนี้ ยายโทร. ไปถามบ้านโน้น เห็นเขาบอกว่าเรายังไม่กลับตอนนี้” คุณยายพิตรเอ่ยถามหลานสาว“คุณยายโทร. ไปที่บ้านของคุณพ่อเหรอคะ”“ใช่จ้ะ ผู้หญิงที่ชื่อพิมพ์ผกาอะไรก็ไม่รู้รับสาย บอกว่าเราคงยังไม่กลับตอนนี้หรอก ยายก็เลยไม่ได้ทำกับข้าวเผื่อ เดี๋ยวให้แม่สายบัวไปทำอาหารเพิ่ม พ่อพจน์ก็รับประทานอาหารเย็นเสียด้วยกันสิ”“ครับคุณยาย” พจน์รับคำ“เราไปอาบน้ำอาบท่าก่อนสิ กลับมาเหนื่อย ๆ จะได้สดชื่น” คุณยายบอกหลานสาวคนสวย ก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยเพราะเห็นว่าหลานสาวมีใบหน้าอิดโรยและดูแปลกไปพอสมควร“ค่ะคุณยาย”“ไม่สบายหรือเปล่าเรา หน้าตาดูซีด ๆ” คุณยายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย“ไม่เป็นอะไรค่ะคุณยาย อากาศร้อนแถมรถติดด้วยน่ะค่ะ กว่าจะมาถึงที่บ้านก็เลยปวดหัวนิดหน่อย”“งั้นนั่งพักให้ตัวเย็นก่อน เอาผ้าเย็น ๆ เช็ดหน้าเช็ดตาแล้วค่อยอาบน้ำ รีบอาบน้ำเดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้”“ค่ะคุณยาย”“พ่อพจน์ตามสบายนะ”“ครับคุณยาย”“อ้อ... พี่เขาซื้อข้าวของมาฝากเราเยอะแยะเลย มาฝากยายด้วย จริง ๆ ไม่น่าลำบากเลย ไปประชุมทีไรก็ซื้อของมาฝากทุกที ยายน่ะเกรงใจ”“ไม่เป็น