Novel & Cerita 1 Corinthians 13 4-7 Tagalog

Hindi n'ya alam kung ano ang isasagot dito dahil para s'yang naputolan ng dila at naubosan ng sasabihin. At ang tanging nagawa n'ya lang ay ang matalim itong tapunan ng tingin habang hindi matatawarang mura ang kan'yang sinasabi sa kan'yang isip. "Jesus Christ! Huwag mo pong hahayaan na maging bayolente ako sa chanak na batang ito, please lang Lord," lihim na panalangin n'ya habang kuyom ang mga kamao at umiigting ang panga dahil sa pagpipigil.

tanong niya dahilan para matigilan ako kahit kausap ko ang girlfriend ko sinagot ko siya sa ibang language. (You love her already?) "Wǒ bu zhidao, xiongdi, danshi, wo zhidao wo meiyou wangji ta, ta rengran zai wo xinzhong." aniko bigla nagsalita bigla sa kabilang linya ang girlfriend ko. (I don't know, bro, but, I know didn't forgotten her, still she's here in my heart.) "Naistorbo pa yata kita dyan may sasabihin sana ako, dadhie..." anito sa akin.

Mabuti na lang at sa loob siya nagdaan at nagdahilan sa mga ito na gagamit muna ng CR bago umuwi. "Let's go. Baka matrapik tayo sa daan," aya ni Miguel at binukasan na ang pinto ng sasakyan. "Salamat po tita, tito." Naglahad si Miguel ng kamay para magpaalam na. Inabot naman ng mag asawa iyon at bumulong din ng pasasalamat.

Mukhang nabasa niya ang nasa isip ko Huminga ako ng malalim, "Ako din naman, wala na kong gustong makasama kundi ikaw lang" "Thank you, i love you"

“Malakas.” Nag-init ang mukha ko sa hiya. “Sorry, baby. Hindi ko sinasadya.” “Okay lang po,” sagot niya agad, tapos hinawakan niya ang pisngi ko gamit ang maliliit niyang daliri. “You can cry, Mama.” Kinagat ko ang labi ko. Hindi ako dapat umiiyak ulit. Hindi na ngayong hawak niya ako. “Sabi ni Tito Harold,” patuloy niya, “crying is like rain para tumubo ulit ang plants.”

“You don’t know how long I’ve wanted this. I’ve thought about nothing else, waiting forever to be right here with you like this. Ang mahawakan at maangkin ka.” Napatingala siya at napaawang ang labi nang sumubsob ito sa kaniyang leeg, pinatakan iyon ng maliliit na halik, at paminsan-minsa'y bahagyang kinakagat na nag-iiwan ng pulang marka. “U-ugh, R-Rafi . . . ”

1 corinto 13:4-7 Ang pag-ibig ay matiyaga at magandang loob, hindi maiinggitin, hindi mayabang, ni mapagmataas man, hindi magaspang ang pag uugali, hindi makasarili, hindi magagalitin, o mapagtanin sa kapwa. Hindi niya ikinatutuwa ang gawaing masama, ngunit ikinagagalak ang katotohanan. Ang pag ibig ay mapagpatawad, mapagtiwala, puno ng pag asa at mapagtiis hanggang sa wakas.

Sabi nito na ikinatawa ko. Ba't di ko nga pala na pansin yun? Kami bagay? Seryoso? Tyaka kaya pala di man lang ako nakakaramdam ng pagka bagot whenever I'm with him kasi sanay na akong di mag salita. "Ano ba yang pinagsasabi mo. Kami bagay? Can't imagin sis. Tignan mo nga manang at mala adonis look? Bagay ba yun?" Sagot ko sa kanya na iknakunot nang noo nito.

Abs pala! "Oo nga pala! Maangas na sexy!" ngiting-ngiting wika niya. "Ikaw nagbigay ng meaning ng Katty tapos nakalimutan mo agad!" "Hindi kaya! Oo nga pala, saan ka galing?" "Pumunta ako kina Mariza. Kaya pala gusto niyang pag-usapan ang tungkol sa kasal noong pumunta tayo sa Tagaytay ay dahil may plano pa lang mag-propose si Red kay Angel."

Tila ba sa bawat sigundong iyon ay kapalit ng mga taong pananabik nila sa bawat isa. “Salamat at nakabalik ka na aking mahal. Ngayon ay kompleto na ako sapagkat bumalik na ang aking Reyna.” Malakas ang pagkakasabi ni Haring Baxton sa mga katagang iyon sapat upang marinig ng bawat tao at nilalang na naroon ng mga oras na iyon.