Novel & Cerita 13 Minutes

"Halos fifteen minutes na silang nagpapatakbo, ang tagal pala matapos ano? Ilang minuto pa kaya silang ganyan?" Napangiti ang staff. "First time? Para kayong kinakabahan." "Oo, first time kong manood ng live tapos kasali pa boss ko." "Kaya pala. Matagal-tagal pa'yan maam, races typically last for about forty to forty-five minutes, run over around twenty to thirty laps."

“Tatlong minuto.” “Base sa iyong lakas, tatlong minuto ay sapat na para asikasuhin ka.” “Kapag tapos na ako sayo…” “Hihingi ako ng tawad mula kay Grandma York.” “Kung sabagay, nabuhay ka pa ng labing dalawang oras.” “Kasalanan ko ito!” “Tatlong minuto? Masyadong matagal iyan.” Natawa si Harvey.

Ngunit nananatili ang sapat na distansiya sa pagitan nila sa isa't-isa. Ang pangkaraniwang fifteen minutes drive papunta sa restaurant kung saan siya mag-a-apply ay tumagal ng ilan pang mga minuto. At para kay Melissa ay iyon na marahil ang pinaka-mabagal na sandali sa buong buhay niya. Idagdag pa ang katahimikan sa pagitan nila ni Jared. "Do you want to have some coffee? Pwede tayong mag-drive thru." Alok sa kaniya ng lalaki na ikinagulat niya.

Nang gawin ko iyon, nagsimula na ring mag-countdown ang bomba—fifteen minutes. Fifteen minutes, before our lives end.

Hindi ka na teenager para madala sa mga pabanat-banat. Napatingin ako sa relo ko. Mag-aalas-diyes na at nasa kalsada pa rin kami. Isang oras na kaming bumibiyahe. “Jyrone, bilisan mo nga ang pagmamaneho. ’Yong biyaheng thirty minutes, ginawa mong isang oras.” Tumawa siya. “Ngayon mo lang napansin?”

Dinadaanan ito bago makarating sa garden kung sa shortcut dumaan. Nakita ni Luna dahil sa pulang ilaw na nagmumula sa timer noon. Agad na kumabog ang dibdib niya nang mapansin niya ang numerong nakadisplay sa bomba. Apat na minuto. Mayroon na lamang siyang apat na minuto para lisanin ang lugar. “Salamat, Luna. Makakaalis ka na.”

I immediately look at the outside of the window. Uwaa! Hindi ako maiinip basta nakikita ko yung labas. Sixteen-hours ang flight duration papuntang Madrid. I would sleep most of the time. Lumingon ako kay Thurstin, nagbubuklat na ulit siya ng magazine.

This time he'll break off the remaining connection he has with that woman. PANAY ang sulyap ni Larabelle sa pintuan. Ang tagal naman ng fifteen minutes ni Leon. Sinipat niya ang desk clock. Wala pang 15 minutes mula nang umalis ang lalaki. Sira siguro ang orasan na iyon kasi pakiramdam niya isang oras na.

Kasi alam mong galit siya pero sa pananahimik niya hindi mo alam kung kailan siya sasabog! Twenty minutes ang nilarga namin nang marating namin kung saan ang red dot. Agad na pumasok ang kotse sa loob. I realized it was so silent and bare. Malayo sa kabahayan. Perfect na pinagtataguan kung may kinidnap ka!

Mabilis akong napatingin sa wrist watch at makitang limang minuto na lang ang natitira sa akin bago sumabog ang unang bomba na inilagay ko sa may captain's quarter. First bomb is connected to other bombs na inilagay ko sa iba't-ibang bahagi ng cruise. Every bombs has a ten minutes span para may oras ang iba kong kasama para makaalis rito. Exactly ten bombs in every ten minutes ang sasabog. I set the first bomb in thirty minutes para may oras pa ako sa pag-set ng iba pang bomba. And I have a five fucking minutes left para sa panghuling bomba nailalagay ko rito sa engine room at ayokong mamatay rito.