Novel & Cerita 13 Minutes

"Pwede ba tayong mag-usap?" Tinapunan ko siya ng malamig na tingin. "15 minuto." Nanlaki ang mata niya. "Sabi mo-" "10 minuto." "Okay! Okay! Ten minutes. Max." Napasulyap ako kay Tristan at nakuha niya agad ang gusto ko. Tumango siya at umalis, naiwan akong mag-isa kasama si Kreed. Nag cross arms ako at tumingin sa kanya. "Go on. Your ten minutes start now."

"Masyadong matagal ang sampung minuto. Wala akong stamina na katulad ng sa ‘yo. Pwede bang bawasan natin ang oras?" Nagbigay ng konsiderasyon si Thorn. "Five minutes." "Hindi ko rin kaya ang five minutes. Pwedeng one minute na lang?" His lips curled slightly. "Less than five minutes is no fun." Umawang ang kanyang labi sa narinig. “Sobrang tagal ng five minutes para sa akin, hindi ko talaga kaya." “Do you know how to squat?” tanong nito. “Oo.” Agad siyang tumango.

Mas mabuti na lang na tulungan ko silang umiwas sa bala para sabay kaming mailigtas. Bumaba naman ang isang countdown screen. Nakaset Up ito ng thirty minutes. Thirty minutes? Sa seventy na initiates kailangan nilang makasagot ng riddles sa loob ng trenta minutong palugit. Each of them has a time of ten seconds to answer three riddles. Ako ang kinakabahan sa kanila, lintek!

Nagtutulungan kami, kaya ayon, valedictorian siya at ako ang salutatorian. Nagpatuloy sa pagtakbo ang oras. Unti-unting nababawasan ang 90 minutes namin. "Meron na lamang kayong limang minuto." Pagpapa-alala ni Ms. Norry sa amin. OMG! May five items pa! Ano, one minute per number? Tinignan ko 'yung lalaking late kanina, tapos na siya. Nagkukutkot na lamang siya ng kuko niya at parang bored na bored, sanaol tapos na. "Two minutes."

“Golden three minutes of rescue ‘to. Kapag nadelay pa tayo ng isang segundo, pwedeng mamatay si Mr. Ruiz dito!” Agad siyang lumapit at sinabi, “Kahit pumunta ka pa sa doctor ngayon, gaano kabilis sa tingin mo makakarating ’yon? Bigyan mo ako ng dalawang minuto! Promise, magiging maayos siya!” Dumaan ang ilang segundo. Pawis na pawis na si Katrice habang pilit na kumakalmang nagsalita, “Bilis na! Wala na akong oras para maghintay sa pagdadalawang-isip mo!”

Inabala rin niya ang isip sa pagbibilang. Ten. Nine. Eight. Seven. Six. Five. Four. Three. Two. One. Yes. It takes only ten seconds for a Brittle Asthma to trigger once a sunflower seed is eaten. Napasapo sa dibdib si Denise. Namutla ito habang naninikip ang paghinga. Because Helena knows her child so well...

May apatnapung minuto pa ako para sa usapan na ito at dalawampung minuto para makauwi bago mag alas singko. Kailangan kong makauwi agad bago makauwi si Draven. “Iced coffee is fine,” sagot ko. “And… is it okay if we keep this around forty minutes? May importanteng lakad pa kasi ako pagkatapos.” “Sure! No worries,” agad niyang sagot. “I’ll order first, jus wait here.”

“Ano bang ginagawa mo?” “Can we please talk? Give me a minute to explain.” “A minute?” “Three minutes to be exact.” “Okey, nandito na rin lang naman tayo. Bibigyan kita ng tatlong minuto to talk as you’ve said.” “Three minutes lang?” “Oh, hindi ba iyon ang sinabi mo? Ang mahirap kasi sa’yo wala kang isang salita. Three minutes.” “Okey. Sige.” “Don’t waste your time. Your timer started already.”

"Anyways, wala ka naman nang problema. 'Wag mo na lang isipin. Nag-upload siya hours ago ng video explaining what happened and Cass, thirty minutes long iyon! Hindi ako nag-fast forward kahit ang baba ng attention span ko for videos.” "Thirty minutes? Bakit naman umabot ng thirty minutes iyon? Is he that talkative?" I'm not really interested in the guy. He could’ve easily explained the events in five minutes, but I guess that’s okay. I'm good as long as I don't get dragged with any issue, may it be small or big. I don’t enjoy any kind of exposure.

dagdag niya pa saka siya napapalo sa manibela ng kotse niya. Feeling ko ito yata yung unang beses na makita ko siyang mainis. "May grace time naman siguro silang thirty minutes eh." "Sa tingin mo ba thirty minutes lang tayo masastock dito sa lecheng traffic na 'to? Tignan mo oh? Ang haba! Dinaig pa haba ng buhok ni Rapunzel eh! Bwiset talaga." Hindi nalang ako sumagot kasi baka may bigla akong masabi sa kaniya na mas lalong ikainis niya.