Eleven Minutes Novels & Stories

“Umuwi ka na ngayon din, Ingrid. I’ll give you ten minutes.” Click.

Mabilis nitong inalis ang suot nitong damit at doon na niya napagmasdan ang malalaki at tayong-tayo nitong dibdib na para bang isa iyong masarap na putahe na naghihintay sa kaniya para kainin niya. Namumungay ang mga mata na sumunod si Elijah kay Selena. Pumaibabaw siya rito at muli itong hinalikan sa labi habang ang isa niyang kamay ay pinagpapala ang isa nitong dibdib. Sumagi sa isip niya ng sandali si Celeste—ang kaniyang asawa. “Selena, this is wrong… I’m married…” anas ni Elijah. “One mistake is okay. Pwede mo na akong kalimutan after this night…” tugon ni Selena.

It was an unknown number na agad namang ikinakunot ng aking noo. Napasadahan naman ng aking mga mata ang oras 11:11 am. From: Unknown number See you.

And in that very moment, 11:11 decided to side with my heart. Who would have thought that I'll be in a very weird and unbelievable set up just to satisfy my heart's wish. Who would have thought that I'll meet someone along the way who will teach my mind what love is. Will my mind finally learn how to warm up and beat with my heart as one? Under one wish, under one moment, under one minute they call the wish granter, 11:11.

Inabot niya sa akin ang lumang-luma pero dekalidad kong Jansport bag. Sinaluduhan ko si Tony bago umakyat sa kabilang bakod ng lote para malapit na lang ang lalakarin ko papunta sa highway. Maiksi na lang ang tulog ko nito dahil apat na oras na lang, start na ang first class ko. Napakamot tuloy ako sa ulo habang naglalakad. Malapit lang ang tinitirhan ko sa subdivision ng ninakawan kong bahay.

Isinarado ko kaagad ang pinto at ini-lock iyon saka nahiga na sa malambot at komportable na kama. Ilang minuto ang nakaraan ng marinig ko ang pagtawag ni Alex at pagkatok sa labas ng pinto. Hindi ko iyon pinansin at tinakpan ko na lang ang magkabilang tainga ko saka pumikit ng mariin.

Napailing na lang rin ang mga kaibigan namin habang pinipigilan na hindi matawa. "You're feisty now, huh?" Eleven murmured with a smirk on his face. I don't know why but I think his green eyes just smiled at my friend. But because Elysium here was like a tigress, she just rolled her eyes at him and then diverted her gaze in the other direction. "I don't have to waste my time so let's start," I seriously said and then sighed. "As you can see, we called you here to tell you our plans," I added and then directly stared at Dark's emerald eyes.

Hindi pa naman ako ginugutom at saka tinatamad akong gumalaw dahil kumukirot ang likuran ko. Hindi ko na ulit narinig ang pagtawag ni Javion kaya naman nakahinga ako ng maluwag at ipinagpatuloy ang panonood. Mabilis lang dumaan ang oras at ng maramdaman kong kumulo ang tiyan ko, tumingin ako sa relong pambisig. "Eleven na pala," wika ko sa sarili ko. "Ano kaya niluto niya?"

--- 11:25 PM Tumagal ng halos tatlumpung minuto ang operasyon. Hindi pa rin kumikilos si Damon mula sa kinatatayuan niya. Ang mga mata niya ay walang tigil sa pagtitig sa pintuan ng operating room, parang inaasinta ang bawat galaw ng orasan sa pader.

Nakita ko pa ang pagyakap nung lalaki kay Kez, sabay halik sa noo. "Tamang tama, I will introduce you to my best friend." Saad ni Kez, at lumapit sa'kin. "11 minutes and 56 seconds, tapos hindi ako ang unang nilapitan mo?" Pinanlakihan ko siya ng mata. "Excuse me, 3rd floor ang room ko. Tapos ang dami pang sakay sa elevator." Pagpapaliwanag niya at umirap pa. "By the way, lipat tayo ng table. Pakilala kita sa boyfriend ko."