Novel & Cerita 14 Days With You

Pero hindi pa rin nawawala yung pagkataranta ko minsan. Bumaba si Jared at may dala na isang malaking maleta. "Saan ka pupunta?" Tanong ko. "I have business meeting in Canada." Sagot nito ng hindi ako nililingon. Business meeting? O meeting with his girl. "G-Gaano katagal kang mawawala?" "One week." And it's confirmed. Naalala ko noong naghatid ako ng pagkain sa library nya, one week daw sila ng babae nya sa Canada.

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments! <3 Summer's POV. 3 DAYS have passed since Trevan left to Senesis for a business meeting. Bukas ay ang 2nd anniversary na namin. Kapag hindi busy si Trevan ay nag v-video call kami, pero never naming napag usapan ang tungkol sa anniversary namin. Hinayaan ko na lang ito, alam kong busy s'ya kaya baka pag balik na lang n'ya kami mag celebrate.

Iyong kasiyahan na parang palaging iyon yung unang pagkakataon na makakatanggap siya ng bulaklak mula kay Ashton. It’s been how many days since they last saw each other. Noong gabing suntukin nito si Ivan ay nagalit talaga siya dito pero ilang minuto lang ay naintindihan niya kung bakit nagawa nito iyon. He wants to protect her. He doesn’t want her to get hurt. He only wanted but the best thing for her. Simula ng gabing iyon ay lalong hindi na nito nilubayan ang utak niya. Gusto niyang humingi ng sorry dito. Na sabihin dito na hindi naman talaga siya galit. Na nagulat lang siya sa nangyari. Pero umaayaw ang utak niya dahil kailangan. Hindi ba nga’t ang goal naman talaga niya ay ang palayuin

“Kaya ko pa naman siyang pagtiyagaan.” “Masasanay ka rin.” “Hindi ko kailangang sanayin ang sarili ko dahil 100 days lang naman ang itatagal ko sa kanya.” Ngumiti si Amira. “Can you extend it to forever?” “Isang araw nga lang na kasama ko ang lalaking ‘yon ay masakit na sa ulo, forever pa kaya?” “Malakas kasi ang pakiramdam ko na ikaw ang magpapalambot sa puso ni Kuya Khal.”

Pero wala syang alam sa takbo ng isip ng mga ito kaya naman hinayaan nya nalang. Katabi nya si Tim at nasa likod naman niya si John. Nagpapatugtog siya sa loob ng kotse nang marinig ang boses ng ng nasa likuran. "Monday, Tuesday, Wednesday, Thursday... 4 days. Did you miss me, mister?" Alam niyang nang-iinis lang ito pero kabaligtaran ang pumasok na sagot sa isip niya. Yeah. A little. I miss you a little.

Pinababa niya na lang ang bintana dahil hindi niya talaga matagalan ang amoy ng aircon ng kotse. "Wala. Hindi ba may malditang Fiancée na siya," sagot niya sabay kibit balikat. "Ah si Cappucine? Ex-girlfriend ni Clement si Cappucine. Naging sila 4th year highschool hanggang sa grumaduate ng college matibay ang relasyon nila. Mahal na mahal siya ni Clement. 2 years pa ang hinintay nila after grumaduate ng college bago magpasya na magpakasal na, kaso hindi sumipot si Cappucine sa kasal. Sobrang nasaktan si Clement noon. Pagkatapos n'on nagbago si Clement, naging playboy yang siya, you know sex lang ang habol niya sa babae," mahabang litanya ni Xryz.

He forgave me and I clung tightly to the edge of the table hindi ko alam kung bakit hindi ko siya matanggihan kahit sobrang hina na ng katawan ko at pagkababae ko. Hindi ba siya napapagod!? Kasi ako pagod na pagod na !! pero okay lang kasi masarap naman parang sinusulit namin ang 2weeks na hindi mag kasama. 2weeks lang pano nalang kapag isang taon!? I moaned as he gradually entered my hole. I muttered as it started to push his manhood and reached my breast and massaged it kusang dumapo pa ang kamay don at tinulungan siya sa pag lamas.

“At kung si Blake ang makakatulong sa’yo para maging masaya ulit, why not? He seems like a good guy, Allie. Give him a chance.” Ngunit ang bawat salita ni Moana ay parang tinik sa isipan ni Allie. Alam niyang tama ang kaibigan, ngunit bakit ganoon kahirap magtiwala muli? Sa paglipas ng linggo, unti-unting naging bahagi si Blake ng araw-araw na buhay ni Allie. Nagte-text ito ng mga simpleng tanong— “Kumusta ka?” o "Have you eaten?”—at kahit paano, nagdadala iyon ng ngiti sa kanyang mga labi.

para siyang linta na nakakapit sa akin. "Bakit, saan ka ba dapat pupunta?" walang kabuhay-buhay kong tanong. Hindi ako interesado sa mga nangyayari sa buhay niya pero kailangan ko pa rin na tanungin. "Sa taping. Sa bago kong Movie. Ang sabi mo kasi 7 days ka mawawala, e, pang 8 days na kako ngayon, so i decided to droo by here. Sakto. Na-miss kita ng sobra." saad niya gamit ang malambing na boses.

"Day 7. I missed you." "Day 14. Please, comeback." "Day 30. Caroline, I wanna hug you." Napasinghap ako nang napansing araw-araw siyang nagpapadala ng mensahe sa akin. Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang luha ko habang binabasa ang mga mensahe niya. "Day 700. Malapit na akong mawalan ng pag-asa na babalikan mo pa ako."