14 Days With You Novels & Stories

My heartbeat acted stupid again. “You always say things like that?” he asked. “Like what?” “Like you’re trying to sound wise but also confused.” I smiled. “That’s my brand.” He huffed. Not quite a laugh. Close enough. The night stretched around us, warm and noisy and temporary. My wrist pulsed under my sleeve. 22 days. I didn’t look at it. I didn’t want to ruin the moment by remembering exactly how little time we had. But of course, I remembered anyway.

Naglagi pa nga ito sa ibang bansa eh. “Kaya mo na iyan, Fourth. Hindi naman sobrang dami—” “Hindi ka rin daw dumadalaw kay Mommy sabi ni Daddy. Maiintindihan ko pa kung naroon ka eh. Too many people have come to make appointments with you, it's already booked for ten days from now. Anong gusto mong gawin ko sa kanila? Ako ang humarap, Fifth? Hmm?”

"Last na, kailan ka free? Pwede mo ba akong samahan minsan sa labas para mamasyal?" Lumaki ang medyo singkit n'ya mata "Sa biyernes. Day off ko ng biyernes, pupuntahan na lang kita dito, agahan mo ang pag gayak para marami tayong mapuntahan." Sabik na sabik ang boses niya. Malaki ang ngiting lumabas si Aella ng kwarto.

"Then what if we share my bed longer than fucking three days?" "Dark...be fair. Hayaan mo akong mag isip." "15 days...." Nagseryoso siya, dumukwang palapit sa akin, kinalas ang suot niyang seatbelt. "4 days..." Umaatras ako palayo sa kanya.

Busy ang guard sa pag-iistima sa isang maarteng babae na guest ng condo kaya nakapuslit ako sa loob. Mabilis kong narating ang unit ni Ted dahil sanay na ako roo. Ilang beses na rin naman na akong nakapasok sa unit niya at kung minsan ay dito pa ako natutulog. Akmang kakatok na ako sa dahon ng pintuan nang mapansin kong medyo nakaawang ng bahagya ang pintuan. Mukhang nagmamadali si Ted kaya hindi na nagawang maisara ng mabuti ang pintuan ng unit nito. Marahan kong itinulak ang pintuan. Akmang tatawagin ko na ang pangalan ng boyfriend ko nang bigla akong nakarinig ng mga halinghing ng babae at lalaki. Kahit sino ang makakarinig sa mga halinghing na iyon ay tiyak na mahuhulaan na agad kung ano

Isinandal ko siya sa railing at ikinulong ko siya sa bisig ko. “Claire.” I called her name in a very deep voice. She look at me that's makes our eyes meet and my heart tremble. “40 days since we didn't see each other and it's like an hard ordeal not to be with you. I realized that I can't afford to lost you, I can't see myself in peace without you— “Kelvin...”

Oh God! Dahan-dahan nyang binuksan ang pinto saka ako muling tiningnan. “It was nice h-having you in my arms for 14 hours, 42 minutes and 28 seconds. I-I will remember this day just like how i-i never forget anything about you…” Tuluyang pumatak ang luha ko. “B-Blaze…” “G-Go home, baby... B-Baka hindi ko kayanin, hindi n-na kita ibalik s-sa kanya.”

anas niya pa sa asawa. "Okay, I will give you three days to think about it. Our flight will be this weekend. I hope you will give me the chance to show you how much I long for this moment to be with you alone," may diin pa nitong turan at saka nilagpasan siya at pumasok sa banyo.

mahina ngunit mariin kong pahayag. "Feisty!" he smirked. " I like that." Umiling-iling na lang ako at asar na tumayo dahil sigurado naman ako na wala siyang masasabing matino. Napatingin ako sa papalubog na namang araw at napabuntong-hininga. Two days had finished and I only have five days to go. Seven days is not fucking enough to enjoy this scenery. ** To be continued...

“Parang ang haba ng isang araw kapag wala ka.” “Kaya nga, eh. Kung hindi lang para kay Dad ay baka kanina pa ako nariyan. Gusto na kitang makasama.” “Two days na lang, Love, two days na lang,” pagpapalubag ko sa pagka-miss namin sa isa’t isa.