3 Month Rule Novels & Stories

Hinding-hindi na ako magiging tanga para maniwala sa pag-ibig o commitment. ​Ang relasyon para sa akin ay isa na lamang transaction. Temporary arrangement. Physical needs, nothing emotional. ​Three months max. Iyon ang rule ko. Sapat na oras para sa companionship, pero hindi sapat para makabuo ng damdamin. ​At gumana iyon. Sa loob ng tatlong taon, naging perpekto ang takbo ng buhay ko. Mga aktres, modelo, tagapagmana—lahat sila alam ang rules. Magde-date kami, magpapakita sa mga events, mag-e-enjoy, at matatapos nang malinis. Simple. Walang komplikasyon.

Mayroon kasi siyang naging ex-boyfriend at para bang pinagbabawalan siyang magmahal pagkatapos nilang mag-break. Ang sabi wala pa raw'ng three months mula ng nag-break sila and I find it unfair sa side ng naka-move on na. Three months rule sucks! Kasi kung iisipin mo, kung naka-move on ka na tapos iyong isa hindi pa, parang wala kang karapatang magmahal kasi hindi pa siya nakaka-usad. Paano kung umabot na ng sampung taon tapos tsaka palang siya nakaka-usad, doon ka pa maghahanap ng iba dahil tapos na siya? Sobrang unfair, 'di ba? I'm thankful because the guy wasn't bothering her anymore. Ngayon ay masaya siya sa bago niyang kasintahan.

"Three months to court you. Let me enter your life. Kapag pagkatapos ng tatlong buwan ay wala pa ring talab itong charms ko sa 'yo, I will leave you alone. Hinding-hindi mo na makikita ang mukha ko kahit kailan. Deal?" Three months. Bakit parang pamilyar ang timeline na 'yon? Pero binalewala ko ang kakaibang kaba sa dibdib ko. Tatlong buwan? Napakabilis niyon. At sigurado akong hinding-hindi ako magkakagusto sa isang playboy na tulad niya. Ito na siguro ang pinakamagandang paraan para lubayan niya ako habambuhay. "Three months? At kapag natalo ka, lulubayan mo na ako?" paninigurado ko.

natatawang sagot ko. "Oh, come on! That's what friends supposed to do!" Si Rei ulit. Ilang minuto nila akong ginulo kaya medyo late akong natapos magluto. Kung hindi pa nga siguro napansin ni Cha ang orasan, sigurado akong hindi kami kikilos lahat. "Malapit na tayong mag-three months." Naubo si Cartier sa sinabi ko. "The heck are you saying?" "Nakalimutan mo na ba?" Nakasimangot kong tanong.

"I don't like the way you think. I didn't use your body for my own pleasure. I made sure we both enjoyed it. Give me three more months, and you will not feel that way anymore." Kumalabog ang puso ko. Ano'ng plano niya sa loob ng tatlong buwan? Kaya kong maghintay basta kasal ang ibibigay niya. Nakaya ko nga ng buong Christmas break, ngayon pa ba hindi? Umiiling kong binuksan ang pinto sa banda ko at mahigpit na humawak sa paperbag. "Three months, Baby. Remember that," maangas niyang pahabol bago ko pa man maisara ang pinto.

“Mag-umpisa na tayo, hindi na ako makapag hintay!” Ngumiti si Harris at nagpatuloy, “Mukhang hindi na talaga makapag hintay ang lahat kaya bakit patatagalin pa natin ito? Pero bago ang lahat, hayaan niyong ipaliwanag ko muna ang ating mga magiging rule. Para maging patas sa lahat, dalawang miyembro kada mercenary team lang ang pwedeng lumaban at ang mga mapipiling participants ay hindi maaring humigit sa kwarenta ang edad.”

“Tatlong buwan.” “Ang totoo niyan, masyado siyang mataba. Kaya pinapatakbo ko siya ng limang ikot sa maliit na parke sa harap ng opisina bago pumasok sa trabaho araw-araw. Kapag hindi siya nakatapos, hindi siya pinapayagang pumasok. Pinipilit ko siyang magpapayat. Sa loob ng isang buwan, hindi pa masyadong halata ang resulta, kaya tatlong buwan ang probation period niya.”

“James! Anong sinabi ko sa iyo? Sinira ng babaeng ito ang numero uno rule! Sunugin mo siya! Ngayon na!” Anim na taon na ang nakalilipas nang ipatupad ni Moises Floyd ang kanyang numero uno rule. Lahat ng empleyado ay pinapirmahan ng kasunduan: walang babae sa labas ng kanyang pamilya ang maaaring lumapit sa kanya sa loob ng sampung talampakan.

wika nito. Hindi siya sumagot at pinatay ang telepono. Wala siyang karapatan makipaglandian sa ibang lalaki. Isang linggo pa lang silang break ni Hunter!… Wala pa ang three-month rule ayon kay John Lloyd sa One More Chance!

Itinuon ko ang aking buong atensyon sa pagbabasa. Tama ang sinabi niya sa ospital. Ang nakalagay sa agreement ay kailangan kong mapaibig si Errol sa loob ng tatlong buwan at kung hindi man mangyari iyon ay wala akong ibabalik na pera sa kaniya. Iyon ang isa sa nasa isip ko. Kung mabigo ba ako ay kakailanganin kong ibalik ang pera. Mabuti naman at hindi.