Novel & Cerita 30 Days And 30 Nights

Tahimik. Dalawang segundo. Tatlong segundo. “ANO?!” halos tumalon siya sa couch at muntik matapon ang milk tea niya. “THREE DAYS?!” “Oo,” sagot ko nang walang energy. “Three. Days.” Hinawakan niya ang ulo niya. “Girl, hindi ‘to wedding. Ito ay emergency meeting ng destiny!”

Hindi n'ya rin alam kung ano ang atraso niya rito kaya pinahihirapan siya ng ganoon. Ngunit isa lang ang naiisip ni Lalaine ng mga oras na iyon. Kailangan niyang umabot ng 30 days, hindi niya hahayaan ang sariling mamatay. Dahil sa loob ng 30 days, muli silang magkikita ni Knives para sa annulment, at alam niyang iyon lang ang tanging paraan para malaman ni Knives na nawawala siya. Iyon lang ang kanyang pag-asa na makatakas sa mala-impyernong bangungot na ito...

"Paano natin malalaman kung hindi naman natin susubukan?" "And what if you're wrong?" "Hindi mo na makikita kahit anino ko." "That's sad." Biglang nagliwanag ang mukha ni Amira. Nabuhayan siya ng loob. "Malulungkot ka kapag hindi mo ako makikita?" "Dream on. Nalulungkot ako dahil bakit kailangan pang tumagal ng thirty days ang pagkikita natin? Kung effective na sana iyan bukas, baka sakaling matuwa pa ako."

Para naman kay James, hindi ba siya nakatuon sa paghahanap sa swordsmanship inheritance. Dalawampu't limang araw na siyang nasa Sangria. May limang araw pa bago siya manatili doon ng isang buwan. Ayon sa dating mga sitwasyon, hindi eksaktong nangyayari sa ika-30 araw ang sumpa at ang biglang pagkamatay. Ang ilan ay nangyari nang malapit na ito sa ika-30 araw.

Kahit na uminit na ang panahon, hindi ba’t hindi nila kakayanin na matulog sa isang kama na basang-basa? Bukod dito, kailangan nilang matulog nang ganito ng tatlong sunod-sunod na araw. Kung matutulog sila nang ganito ng tatlong araw, siguradong magkakaroon sila ng rayuma sa buong katawan nila. Mas lalong nawasak si Chloe. Tatlong araw para sa iba at sampung araw para sa kanya. Ano ang konsepto ng sampung araw? Hindi ba’t mapaparalisa siya sa kama pagdating ng oras?!

“Sa buong araw na magkasana tay, I will hold your hand, hindi ko siya bibitawan kahit na anong mangyari.” “What if you lose?” Tinignan iya ito. “ I never lose, baby.” ito naman ang ngumisi. “Are you sure? Paano kapag natalo ka?Anong consequence?” “If I lose, I will be your slave for a month.” “For a month lang? hindi pa pwedeng two months?”hirit pa nito. “nope. one month.” “sus, natatakot ka lang matalo eh.” pang-aasar pa nito.

“Naiintindihan ko. Gaano pa ba katagal ang natitirang buhay ko?” “Kung maayos ang kontrol… kalahating buwan. Kung hindi, tatlong araw lang.” Kahit na kalmado si Amara, hindi niya maiwasang maapektuhan sa narinig. Dalawampu’t siyam pa lamang siya. May tatlong anak siya. Ngunit mamamatay siya. Mas mababa sa kalahating buwan ang natitirang oras…

Kitang-kita niya ang gulat sa aking mukha at mukhang tuwang-tuwa pa siya nang nasaksihan niya iyon. “And for your information, malapit na ang kasal namin. Napurnada lang dahil may isang mabahong basura na naligaw rito, and I'm here to get rid of it.” Bigla siyang sumeryoso at mas lalong lumapit, bahagya siyang yumuko sa aking tenga upang mariin akong bulungan. “And I'm telling you, mabait pa ako sa ngayon kaya bibigyan kita ng pagkakataon na ikaw na mismo ang lumigpit sa sarili mo. Lumayas ka rito at huwag na huwag mo nang lalapitan ulit si Cargo. Sumunod ka sa akin habang may pasensya pa ako, dahil kung hindi ay ako mismo ang kakaladkad sa ‘yo paalis dito. Naiintindihan mo ba?”

Sa loob ng ilang linggo kong pamamasukan bilang intern dito sa Seyer Enterprise ay nasanay na ako sa ugali niyang kung hindi ka iirapan ay iismiran ka naman. Ang sabi ni Sir Nathan ay hindi pa naman siya nasa menopausing stage para mag-inarte ng ganoon. Masama lang talaga ang ugali niya at walang kahit na sino ang may gustong makipaglapit sa babae dahil takot na mapahiya sa huli.

Wala siguro siyang alam patungkol sa panliligaw. "Hindi tayo aalis sa lugar na ito hangga't hindi mo ako sinasagot." Ano? Tatlong araw lang kami dito. Ang bilis naman niya. Hindi man lang aabot ng buwan ang panliligaw niya. "Promise, kapag sinagot mo ako. Liligawan pa din kita araw-araw. I'll give you flowers, chocolate and gifts."