Novel & Cerita 7 Uri Ng Pag Ibig

"Ibabalik ko sa'yo ang tanong mo Zedic, inisip mo manlang ba ako? Ako ang nauna, ako ang laging nasa tabi mo, ako ang walang kapagurang nagbibigay importansiya sa'yo, pero tanging si Mischell pa rin ang iniisip mo, ang minamahal mo, ang patuloy mong hinihintay habang ako ito paulit nagbubulagbugan sa lahat ang tanga ko hindi ba? Salamat ah kasi nasuklian mo ang lahat ng iyon sa paraan ng pagtaboy mo sa akin at paulit-ulit na pagpaparamdam mo sa akin na wala manlang akong halaga sa'yo.

hindi ko na napigilang mapa-ungol. I heard him groaned and kiss me more. He suck my lips like a sweet candy. I then got drowned by his kisses. Hindi ko na napigilan ang pag-ungol at pag-d***g sa bawat halik na binibigay niya sa akin. "Fuck! You're moan so hot," he cursed but his voice was husky.

IKAW LANG ANG AKING GUSTO KAYA PLEASE WAG KA NANG MAGTAMPO NGUMITI KA NA UPANG IKA'Y MULING GUMANDA PANGAKO KO SAYO ITONG LOVE NA MAS STRONG PA KAYSA SA SHAMPOO NA DOVE THIS LOVE WILL LAST AND WILL NEVER BE LOST. ANG TULANG ITO AY ALAY KO SAYO TANDA NG PAG-IBIG KO NA KAILANMAN AY HINDI MAGLALAHO PUMUTI MAN ANG UWAK TUMIGIL MAN ANG ORASAN NG IYONG CLOCK PANGAKO KO SAYO NA IKAW LANG GILIW ANG GUSTO KONG MAKASAMA AT MAKATABI SA GABI

kanyang kaibigan. Gustong umiyak ng lalaking nawalan ng pera. Wala na siyang natitira sa kanyang pangalan. "The Paradise? Ang casino cruise ship sa Atlantic City boardwalk? Buddy, iyon ay isang kweba ng diyablo na kumakain ng mga tao at dumura sa kanilang mga buto. Ang kanilang mga laro ay dinisenyo upang dayain ang mga bisita mula sa kanilang pinaghirapang pera. Bakit ka pumunta doon? Para magsugal?" Ang lalaki ay mukhang labis na nabalisa. Marahil ay iniisip niya kung paano ibabalik ang pera. Ayaw niyang isipin ang mga kahihinatnan kung hindi niya gagawin. Hindi namalayan ng lalaki na nakikinig si Alex sa kanilang pag-uusap. Labis siyang interesadong malaman ang higit pa tungkol sa cruise

And because we met in probinsya at dito rin naganap ang pagkahumaling ko sayo kaya ikaw ang tunay at nag iisang ko na, MY ONLY LY PROBINSYANA. Please say yes Ally ko and be mine forever. Ikaw at ang mga anak natin magiging lahat sa buhay ko. Let's create a world with them na puno ng pagmamahal at saya kasama silang lahat sa paligid natin"Maramdamin na sabi nito at puno ng pagmamahal sinamahan pa ng sinceridad.

Habang papalapit sa kanila ay hindi ko maiwasang hindi dumagundong ang dibdib ko, ngunit pinilit ko iyon kontrolin. "Oh Nelia! Nandito na pala ang mamanugangin mo. Napakaganda pala." Papuri nang tiyahin ni Rigor. Tipid akong ngumiti. Inabot ko ang kamay nila at nagmano sa mga ito. Iginiya ako ni Rigor sa bakanteng upuan. Magkatabi kami ni Rigor sa upuan na nakaharap sa kanilang lahat.

Gumamit ng teleportasyon ang isang kawal at sabay-sabay silang naglaho sa hangin. Sa kabilang banda ay hindi pa lubos maisip ni Mang Rios na malalaman ng isang misteryosong lalaki na kinabukasan ay lulusob ang mga itim na mga bampira. Nang araw na iyon habang abala siya sa pagbebenta ng mga armas na pandigma ay nakatanggap siya ng isang liham na intensyong isinilid sa loob ng isang maliit na supot na pinaglalagyan niya ng salapi. Maging si Aling Sabelia ay nakatanggap din. Pareho ang nakasulat sa bawat liham na kanilang natanggap. Nang gabing iyon ay agad nilang nilisan ang Kaharian ng Sadan at nagpunta sa Nayon ng Cauba sapagkat iyon ang isinaad ng nasa sulat. Nang malaman nila mula sa isan

Hindi ko napigilan ang isang ngisi. Reporma sa sarili? Pakiusap. Hindi ko ito binili kahit isang segundo. Pagkatapos ng lahat, nakakuha na ako ng 2 milyon at ang isa pang 1 milyon ay malapit na. Isang garantisadong kapalaran at isang makasagisag na asawang patay? Tinalo niyan ang walang kwentang pagsisisi ni Damion anumang araw. Ang madla ay nanonood, na dilat ang mga mata, habang ang reel ng aking 12 taon ng buhay may asawa ay nagbubukas.

--- Present Day: "HOY! Gising na, Reyna ng Kahibangan!" sigaw ni Sabrina, marahas na hinila ang kumot ko. Kumapit ang lamig ng sahig sa mga talampakan ko. "Kung makangiti ka, akala mo nanalo ka sa lotto!" "At least may rason akong ngumiti!" sagot kong may irap, pero napangiti rin ako nang makita ko siyang naka-pigtail—parang batang minamadali papuntang klase.

“Mahal kita, Ibrahim. Simula pa nung bata pa tayo. Mahal na mahal kita.” Tinaasan niya ako ng kilay. Parang hindi naniniwala. O baka naman nandidiri? “Mahal?” umiling siya. “Ang alam ko, mahal mo lang ang ideya na magkaroon ka ng perfect life. Kaya mo pinilit ‘to, ‘di ba? Kaya ka pumayag, kasi gusto mo maging Mrs. Ibrahim Montenegro. Kasi alam mong gusto ko si Ameira, kaya ginawa mo ang lahat para makuha ako sa kanya.”