9 Days Novena Sa Patay นิยาย & เรื่องราว

suhestiyon niya rito. “When is it?” mabilis nitong tanong. Lumapit ito sa kaniya at ito ang nag-asikaso sa pinipritong tocino. “Fifth day of October.” “That is next month,” sambit nito ‘saka natahimik na at parang nahulog na sa malalim na pag-iisip.

Halos mapuno na rin angloob sa mga taong mananampalataya, hinihintay ang sermon ng prayle. Sakto naman sa pag-upo nila ay ang pagsisimula ng misa sa pangunguna ni Padre Narciso. Ilang minuto naman ang lumipas nang matapos ang sermon, ilan sa mga tao ay nagpaiwan upang magrosaryo at manalangin na siyang ginawa naman nina doña Vivian at Estrella. Tahimik namang nagmamasid si Vahlia mula sa kan'yang upuan, nakararamdam ng kaunting hiya.

*Access Denied. Kumunot ang noo ni Nayah. Kung hindi ang petsa ng pagkamatay ng ina nito, ano? Inisip niyang mabuti ang lahat ng detalye. Biglang may nag-flash sa kanyang isipan—ang mismong araw na nahuli siya ni Chance sa loob ng kwarto nito. Ang araw na nagsimula ang lahat. Sinubukan niyang muli. Pinindot niya ang petsa ng kanyang sariling kaarawan. **0-8-1-2-9-8**.

Hanggang tatlo lang ang misa sa San Sebastian, una ay alas sais hanggang alas syete, alas syete y media hanggang alas otso y media, at alas nuwebe hanggang alas diyes. Si Padre Tiago ang nasa ikalawang misa at ang dalawang datihan at matatandang pari naman sa una at ikalawa. Ngunit bilang ako ang personal na tumutulong kay Padre Tiago ay sa kanya dapat ako magsilbi. "Bangon na riyan at baka mapagalitan pa tayo kung maaabutan tayo na nakahiga pa," ani Abel na aborido. "Five minutes pa, Abel. Inaantok pa ako. Hindi ako masyadong nakatulog kagabi," wika ko.

Sasabihin ko na sana pero biglang tumunog ang kampana. I immediately did the sign of the cross and suddenly closed my eyes. Agad akong sumabay sa panalangin ng Angelus. "You expired, O Jesus, but the source of life gushed forth for souls and an ocean of mercy opened up for the whole world..." Seven years old ako nang ituro ito sa akin ni Sister Tess. According to her, the hour of the Lord Jesus' death, 3pm, is a privileged time as regards the devotion to the Divine Mercy. At that hour, in spirit we stand beneath Christ's cross in order to entreat for mercy for us and the whole world for the sake of the merits of His passion.

Iniwan sila dalawa upang makapag-usap. "November two bukas, ang sabi ng iba sa mga kalukuwang nakasalamuha ko, ever year of November two, when someone light a candle for them as a remembrance of their death, at eight pm, they may rest in peace." "That was the only way a soul of the dead in this world to finally be at ease," dagdag pa nito. Malalim na ang tulog ni Tina ng gabing iyon habang si Ruth ay ilang oras na ding nakatitig sa labas ng bintana, malakas ang ulan ng gabing iyon.

My lips parted when I had a hunch why. "Okay. It's nice to see you again, Lumi. May dala akong pasalubong para sa inyo," nakangiti nang sambit ni Senyorita kaya para akong nabunutan ng tinik. "Salamat po!" She nodded once. It's my cue to leave the room. Tomorrow's the start of the holiday. All Saints' Day and All Souls' Day. I almost forgot how valuable it was for the Castellanos.

At mukhang alam din niya kung sino talaga ang dahilan kung bakit siya nakarating sa ganitong tagumpay—at kung anong kapalit nito. Limang taon na mula nang mawala yung taong 'yon. Sabi ng lahat, patay na siya. Pero may iisang tao na hindi naniniwala. Dahil sa paniniwalang yun, hindi pa rin pinapabura ni Andrei ang pangalan ni Patricia sa talaan ng bahay. Dahil ayaw niyang amining patay na ito, pinuntahan pa niya ang bahay ng Alejandro family at sinira mismo ang mourning hall na ginawa ni Alejandro Patriarch, dahilan para maospital ito sa sobrang inis.

At ang natira ay ang dalawa pang kakaibang nararamdaman sa magkaibang lalaki. Inilapag ko ang limang kandila na aking binili sa labasan kanina at nag-sign of the cross para magsambit ng isang panandaliang dasal. Ikalimang taon ng kaniyang death anniversary. Ikalabing-siyam na kaarawan ko na. At sa wakas, ni isang patak ng luha ay hindi na kumawala sa aking mga mata. Matapos makapagdasal, inayos ko ang kaniyang puntod, nilinisan ko at inalisan ng mga tuyong dahon at kung anu-ano pang kalat.

Pipilitin niyang iintindihin ang sitwasyon nito. "Marami akong pinatay sa loob ng tatlong taon. Sa loob ng mga taon na iyon, marami akong natutunan at taong nakasalamuha. Marami akong ninakawan ng buhay na mga inosente. Sa mata ng Diyos, isa akong makasalang nilalang Blesy. Hindi isa, dalawa o tatlo ang pinatay ko. Hindi ko mabilang iyon ang totoo. Hindi ko mabilang dahil isa lang ang nasa isip at puso ko nang mga sandaling pinapatay ko ang mga target ko, ikaw. Ikaw lang."