9 O'clock Novels & Stories

Kahit naman sabihin ko sa kanyang ayoko nang magpatuloy sa laro niyang ito ay alam ko namang hindi siya titigil. "It's 3:35. If the clock is rotated 90 degrees counterclockwise, what time will?" Tanong ni Christian at inisip kong mabuti kung ano ang mga posibleng sagot sa tanong nito. Pero mukhang siniguro talaga nitong gawing komplikado ang mga tanong para hindi ako makasagot. Tangina! Hindi naman ako bobo, hindi lang talaga ako makapag-isip ng maayos dahil sa sobrang kaba at dahil na rin sa sugat sa aking braso.

Ngunit ngayo'y wala palang pinagkaiba, isa rin pala siyang mapagpanggap sa harap ng mga tao. Naalala ni Ryah ang anak niyang si Keihro. Ngayo'y malinaw na sa kaniya kung kanino nagmana ang batang itong. Palihim na napairap si Ryah at pinakalma ang sarili. “As far as I know, 9 o'clock ng umaga ang start ng trabaho rito. 8:58 palang. I don't think there is anything wrong with my sense of time.” May halong diin na pagkasabi ni Ryah.

iyon lang at binaba na niya ang telepeno. Inikot niya ang kanyang swivel chair, tumambad sa paningin ng binata ang malawak na siyudad mula sa kanyang office. Sunod-sunod ang kanyang buntong hininga, sinulyapan niya ang relo sa kanyang braso. It's seven in the evening it's time to leave. HALOS ibangga ko ang dalang motorsiklo sa underground parking space ng condo ko.

Hinawi niya ang ilang hibla ng buhok nito nakatabing sa magandang mukha ni Xandy. Napaangat ang ulo niya mula sa unan ng muli ay tumunog ang umalingawngaw ng doorbell. Imposibleng room service iyon. Lumipad ang tingin ni Rod doon sa wall clock, alas-otso pa lang ng umaga. Sa huling pagkakatanda niya ay hindi pa siya nagparoom service ng ganitong oras.

Ang kapal talaga! Hindi na alam ni Zoe ang isasagot. Tumingin siya sa artistic clock na nakasabit sa pader—alas-dos na ng madaling araw. Isang kakatwang isip ang pumasok sa utak niya bilang doktor: Maaari palang maging ganito ka-heavy na cardio ang exercise na 'to.

Nangunot ang noo ni Cyan na napalingon sa may salas. Sumulyap pa siya sa malaking orasan para talagang siguruhin kung tama ang oras ng relo niya. Subalit kahit anong tingin niya, talagang alas nueve na ng umaga. Mas lalo lang siyang nalito. Anong ginagawa ni Zach sa mga oras na yun sa mansion gayong dapat ay nasa opisina na ito lalo pa't lunes na lunes ngayong araw?

Mabilis siyang ngumiti ng pilit. Napatingin si Argus sa kanyang relo. "Ten o’clock na. Hindi ba’t sinabi mong inaantok ka na kaninang alas otso?" Tumagilid ang ulo niya. “What’s alas otso?” “It’s eight.” Kumunotnoong natawa si Argus. “So, why are you still awake?” Nag-pout si Elara at yumuko akala niya e makakaligtas siya. “Eh… kasi po… dati, si Mommy po laging kayakap ni Elara habang natutulog…”

“Hang on Alliyah, papunta na ako.” Sa BU ang tungo ko. Sinipat ko ang aking relo upang malaman nga kung ano’ng oras na. It was already 9:30 pm, siguradong wala ng tao doon maliban sa security guard na mahihirapan akong malusutan kapag nagkataon.

Natatakot na nga siya dahil baka magising niya ang kanyang anak sa sobrang likot niya. Napatingin siya sa digital clock na nakapatong sa nightstand at mariing nakagat ang ibabang labi. It’s almost three in the morning. Sira na talaga ang body clock niya. Well, matagal naman nang sira ang body clock niya. Siya na lang itong pilit na inaayos ito.

“Oh ayan ho, alas otso palang po ng umaga, pshhh, remember the three hands of the clock, know which hand represents time, the short hand for hour, long for min-“ “Shut the hell up, I am not stupid, I know how to tell time, Amara. Indeed it is already 8 in the morning, ngayon sabihin mo saakin, matinong gising ba ng katulong iyan?” Halos pasigaw nang sabi ng kanyang amo, muli pang napangiwi si Amara saka sasagot pa sana nang pigilan na siya nito.