9 O'clock Novels & Stories

"So you forgot about my meeting tonight?" Kumunot ang noo ko. "Meeting?" "The meeting is about to start at exactly 9 Pm. We need to be there earlier in the exact time." Sumilip ito sa kanyang pambisig na relo. "It's already 5 Pm, don't tell me you are going to stay here and forget about your duty as my escort?"

Anong nakain nito at nagyaya papunta sa isang Club. "Wala lang."Uniwas siya ng tingin sa akin. Nanliksi ang tingin ko sa kanya, pag titingin siya sa akin ay iiwas naman siya pag magtagpo ang mga mata namin. May hindi tama sa isang to. Nakauwi na ako sa bahay at agad na dumiretso sa kwarto ng mga bata. It's eight in the evening and Marebeth told me na 9 pm daw kami magkita sa octagon.

Malaki naman ang couch kaya't kasyang-kasya ang balingkinitan niyang katawan. Chineck niya pa ang oras sa kanyang wristwatch and It's already 9:00 in the evening ngunit wala pa rin ang lalaking kanina niya pa hinihintay. Hindi naman kinakabahan si Krissy dahil safe na safe naman ang buong resort. Yun nga lang hangga't hindi pa bumabalik si Calex ay tiyak hindi rin siya makakatulog.

Marahan niyang sinulyapan ang maliit na center clock na nakapatong sa isang round table malapit sa headborad ng kaniyang kama. It was already eleven in the evening. Ilang beses na siyang palipat-lipat ng posisyon sa kama hanggang sa mainis na lamang siya. Bumangon na lamang siya sa kama at naisipang magpalipas ng oras sa pamamagitan ng paninigarilyo.

Halos hindi na ako makahinga dahil sa kakatawa mula pa kanina. “Cut!” Napatingin kami parehas nang sumigaw si Director Grace, at ngayon ay isa-isa nang nag-aalisan ang mga tao sa gitna ng ginagalawan nila kanina. Kenzo walk towards us. “Anong oras na pala?” tanong ko kay Lloyd. Tiningnan naman niya ang kanyang orasan at saktong nandito na si Ken. “11:29” sagot niya.

Nagising ang binata sa tunog ng alarm clock nya, pinindot nya ang buzzer at biglang humarurut patayo ng kama ng makita niya ang oras. It was 9 in the morning. Hindi rin nya alam kung bakit pero ramdam nya sa sarili na napaka-espesyal ng araw na ito. Maybe this is the day... ika nga nila. And he was sure that maybe, it really is...

Pero … Tahimik kaming nakain at tanging tunog ng kutsara ko at ang paghigop nito ng noodles ang naririnig namin. Pagkatapos naming kumain ay tinulungan ko siyang magligpit ng kinainan. Nang mabalik na ang mga tupperware sa loob ay nagpaalam ito ay nagpaalam na si Karrie. “I will only wait until nineteen hundred from now on.” Napakunot ang noo ko at pinanood na umalis ito. Nineteen hundred? Seven at night? When did she start using military clock?

Malaki naman ang couch at kasyang-kasya ang balingkinitan niyang katawan. Chineck niya pa ang oras sa kanyang wristwatch and It's already 9:00 in the evening ngunit wala pa rin ang lalaking kanina niya pa hinihintay. Hindi naman kinakabahan si Krissy dahil safe na safe naman ang buong resort. Yun nga lang hangga't hindi pa bumabalik si Calex ay tiyak hindi rin siya makakatulog.

Hindi ba ito nakakapagod para sa kanya? Nauna niyang naisip na eight o nine o'clock ng gabi nang kumatok si Mark sa kanyang pintuan kagabi. Maya-maya pa ay natuklasan niya na dumating si Mark ng one o'clock ng madaling araw. Pagkatapos niyang makipagtalik sa kanya, halos four o’clock na iyon ng umaga. Kung hindi siya natulog ng maaga kagabi, hindi na siya makakabangon nitong tanghali.

nagmamadaling balita ng assistant. Agad na napamulat si Franco, tiniis ang pagkasilaw sa liwanag at sumulyap sa digital clock sa bedside table. It was fifteen minutes past nine in the morning! At may meeting siya ng alas otso! Nagmumurang bumangon ng kama si Franco, hindi na ininda ang namimintig niyang sensitido. “I’ll be there in a while. Fifteen minutes, tops,” anang binata sa assistant bago tinapos ang tawag. He needs to run.