9 O'clock Novels & Stories

Oliver’s POV Madaling araw na nang biglang tumunog ang phone ko sa side table. Napatingin ako sa oras at napakunot ang noo ko. 3:18 AM. Hindi na bago ang ganitong oras kapag may emergency. Kinuha ko ang phone at nakita ko ang pangalan ng head nurse.

I want her to be safe dahil kung sasabihin ko sa kaniya ngayon ang totoo, baka hindi na siya makapokus. Napatingin ako sa relo niya na ngayon ay nakadisplay na ang oras. It's already 8:40 PM. And based on what we have read, magkakaroon ng epekto ang nanotechnology na sinasabi nila by 9PM.

Nakaupo sya sa aking paanan, malapit sa maliit na hagdanan pataas ng deck. "Ah Hi-i, I'm Zamara. Pasensya na sa istorbo pero kailangan mo ng gumising. Malapit nang mag alas tres. Actually, kanina pa nga silang 1 nagsisimula roon." Mahinhin na sambit neto. Hindi ko ito kinibo. Lumipat ang tingin ko sa kabilang kisame at nakita ang oras roon. It's 2:30 am. Why the fuck should I be ready in the midnight?

Charlotte Dumating sina mommy Brenda at Daddy Mattheus, ng gabi na. Alas-nueve ng gabi ayon sa aking pambisig na relo. Ngunit hindi sila nagtagal. Alas-diyes umuwi na rin sila.

bati nito. Sumulyap siya sa kanyang relo. Alas-otso na ng gabi. Karaniwan, wala na si Nora sa ganitong oras. Madalas ay alas-sais pa lang ay tapos na ang kanyang shift, at kung minsan ay mas maaga pa. Kaya ang makita ito ngayon… ay kakaiba. “Ano’ng nangyayari?” diretso niyang tanong.

Hindi naman niya ito pwedeng isumbong sa pulis at akusahan ng pagpasok nang walang paalam, hindi ba. Malapit na siyang bumitiw sa trabaho, at mas mainam na iwasan muna itong galitin bago siya tuluyang umalis. Sumulyap si Ophelia sa oras. alas-tres at kalahati na ng hapon. Buti na lang at may dalawang oras pa bago niya sunduin ang kanyang mga anak sa paaralan. Kapag nakapasok na siya sa itaas, kailangan lang niyang mapalayas ito agad-agad.

Ada POV Mabigat ang ulo ko nang magmulat ng mga mata ng umagang iyon. Masakit ang sentido ko, parang may martilyo sa loob ng utak ko na walang tigil sa pagtibok. Napansin kong medyo maliwanag na sa labas—hindi ako sigurado kung umaga na ba o hapon na. Napabaling ako sa wall clock na nakasabit sa dingding ng kuwarto. Alas-nueve na ng umaga.

Malapit ng mag midnight. Tumingin sa kaniyang relo ang isang bantay. "Alas otso." Billionaire's Possession Chapter 10 Part 15 It's already 9. Nasa loob na ng hunter si Ave pero wala pa rin si Hanna. Sabik na siyang malaman kung anong isasagot sa kaniya ng babaeng napupusuan niya. Muling tumingin si Ave sa kaniyang relo. "9:05.Ang tagal mag alas diyes." Napakalakas ng tugtog sa club. Ilang performer na ang natapos sa kanilang pagkanta at pagsayaw.

Kailangan ng lola niya ang magpahinga. Ngunit hindi pa man siya nakakarating sa tabi ng kama ng kanyang anak nang biglang may kumatok sa pinto. Nilingon niya ito at kumunot ang kanyang noo. She looked at her wristwatch and noticed it’s already nine in the evening. At paniguradong wala nang bibisita sa mga oras na ito. Was it the nurse? Or Kenji forgot something?

nakangiting tanong kaagad nito ng lalaki nang makalapit. "Oo," maikling sagot niya rito saka ngumiti ng kimi. "I see. E, bakit wala ka pa sa orientation hall? Ang alam ko, 9:00 ang umpisa." Tumingin pa ito sa relong pambisig. "It's 8:30 already." "E kasi, hindi ko mahanap ang orientation hall. Maaari mo ba akong samahan?"