Novel & Cerita A Wife's Cry

Animo'y nagpapa-kyut. "Focus," she mouthed to her husband. Lumawak lang naman ang ngiti nito saka nagbalik sa harapan. Gaya nila'y nandoon din ang mga kaibigan nila at kasamahan sa kanilang programa, taimtim din itong nagdadasal at doo'y nakikisaliw sa musikang pang-samba.

Magdadalawang taon narin ata, siguro ito na ang sign para magkalapit kami lalo sa isa’t isa. Do I sound like a thirsty wife? I can pull myself to standing, I always can, yet tears come in such generous streams as I long for a hand to reach down. There’s no hand forme to reach, maraming mga tao ang gustong tumulong ngunit iisa lang ang gusto kong makita, si Knight. Tanga na ba ako at martyr? My eyes shifted to the side again and became glazed with a glassy layer of tears. As I blinked, they dripped from my eyelids and slid down to my cheeks. I bit my lip tightly in an attempt to hide any sound that wanted to escape from my mouth; my heart sank. Akala ko okay na ako hindi pa pala, I sound like

Bakit? "Fuentes. Phoebe Villanueva-Fuentes and she's my wife so back off, asshole." Singit nito tyaka ako muling hinila palayo. Pansin ko lang na ang dalas akong kaladkarin ni Keyden ah? Problema ba ng lalaking 'to?

Kaagad niyang sinubsub ang mukha sa unan, itinago para hindi makita ng lalaki. "Ok, we will try to contact her again, just please stop crying." Sabi nito at hinahagod ang likod niya. Hindi pa rin siya tumigil sa pag iyak at lalong sinubsob ang mukha sa unan. Rinig niya naman ang malalalalim na buntong hininga ng lalaki. "Hello tita? yes, she's crying. Okey po."

Dahan-dahan akong umupo at doon ibinuhos ang mga luhang hindi ko alam na kaya ko palang ilabas. For the first time since we got married, aside from the moment I bore my Fiona and when I let her see the world, I let out a despairing cry. As much as I want to create a noise, I can't. As much as I want to sob harder than this, I don't know how to. All I want and need to do for this night is just to silently weep. Just... weep.

They can't blame me, I feel no pity. "Where the fuck is your husband?!" "Wala siya rito! Umalis na kayo!" I raised my eyebrows. Tiningnan ko ang lima. "Search every corner of this house, and if Sandoval won't show up in my sight, his lovely wife will be gone," I ordered them and they obeyed immediately. My gun was still pointed at his wife who was now crying. Seeing her face you'll notice that she wants to beg. "S-Sino ka ba?"

“Wife?” Sa gilid ng mata nito— may kislap. At dahan-dahan— isang patak ng luha ang dumaloy. Nanlaki ang mata ni Ethan. “Amara…?” Hindi siya agad nakagalaw. Parang natigil ang mundo. “Wife…” nanginginig niyang bulong. “Umiiyak ka…” Hindi na niya napigilan ang sarili niya. “Amara… naririnig mo ako?!”

Nakasuot ito ng pantulog habang nagbabasa ng libro. Napatingin siya sa akin nang mapansin niyang nakatayo lang ako. "What are you doing there, Wife?" nagtataka niyang tanong. Halos manginig ang tuhod ko dahil sa sobrang kaba. "Come here." Tinapik nito ang kama sa tabi nito. "Wife?" tawag niya ulit sa akin ng hindi pa din ako sumagot sa kanya. "K-Kinakabahan kasi ako, eh." Hindi ko maiwasan na mautal dahil sa kabang nararamdaman ko ngayon. "Hindi pa ako handa, Grey."

Hindi ko matanggap na makita ang paghihirap ng sarili ko habang ako ay walang magawa sa isang tabi! "WHERE'S THE FOOD, LADY?! THE GENERAL SAID YOU CAN COOK AS HELL! WHAT HAPPENED TO YOU?!" Nakabibinging sigaw ni Heneral sa kaniyang asawa. Walang ano-ano'y itinulak n'ya ang babae sa isang sulok at lumabas ng bahay. Doon, napasuklay na lamang sa buhok ang babaeng kawangis ko, humahagulgol s'ya at nakakuyom ang isang kamao.

Kinuha ni Kuya William ang phone niya ay may pinindot itong video at pinarinig kay Kuya. I heard a man's voice crying miserably like a lost kid, calling for his wife. "Love! Baby! Wife! Please give me one last chance!" Hindi ko man nakikita kung sino ang umiiyak sa video pero parang may kumirot sa puso ko. Bigla kong naalala ang luhaang mukha ni Hunter bago ito nawalan ng malay.