Novel & Cerita Abandoned In Tagalog

Parang pinipiga ang puso ko sa loob. “H’wag naman pati si Mama. Huwag naman pati siya. Maawa Ka naman sa ‘kin.” Huminga ako nang malalim bago muling pinunasan ang mga luha kong walang humpay sa pag-agos. “Sa buong buhay ko, ngayon lang. Ngayon lang ako magmamakaawa nang ganito. Pakiusap naman...” Umiling ako kasabay nang muling pagtulo ng luha galing sa aking mga mata. “Huwag si Mama. Huwag mo Siyang kunin sa ‘kin. Hindi ko kaya.” Mas lalong akong umiling kahit hilam na hilam na sa luha ang mata ko. Kahit nahihirapan na akong huminga dahil pakiramdam ko’y may malaking bago na nakadagan sa dibdib ko. “Pakiusap, hindi ko kaya. Hindi ko alam ang gagawin kung wala si Mama. Hindi ko kakayanin mab

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

nataranta, sinusubukang kaladkarin siya sa likod ng van nanginginig ang kanyang nakalantad na balat sa malamig na hangin. Kahit na sa estadong kinaroroonan niya, nakikita ni Alex na napakaganda niya, at alam niyang kailangan niya itong tulungan, kaya humakbang siya paharap sa kanya at sumigaw, "Umalis ka na!" Lumingon din ang apat na kasama niya at sinimangutan si Alex. Inilabas ng isa sa kanila ang isang kutsilyo, at binantaan ang batang lalaki, "Winagayway ito." nagliwanag ang kanyang mga mata sa pag-asa, at tumawag siya, “Tulungan mo ako, pakiusap tulungan mo ako!” Hinawakan siya ng isa sa mga lalaki sa braso at sinabing, “Tumahimik ka! We're not done with you.” Nagpupumiglas siya pero m

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"Batangas. Why did you call?" ["Bumalik ka rito... bukas din."] Agad napakunot ang noo ko at nakaramdam na kaagad ng inis. What the hell? Kakapunta lang namin dito, ah? Sisirain na naman nila ang kasiyahan ko? "What? Why would I? It’s freaking sembreak! Hindi ako uuwi." I stopped when I realized something. Home? I don't even have one. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya sa kabilang linya. ["Your mother told me so."]

humihikbing wika nito "May nangyari kasi kaya Hindi Ako naka punta" "Ano bang nangyari?Akala ko ba ayos na ang lahat?" "Dixie kidnapped me.... dinala niya ako sa Isang Isla na hindi ko alam kung saan" " Ha?!Ganun na ba kadesperada ang batang Yun sayo?"Puno ng insultong wika nito Wala sa oras na pakuyom ang kamao

At mabigat ang buong katawan ko. Dahan-dahan akong napabangon— At doon ko napagtanto— Mag-isa ako. Sa isang abandonadong bahay. Sa gitna ng kagubatan.

sabi ko " Yes baby I'm addicted to you," he said in a very husky voice. " Ay ambot sa imo uwagon kaayo ka unya ngisi ngisihan lang ko nimo" { iwan ko sayo ang landi mo tapos ngingiti ngiti ka lang dyan"} sabi ko marunong na akong magbisaya dahil sa matagal tagal na pag stay sa Cebu Natigilan sya" Ano yon yon baby naman wag mo naman akong banatan ng Cantonese word" sabi nya

"What lost? May nawawalang haciendera ang Martinez?" Hindi niya alam yun. Dahil sa kanilang mag pipinsan siya ang unang nag asawa ay hindi pala, nag kaanak at sigurado siyang hindi siya nawawala dahil pinalayas siya o baka yun ang pinaniwala nang mga magulang niya. Pero kung ganun. Bakit hindi pa rin siya nahahanap. Imposible yun. At anong one of? Ibig sabihin may nawawala pa? "Well technically hindi naman kinumpirnang nawawala ang sabi lang nasa ibang bansa pero bat walang nakakaalam kung nasaan na bansa. Yun pala nandito ka"