Novel & Cerita Abandoned In Tagalog

Tila nakahanap ako ng nag-iisang kakampi mula sa milyon-milyong kaaway. "Thank you, Papa," sabi ko na may ngiti sa labi. Nang mahimasmasan na kami pareho ay saka pa lang ako nagtanong. "Papa, paano natin gagawin iyon? Na manganganak ako na hindi malalaman ng mga tao." "I have an idea. You cannot go abroad dahil mahirap kung makita ka sa airport lalo na ngayon na hindi mo sinipot ang contract signing. Kailangan ay maging maingat tayo sa bawat galaw natin."

Tanong nito pabalik habang matiim na nakatitig sa kanya. "I am asking you kasi hindi ko alam! Gulong-gulo na ako. Bakit kailangang umabot sa ganito? Ayokong magpakasal sa'yo o sa kahit sino pa! Alam mo naman, hindi ba? Hindi ako kagaya ng ibang babae. I am a lesbian. Alam mo 'yun. At alam mo din na may ibang mahal ako. May iba ng nagmamay-ari sa puso ko kaya nakikiusap ako sa'yo, pakawalan mo na ako. Kakalimutan ko ang lahat ng ginawa mo sa akin, pakawalan mo lang ako. Please..." Pagsusumamo niya sa binata.

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

nagtatakang tanong ni Damon sa kanyang sarili na tila nakaramdaman ng pag-aabanduna at hindi pagkakapantay. Iniling ni Damon ang kanyang sarili para alisin ang masamang emosyon na sumisira sa kanyang isipan. “No! They will not do that. They will not abandon us,” pangungumbinsi niya sa kanyang sarili. “I'm sure they have a good reason.”

Pero may isang bagay pa siyang gustong linawin. "Iyong bahay na tinitirhan namen, ngayong wala na si Papang, paaalisin nyo na ba kame? may pagaalinlangan niyang tanong. "Nope," mabilis na sagot ni Miguel. "Mananatili kayo doon dahil in-award na namen sa inyo iyon bilang tenant. Pero iyong bagay na hinihiling ni Tito Gabo na isang pitak, sadly hindi ko na maibibigay iyon, lalo pa at wala na siya. Lahat ng sinabi ko sa iyo ay alam din ni Tita Mariella, kaya wala kang dapat alalahanin," mahabang paliwanag ni Miguel.

tanong ng ama ni Jayten, ang mga mata niya’y seryoso at puno ng pag-aalala. Ang tauhan ko na nagmonitor sa signal ay nagbigay ng mabilis na ulat, at sa isang saglit, lumabas ang mga detalye sa malaking screen. “Nasa isang abandoned warehouse sa Batangas,” sabi niya, tinutok ang pointer sa mapang nagsisilbing guide namin. “May mga guardiya, at mukhang may naka-standby na sasakyan para sa mabilisang paggalaw.”

tumango naman saakin si Butler J "kahit hindi mo sabihin ililigtas ko parin si MIlady" tumakbo naman sya pabalik sa abandonadong lugar ngmakapasok sya dun bigla nalang *BOGGHHH*sumabog ang buong abandonadong lugar unti unti namang tumulo ang luha ko "h-hindi h-hindi YNALYN!" *BANG* Napabalikwas naman ako ng bagon dahil sa isang masamang panaginip unti-unti na namang tumulo ang mga luha ko

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu

“I-Ikaw po pala talaga ang tunay kong ina. . .” She sobbed while caressing her chest. “I-I’m so sorry that I abandoned and left you before in the orphanage. P-Patawarin mo ako, Anak. . . G-Gusto ko lang na iligtas ka mula kay Daddy. P-Pero binalikan kita, Anak. K-Kasama ko na si Tristoff at kasal na kami ngunit huli na ang lahat dahil nasunog na ang Bahay-Ampunan kung saan kita iniwan. S-Sobrang sakit dahil akala ko talaga ay patay ka na.”