Abysmal Novels & Stories

Subalit ilang ikot na ang lumipas, wala pa rin siyang nakita. Masama ito. Sabay sabay na umupo si Ambrose sa isang bato sa tabi ng yungib na may maasim na ekspresyon. Dahil wala nang bababa sa bundok, kasing ganda niya ang patay na pananatili dito. Ang matandang agila na iyon ay babalik na sa walang oras, at hindi siya makakapantay dito sa estado na kanyang kinaroroonan.

walang emosyon niyang tugon. Sinuntok nito ang lamesa. "Argh! Everything here is too plain. Too loud. Too cheap-looking," angil nito sabay hirap at frustrated na hinimas ang buhok. "Honeslty speaking ha, is this the best New Aurelia can offer? I thought pa naman na you're the finest eh! Parang na-scam niyo yata ako!"

Pinagdiinan rin ni Amber na kaya ginawa ni Miscy dahil gustong masulo ang lahat ng kayamanan ng Quisora. Kuhang-kuha ni Amber ang simpatya ng maraming tao dahil ang ganda ng imahe nito sa publiko, samantala, si Miscy ay lumalabas na masama, inaalipusta, hinuhusgahan at masamang babae. ‘Karma niya 'yan!’ ‘Kasalanan niya kung bakit namatayan siya ng anak!’ ‘Impakta, hindi lang dapat ang bata ang namatay pati na rin siya!’

Thoughts of them being together in one place made me sick. “Ahh... it's okay.” Sabay ngiti ko. Disappointment invade my system knowing how desperate Cassidy is while confessing her feelings...though she's really a straight-forward person. I kinda felt jealous pero mas nangibabaw ang awa para sa kaniya because I know how it feels to be ignored and rejected.

"Bumalik ka na sa inyong... Argh! Shit!" Nag-aalala naman si Aurus sa babae ng sapuhin nito ang kanang mata. "What's wrong?" Tanong niya. "Shit! Dammit!" Paulit-ulit nitong sabi. Lumalabas na rin ang ugat sa sintido at leeg nito. "Are you okay?"

“Pero hindi mo ako pinakinggan. You destroyed her. Paulit-ulit.” “Now look at you. Empty. Desperate. Pathetic.” Napatawa si Anthony—sarcastic, bitter, and disgusted all at once. “Alam mo, tama si Amber. Tama ang ginawa niya. You’re not just a bastard, West.” “You’re a f*ing monster.”

Pero sa mga nakakakilala sa kanya, isa siyang tusong diyablo na bihasa sa batas, at mas bihasa pa sa laro ng kapangyarihan. Sa loob ng isang abandonadong pabrika, sa gitna ng kalawangin at basang sementong sahig, biglang bumagsak ang isang baldeng malamig na tubig sa mukha ni Amber. Napasinghap siya, halos malunod sa sarili niyang hininga. Umubo siya ng sunod-sunod habang pilit na isinusuka ang tubig na pumasok sa kanyang ilong at bibig. Basa ang kanyang buhok, nanlalagkit ang suot na damit, at nanginginig siya sa lamig.

Ang Impiyerno sa Lungsod ng Salamin Ang hangin sa Apexia ay hindi na hangin; ito ay naging isang kumot ng abo, asupre, at ang matamis, nakakaduwal na amoy ng dugo. Ang perpektong siyudad ng salamin, na minsa'y sumasalamin sa isang mapayapang kalangitan, ay ngayon sumasalamin sa isang impyernong bumaba mula sa mga bituin. Mula sa sugat sa realidad na pumunit sa himpapawid, ang hukbo ng mga demonyo ay bumuhos na parang isang walang katapusang alon ng bangungot, ang kanilang mga atungal ay isang simponya ng pagkawasak na dumudurog sa natitirang pag-asa.

Sabi nito "Hindi ko alam kung makicreepy ako sayo o baliw ka lang talaga?." Natatawang sabi ko rito at kinunutan lang ako ng noo nito. "I'm too handsome for being creepy and crazy duh!" Reklamo nito na nag tataray pa kaya nailing nalang si Yenna at kinuha ang dala nito.

Vaelrath stood over the pile of smoldering remains, his breath ragged, his hands stained with Elyssia's blood. He had won. But he had lost everything. Vaelrath knelt beside Elyssia's lifeless form, his claws brushing through her hair. She was still warm. She still smelled like roses and fire and something his. "No." His voice broke. "Not like this." He pressed his forehead against hers, his chest heaving. "I will not live in a world where you do not exist." The Abyss responded. Dark tendrils wrapped around him, ancient magic answering his call. His body began to unravel, his essence shifting.