Novel & Cerita Abysmal

Whisky on ice, Sunset and Vine You've ruined my life, by not being mine You're so gorgeous I can't say anything to your face 'Cause look at your face And I'm so furious At you for making me feel this way But, what can I say? You're gorgeous Inabot ko ang cellphone sa gilid ng unan ko at sinagot ng hindi tinitignan ang pangalan ng caller. " Hello " inaantok nansagot ko dito.

hindi niya alam pero sa sarili niyang pandinig ay para bang marahas ang pagkakasabi niya ng salitang iyon. But Abby didn't seem to care. Yumukod ito at ibinaba ang waistband ng kanyang itim na jogger pants. "Damn you," aniya rito dahil ang lakas ng loob nito na lapitan siya samantalang mahina ang loob nitong siya ay ipagtanggol at panindigan. Wala siyang nagawa nang ilabas nito ang kanyang ari mula roon, at ilang taas baba lang ng kamay nito ay nag-react na kaagad ang pagkalalaki niya.

sabi ni Amara na inakay si Anton para sumapa sa likod niya. Ngunit imbes na matuwa at humaga ay nainsulto si Anton. Naawa sa sarili, lalo na naawa kay Amara. "I hate my self. Ayoko ng ganitong inutil at walang silbi. Ayokong mgaing pabigat. F*ck this!" sabi ni Anton na ibinalibag ang tungkod niya.

Just give me all that you have so I can finally faint in peace. I frustratingly lied on the bed, pulling my hair as if that would help. This is too much, ayoko na. Hindi na ko babalik dito, ayoko na talaga. This day is a total bullshit, full of fuckery. Fucking worst day of my life. No, I take that back, there's nothing worse than the day I lost my parents. Lemme change that to 'fucking worse day of my fucking life'. "Excuse me po, I think I—"

Hindi parin suya tumitigil, gusto niya talagang layuan ko ang apo niya Ilang minuto akong natahimik bago nakapagdesisyon, kinuha ko ang kamay ng kambal kahit na nanginginig ako at lumuhod para magpantay ang mga mata nila "M-maa ano yun, I'm scared is Manang Elma bad?" Ani ni Abby ngayon takot na ang nasa mata, tahimik lang si Ally at mukhang malalim ang Iniisip

Subalit ilang ikot na ang lumipas, wala pa rin siyang nakita. Masama ito. Sabay sabay na umupo si Ambrose sa isang bato sa tabi ng yungib na may maasim na ekspresyon. Dahil wala nang bababa sa bundok, kasing ganda niya ang patay na pananatili dito. Ang matandang agila na iyon ay babalik na sa walang oras, at hindi siya makakapantay dito sa estado na kanyang kinaroroonan.

walang emosyon niyang tugon. Sinuntok nito ang lamesa. "Argh! Everything here is too plain. Too loud. Too cheap-looking," angil nito sabay hirap at frustrated na hinimas ang buhok. "Honeslty speaking ha, is this the best New Aurelia can offer? I thought pa naman na you're the finest eh! Parang na-scam niyo yata ako!"

Pinagdiinan rin ni Amber na kaya ginawa ni Miscy dahil gustong masulo ang lahat ng kayamanan ng Quisora. Kuhang-kuha ni Amber ang simpatya ng maraming tao dahil ang ganda ng imahe nito sa publiko, samantala, si Miscy ay lumalabas na masama, inaalipusta, hinuhusgahan at masamang babae. ‘Karma niya 'yan!’ ‘Kasalanan niya kung bakit namatayan siya ng anak!’ ‘Impakta, hindi lang dapat ang bata ang namatay pati na rin siya!’

Thoughts of them being together in one place made me sick. “Ahh... it's okay.” Sabay ngiti ko. Disappointment invade my system knowing how desperate Cassidy is while confessing her feelings...though she's really a straight-forward person. I kinda felt jealous pero mas nangibabaw ang awa para sa kaniya because I know how it feels to be ignored and rejected.

"Bumalik ka na sa inyong... Argh! Shit!" Nag-aalala naman si Aurus sa babae ng sapuhin nito ang kanang mata. "What's wrong?" Tanong niya. "Shit! Dammit!" Paulit-ulit nitong sabi. Lumalabas na rin ang ugat sa sintido at leeg nito. "Are you okay?"