Abysmal Novels & Stories

sabi ni Abe, na labis na nagnanasa sa kanya. Bakas sa mukha ni Amy, "Hindi ho ako cheap, excuse me, sir." Tumalikod si Amy sa pagtatangkang umalis pero nagsalita si Abe, “O kaya ko ring gawing miserable ang buhay mo dito kung nagpapakahard to get ka,” nakangiting sabi ni Abe. Nag walk out na lang si Amy ng hindi nagre-react o nag salita.

sabi ni Abe, na bakas ang labis na pagnanasa sa kanya. Kitang-kita ni Amy sa mukha nito, "Hindi po ako mababang uri ng babae , excuse me po, sir." Tumalikod si Amy sa pagtatangkang umalis ngunit nagsalita pa si Abe, “O kaya ko ring gawing miserable ang buhay mo dito kung plano mo pang magpakipot,” nakangiting sabi ni Abe. Lumabas na lang si Amy ng hindi nagre-react o nagsasalita.

Halata ang takot nito sa mukha habang sumisigaw. Kitang-kita din ang mga pasa at sugat nito sa buong katawan pati na sa mukha. Kaawa-awa ang hitsura nito at hindi mo aakalain na matinong tao pa ba ang nanakit dito. Kung titingnan kasi ang hitsura ni Abby swerte na lang kung mabubuhay pa. Bali ang isang legs nito at hindi na halos makikita ang tunay na kulay ng likod nito dahil puro latay at sugat. Ang mga braso naman nito ay puro sugat din. Putok ang mga labi at halos hindi na maibuka ang mga mata dahil sa pamamaga. Halos magkulay ube ang buo nitong katawan

Ang kaniyang 6-pack abs ay marahas na tumatama sa aking tiyan sa bawat mabigat niyang paghinga. "F-fuck your warnings, Albrecht," Dik growled, his voice dropping into a register so dark and dirty it made my raw walls twitch around him inside. "Walang kahit anong lason ang pwedeng kumuha sa babaeng minarkahan ko na. Kung ang binhi ko ang pumapatay sa kaniya... sisiguraduhin kong ang binhi ko rin ang bubuhay sa kaniya sa pamamagitan ng purong, walang katapusang f-f-uck."

t ang laki "u-ughm a-abby"ungol niya na ikinangiti ko agad konaman sinunggaban ng halik ang ang dede nito sabay s****p ng u***g niya at napapikit nalang ako sarap ang tamis ng u***g niya sh!t mas lalo konamang binilis yong pags****p sa u***g niya dahil sa sobrang sarap nitoo "a-abbyy a-aughmm"ungol nanaman nito at bigla niyang sinubsub yong mukha ko sa dede niya

Kaya tinikom niya ang kaniyang bibig at nakinig sa sinasabi nito. "Sa lahat ng mga tao sa mundong ito na malapit sa akin. Mayroon sa kanila ang gustong patumbahin nila ako at gustong paikutin sa kanilang mga palad. Pinagsasalitaan ako ng masama kapag nakatalikod ako pero kapag kaharap ako, they flatter me like I'm a God. Pero sa lahat ng mga taong iyan, ang pinakasusuklam ko ay ang mapanlinlang. Kaya kung iyon ka ay siguraduhin mo na hindi ka mahuhuli. Itago mo iyan ng maigi. Dahil 'pag nahuli kita ay… boom!! dead end na iyon. Hindi ako santo para hindi gagawa ng masama. Tandaan mo ito, Abby, hindi ako madaling matapakan ng ibang tao."

Lumapit siya dito dahilan para muling magkadikit ang kanilang mga balat. “You definitely hate this, but let me remind you that without me, you can’t do anything. So, stop hating me and just accept who, what, and where we you are right now,” wika ni Axel at mas idinikit pa ang kanyang sarili sa likod ni Ysabella dahilan para tumusok ang kanyang nagsisimula na namang manigas na p*********i. “Your simple presence clearly shows to be somewhat stimulating to my manhood,” saad ni Axel. “And it appears that your body has a favorable reaction to it, as well.” Dagdag nito na animo’y nanunukso.

Inabot rin si Cryzel ng halong kalahating minuto sa pamimili. Pagkatapos mamili ng mga kakailanganin sa Restaurant, binalak na rin niyang mamili ng gatas. Subalit, sa minamalas nga naman. Natyempuhang niyang nasa pinkamataas na bahagi ang gatas. Sa taas na 5'2 ay di niya maaabot iyon. Iginala ni Cryzel ang paningin para magpatulong. Subalit, laking gulat niya ng may tumabi sa kaniya at kinausap siya.

ANG PAGTATAGPO Magkahalong lungkot at takot ang nadarama ni Alexa habang bitbit ang maleta habang tumatawid sa madilim na kalsada. Nalulungkot siyang lisanin ang lugar na kanyang kinalakihan, ngunit natatakot naman siyang manatili para maikasal sa kung sinong tao na hindi niya kilala. “Ayyyyyy!” bigla siyang napasigaw nang muntik na siyang mahagip nang dumaan na sasakyan.

Dalawang back pack naman ang kay Marlyn. "Kelangan talaga, yun. Life is so cruel. You don't know what could go wrong. Kaya dapat advance kang mag-isip. In that way, handa kang harapin lahat ng possibilities." "That's deep...parang ang lalim ng pinanghuhugutan mo." "Actually..." "Tell me about it." Napabuntong hininga ito. Saglit na nag-atubili. "I felt cursed." "Bakit mo naman nasabi yan?"