After Life Novels & Stories

Magiging parausan lang naman siya sa loob ng dalawang buwan. Napabuntong-hininga siya. What a shame that she ended this way. Ang dating matayog, tinitingala ng iba at pinag-aagawan ng mga manliligaw, magiging taga-aliw na lang sa kama ng isang lalaking hindi niya lubusang kilala. Nakakasikip ng dibdib. Lumabas siya ng bahay at nagtungo sa kwadra. Napangiti siya nang makita si Bullet, ang stress reliever niya.

Pagpasok niya sa restroom ay walang tao kaya dumiretso na siya kaagad sa banyo at umihi. Lumabas na siya kaagad matapos niyang ayusin ang sarili at naglakad pabalik patungo sa dance floor. Kaya lang, nahihilo siya sa mga ilaw ng disco light na tumatama sa kanyang mga mata. Grabe pala ang ininom niya kanina, at parang naduduwal siya. Kailangan niya talagang bumalik sa restroom. Naglakad siya pabalik patungo sa banyo. Muntik na siyang mabuwal nang may nabangga siyang matigas at mabangong pader.

I coldly introduced. "K-Kasali ka sa Afterlife?" naginginig na sambit ng isang lalaki na siyang ikinangiti ko lang nang matamis na para bang isa akong psychopath sa pabago-bago ng ekspresiyon bigla. "Oh, you heard of that name?" "P-Pre, anong sinasabi mo? Anong afterlife? Tangina, sa afterlife talaga tayo mapupunta nito!" sigaw sa kaniya ng isa habang nanginginig ang mga binti at mga labi.

Alam niya kasi na magkakaroon ako ng emotional break down sa oras na makita ko ang mga walang buhay na katawan ng aking mga magulang. Parehong guwapo at maganda pa rin ang mukha ng mga magulang ko kahit na isa na lamang silang malamig na bangkay. Inayusan ng isang magaling na makeup artist para sa mga patay ang mga magulang ko kaya nagmukha silang hitsurang natutulog lamang habang naka-makeup. Tila nakangiti pa nga ng bahagya ang mga labi ng mommy ko. Siguro masaya ito dahil muli na akong nakakakita ngayon.

Ang kalangitan ay punong puno ng makukulay na fireworks habang ang aking asawa naman ay nakasandal sa ibang babae. At ang labi nito ay kitang kita kung gaano siya kasaya kasama ito base sa kanyang matamis na pag ngiti. At ang kaligayahan niya ay ang nagdulot ng sakit sa akin magpakailanman.. Narinig ko rin na ang mga namatay na tao ay pwedeng ma reincarnate sa ibang mundo pagkatapos nitong mamatay sa lupa. At kung ito ang tinatawag nilang after life, ayoko nang makita pa si Demetry ulit.

Malungkot niyang wika. Sa mga sumunod na araw, ang akala nilang krimen na hindi na masusundan pa, ay nasundan pa ulit ng panibagong biktima na si Lylia Mendoza, Isang Nursing Student. Nakita itong nakasiksik sa may poste malapit sa isang eskenita. Kalunos-lunos ang sinapit nito, puno ng dugo at wala ng buhay. Mayroon din itong hawak na papel na katulad ng kay Emily na "perdóname por mi pecado."

May nakatutok na kaagad na baril sa mga ulo nila. Pagkatapos kong mabasa ang announcement ni Lion ay agad akong naghanda. Sinabi ko kay Callum na pupunta ako. In the world we live in, there is no chosen time because there is also no chosen time for how long we will live or when we will die. Every second is precious to us, so we don’t waste any fucking single moments. Pagkalabas ko ng kwarto ko ay nadako ang paningin ko sa kwarto ni Sloan. I was still undecided whether to enter her room or not, but I chose the former.

Isang linggo na ang lumipas noong makuha ni Marco Santillan, ang walang kwentang ama ko, ang DNA test result, madami na nga ang nangyari sa buhay namin. Ang kanyang asawa na si Jasmine ay mukhang hindi pa rin niya tanggap ang mga nangyayari pero pasensyahan na lang dahil kailangan niyang mag-adjust kasama ang kanyang anak sa aking paghihiganti. Magiging masaya sila mama at lola kapag naiparanas ko sa walang kwentang ama ko ang sakit na dinulot niya noon sa’min.

Fortunately ay pumayag din naman si Prof. I got a package actually, isinuyo ko lang sa kapit-bahay ko dahil whole day akong wala and gabi na rin makakauwi. Kaya lang natatakot lang akong buksan dahil pinanood ko iyong n*****x show na murder among the mormons, and namatay si Christian just because of the package na walang pangalan. Baka kasi pumutok bigla kapag inopen ko diba. Gosh, heto talaga ang problema sa nanonood ng crime show masyado eh. Masyadong mga ngarag at paranoid sa mga bagay-bagay.

Too quiet. “If this is heaven,” I muttered, “the interior design needs help.” “It is not heaven.” “Hell?” Death stopped and looked at me. I raised both hands. “Okay. Not hell.” He kept walking. At the end of the hallway was a wooden door, dark and old, with carvings along the edges. Death opened it without knocking and guided me inside. The room beyond was different. A long table. Soft chairs. Fog pressing against the windows instead of scenery. It looked like a conference room for people who had very serious afterlife meetings.