Age Is Just A Number Quote นิยาย & เรื่องราว

“O siya kayo na muna ang bahala sa senyorita ninyo. Bunso papanhik muna ako sa itaas at kamuntik ko na palang makalimutan oras ko ng uminom ng aking gamot sa altapresyon. Alam mo na hindi na bumabata ang edad at klatawan ko but may heart and mind will remain young.” “Si mommy talaga hindi na nagbago makwela pa din.Sabagay sabi pa nga nila laughter is the best medicine and a secret of being young looking.” "May nakalimtan ka pa anak ang mga tawa din ang ginagamit sa pagtatago ng lahat ng klase ng sakit. " "Sakit po ba ng katawan o sakit ng pusong nasasaktan?" sabat ng isa naming kasambahay na sa hinuha ko ay nasa early fouties na ang edad.

, at nagtawanan ang lahat. "Inaamin ko naman 'yan babe! Pero hindi pa ako matanda ha!", nagbibirong sabi nito. "Hindi naman talaga sir, para pa nga kayong bente anyos eh!", sabi ng isa pang kasambahay. "Wow, sarap naman maging 20 years old !" nanunuksong sabi niya. Nagsipaghalakhakan naman ang lahat.

"Mga dekada? Napakatagal naman pala – ibig sabihin ay matanda na tayo." Medyo hindi matanggap ni Lucas ang katotohanan na hindi na siya binata. "Hindi tayo matanda kundi sapat na ang ating edad para tanggapin na hindi kasing ganda ng panahon ng kabataan ang mundo ngayon. Bumalik na tayo sa usapan – babayaran ko ang isa." "Basta't tratuhin mo na lang ako ng pagkain sa ating ikalawang pagkikita, pumayag ka na ba?"

Natutop nito ang bibig para pigilin ang pagtawa, “Sayang wala akong cellphone na de kamera, nakapagpa-kodak man lang sana.” “Bakit sa akin di ka nagpa-kodak? I am your CEO.” “Eh, di ka pa naman ganito katanda. Ilang taon na si Ma'am?” “Turning hundred twenty-two.” “Susko. Ang galing-galing. Totoo pala talaga ang sabi sa TV. Akala ko pinag-fake ang edad.” Nakatitig lang ito kay Carmenzita. Totoong maganda pa rin ang lola niya kahit napakatanda na.

Sa halip ay nanatili lang akong nakatitig sa kaniya, pilit iniisip kung anong klaseng pagpapalaki ang dinanas nila para umabot sila sa ganitong sitwasyon. “Oh, come on, Little kitten. Stop that look,” sabi pa niya na nagpabalik na sa akin sa reyalidad. “You’re only twenty-two, I’m twenty-eight. Six years is nothing in the real world. Hindi nagkakalayo ang edad natin kung ’yun ang iniisip mo,” inabot ulit ang kamay ko at pinisil ito. “Besides, we have undeniable chemistry. Age is just a number, but the way you make me feel… that’s timeless. So stop worrying about the years and focus on how well we fit together.” Huh? Wait— ano ba ’tong pinagsasabi niya?

Sambit niya na ikinainis ko. "Ano bang sabi ko kanina, 'di ba 24?" Depensa ko. Nasabi ko naman 'yong 24 kanina, 'diba? "You said 25. Wala kang sinabing 24." Sambit niya at ako nama'y pilit inalala kung hindi ko ba talaga sinabi 'yong number na 'yon. Ang alam ko talaga, sinabi ko 'yon eh. Hindi ba? "Does it really matter to you, kung nahulaan mo o hindi? Ngayon, alam mo na 'yong edad ko. Is it fair enough kung sasabihin mo rin kung ilang taon ka na?" Tanong niya.

Someone who is matured enough to handle them. "Dijoon is in his 30's," makabuluhang sabi niya at nagkunwari na tinitingnan ang kisame para hindi siya nito titigan nang nakakamatay. "Sayne... I said 40's not 30's," naiinis na sabi nito. "Sinasabi ko lang," pang-iinis niya pa rin na sagot. "Hey! Hey! I heard 'yong prof na papalit kay Dr. Quack is really a competent one. Very competent to be exact," saad ng isang resident habang nagbro-browse ito at mukhang may binabasang article.

“I am not bata. IKaw ilang taon ka na ba? Mukhang mas matanda pa nga ata ako sayo eh.” “I’m already 35,” “What? 35? Ikaw?” Hindi makapaniwala na wika nito. Tumango naman si Rosita. “Yes. And you’re way too young for me, but because you’re big and tall, hindi halata na 28 years old ka lang.” Raven’s jaw dropped. “Age is just a number, and besides I look matured and you look like you're not aging. Hindi talaga halata ang itsura mo sa edad mo. Kaya ng siguro baliw na baliw ako sayo eh.” Mahabang salita nito.

Napatango-tango ako. Contrary to what his saying, I live a life when taking a peak of the price doesn’t bother me anymore. And after living here, I already need to consider the value of every cents that I spent. “Now I understand why you reached this far at such age.” Ani ko. In this modern times, we all have the means to do what we want. Age isn’t a hindrance to achieve our goals in life. Walang imposible kung gugustuhing mangyari.

Sabi nga nito, money works kaya hindi na siya nagtaka kung paano nito nakuha ang number niya. Kaya nga heto siya ngayon, kaharap ang mismong ama ni Nate. "I know you're wondering why," umpisa ng matanda, Hannah noticed na hindi pa naman pala ito gano'n katanda. Well considering that Nate is only thirty at siya ang panganay, malamang nasa fifties pa lang ang ama nito. Maybe it was his condition that made him look older. Naka-wheelchair na kasi ito.