Novel & Cerita Ain't My Problem In Tagalog

Sheyt! Bastos 'to ah! Pinagtitinginan tuloy ako ng mga kasama ko sa jeep. Teka nga! Dahil sa inis bigla ko itong sinampal dahilan upang magising ito at ang gago masama pa ang tingin sa akin. Aba! “The hell is your problem?” medyo may inis nitong singhal sa akin. Aba! Sya pa itong galit?

aniya. Napayuko ako. Tila ba nalungkot ako, na hindi niya kaya ipaglaban ang katotohanan. Wala akong magagawa, mas mahalaga ang pamilya niya, sino ba naman ako? "G-Ganoon ba? Okay lang 'yon. Sorry din, kung trouble maker ako, ganito talaga ako. May anger issues," ani ko.

Anong problema na naman ng babaeng 'to? "What's your problem? Bitawan mo nga ako, basang-basa ang kamay mo sa pawis!" Ngunit kahit anong ilag ko sa kaniya ay hindi niya ako binibitawan. "Takot ako riyan. Mamaya mo na ako artehan." My jaw dropped. Ngunit nang tingnan ko siya para sana sapakin ay kitang kita ko ang mga luhang nagbabadyang mahulog sa mga mata niya. Tumingala ito at pumikit.

malamig kong sabi. The heck is her problem with me? Paano ko naging kasalanan ang hindi pagsasalita. Oo at inaamin kong hindi sana magiging ganito ang lahat kung maaga lang akong nagsalita pero sarili naman niyang problema 'yon. Manhid lang talaga siya at masyadong kampante sa pinapakitang panlabas ng mga tao sa paligid niya kaya siya naloloko.

singhal nito. "I'm sorry, hindi pa talaga ako makaalala. Sumasakit lang ulo ko kapag pinipilit ko," paliwanag ko. "Hindi iyon!" mariing sabi niya. "Okay, ano ba ang problema mo? Pagod ka na ba sa kakasama mo sa akin?" "Hindi! Manahimik ka na lang. Hindi mo talaga ako mauunawaan," ani niya pa. Sasagot pa sana ako ngunit huwag na at baka masigawan na naman niya ko.

pikon na pikon kong sambit. Nakakapikon din kase. Kitang nag-iisip ako kung paano sosolusyonan ang problema ko nakuha pa niyang magbiro. Porket may irog na ganyan na! Irog na manloloko! Duh! Wala parin. "Anong problema mo at bakit ganun ka dami?" tanong niya. Huminga ako ng malalim at ilang segundo ay bigla na naman akong napatulala sa kawalan.

ani nito "Ahmm! Wala naman akong problema talaga love. Kaso--" natigilan siya at hindi niya alam kung ipagtatapat niya na medyo nahihirapan na rin kasi siya at hindi siya sanay na hindi magkwento dito.

Nag pakawala naman ako ng isa pang buntong hininga. " 'Yon na nga po ang problema ko po. Ay sa Magallanes ako na assign. Walang kilala o anuman." nguso kong sabi. Pinitik ni Inay ang nguso ko. "Taas ng nguso mo. 'Di importante kong may kilala ka du'n o wala." Tumingin ako kay Inay. "Okay, lang po sa 'yo? Malayo po ang Magallanes, wala kang kasama dito." malungkot kong saad.

“So?” “Ang isipin mo na lang may mas malaki pang problema ang ibang tao na kinakaharap kesa yung iyo. Ako nga iniisip ko na lang mas malaki ang problema mo kesa sa akin, kaya naman nakakagaan ng loob. Pero ikaw, kahit anong mangyari wag kang susuko. Ang sabi kasi, ang maykapal daw hindi yan nagbibigay ng problema na hindi natin kayang sulosyunan. Minsan nga daw ang problema blessing in disguise pa. Problema na naging biyaya. So… kaya mo yan. Okey?” “Alam mo masyado kang madaldal.” Puna ni Gabriel.

I gritted my teeth in pure annoyance. “Ano ba’ng problema niya?!”