Alamat Ng Mangga Novels & Stories

May isang malaking mangga sa bandang kanan, at sa ilalim nito may kahoy na upuan na parang perfect spot para mag-isip o mag-emote. Kahit siguro tanghali. Malamig tumambay roon dahil walang masyado init kasi natakpan ng mga dahon ng mga puno ng mangga. Walang bunga pero mayroon na mga bulaklak at ang dami pa ng bulaklak ng mangga. Ano kaya ito Indian mango kaya ito? “Kapag namunga iyang Indian mango ng Tiya Recy. Napakadami mamunga,” nasagot ni mommy ang tanong ko.

responde ni Manang Lydia. Maganang kumain ng almusal si Dana, while she is looking forward on visiting her husband at the mango farm... =============================== Sa mango farm... "Sa tingin mo handa na ba tayong anihin ang mga mangga?" tanong ni Garrett sa pinuno ng mga mang-aani, habang nililibot niya ang kanyang mga mata sa malawak na lupain, na puno ng daan-daang puno ng mangga.

Hindi ko alam pero parang sabik talaga akong kumain ngayon ng mangga. "Manang, magkano po nito?" tanong ko sabay turo sa tray ng mangga. Ngumiti naman siya. "Siete po isa, Ma'am." ang formal naman niya masyado. Puwede namang 'hija' na lang, diba? Ngumiti na lang din ako sa kanya.

sagot ko dito at nag hanap muna ako ng magiging damit ko. ISANG ORAS PA ANG LUMIPAS nakarating kami sa farm, nakita ko agad ang mga puno ng mangga kumpara sa mga mangga sa Maynila mas mababa ang mga ito. “Normal ba ang mga mangga na ganyan ka baba?” Tanong ko kay Sir Val. “Yan ba? Yes normal ‘yan..” sagot nito at tinigil nito ang sasakyan sa gilid kung saan naka parada ang van na ginamit nila Knight.

" anya. Talaga bang galing kang Laguna, Mahal at medyo nawala na ang tampo ko rito. "Yes, sabi mo diba you want to eat mango in Laguna, so I did." wika nito na nakangiti. "Bakit 'di mo sinabi sa'kin ang totoo?" "How can I surprise you, if I tell you." anya. Napa ngiti na lang ako sa sagot nito. Oo nga naman paano pa ako masu-surprise kong alam ko na, usal ko. Tumayo naman ako kaagad ng maalala ang mango na pinagke crave ko ng ilang araw.

ani ko. "Alangan naman tignan lang kita sarap na sarap sa matamis na mangga daig mo pa ang mag lihi kahit matamis na ang mangga isawsaw mo pa sa bagoong na may sili" sagot muli ng ina kaya natawa nalang ako, yun kasi ang ginagawa ko tuwing kumakain ng mangga kahit hinog at matamis na ang mangga isawsaw ko parin sa maanghang na bagoong wala eh marasap kasi sa panlasa ko.

“O-oo… susunod ako.” Naglakad sila papunta sa lilim ng isang malawak at matandang puno ng mangga. Mula roon ay kita ang kabuuan ng lupain—mga punong mangga na parang dagat ng lunti, malalawak na bukirin, at mga silong na tinatawag nilang "kamalig." Hindi siya makapaniwala na pag-aari lahat ito ni Hector. Mas malawak pa ito sa lahat ng lupain ng kanyang pamilya sa Maynila. Dito ko ba talaga gustong mapabilang? Sa ganitong mundo?

maikling sinabi ni Thalia dahil susubo na naman ulit ito ng mangga. Nang nakita ni Mary na paubos na ang mangga, nagamamadali iton kumuha sa kanyang cellphone at may tinawagan. Nakinig lamang si Thalia sa buong tawag. It was a call to order more mangoes. "Ma'am, pangpito na 'yan na mangga ngayong araw at hindi pa tayo nakakalahati sa araw." Hindi agad makasagot si Thalia dahil puno pa ang bibig nito. Napatawa na lamang si Mary.

"Sir?" Tumingin sa akin si Rozzean. "My wife wanted a mango, may bunga pa ba ang mga mangga sa likod?" Para akong naglalaway habang naiisip ko ang mangga na iyon. Natikman ko na kasi at masarap ngang talaga 'yon. Matamis kahit hindi pa magulang.

••• Nagpapahangin ako sa labas ng bahay nang marinig ko si Mang Kadyo na tinatawag ako. “Yes po?” tanong ko sa kaniya. “Manghaharvest kami ngayon ng mangga‚ gusto mo bang sumama?” nakangiti nitong tanong sa akin. Simula no’ng magstay ako rito‚ they treated me nicely and it really warms my heart. Something that I didn’t felt when I’m in Manila. I guess it’s right na‚ it’ll only take few people to make you feel belong and special. “Sure po.” sagot ko at sumunod sa kaniya.