Alamat Ng Saging Tagalog Novels & Stories

Halata sa dami ng sinabi nito na gusto niya talaga akong makita. Napapikit ako. Para bang isang taon kong hinintay marinig ang boses niyang ‘yon. “Wala na ako sa Manila,” agad kong sagot, halos mangiyak-ngiyak na naman kasi sa wakas ay narinig ko na ulit ang boses niya. “Nandito ako sa Yay Town. Sa Apple Street. Kung gusto mo akong makita… bumalik ka na agad dito.”

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

May Rolex sa kaliwang wrist and his veiny hands were still holding the glass of water habang nasa ibabaw na ito ng mesa. "Tsk! Di papatalo home town ko syempre ang Silay City. You can visit our industrial land sa J. Pitong Ledesma St., Bagtic, Silay. Malawak din yun bago pa lang sa kamay ko. Kakabili lang kase ng hectare." Mac interrupted as he bite the banana. Nakuha niya ang atensiyon ni Jard na kumakain din ng saging. "Uncle Manrique buy another hectare?"

sagot ko sa kaniya. "Hmm galing ka Manila o Makati o basta hindi parteng Quezon province. Tama ba?" Tumingin ako sa kaniya kaya saka siya tumawa. "Yung tagalog mo kasi walang punto," aniya. "Ahh taga Manila ako," sagot ko at saka mas binalot pa yung tuwalya sa katawan ko. Hindi ko nagawang makapag-bihis dahil dito kay Leo.

Malay natin, pupunta ng sugalan, at nagpapaka-inosente lang siya na wala siyang alam tungkol sa ilang laro ng sugal. Ang ginawa ko, sumunod nga kami sa taxi na sinasakyan ni Angie. Nang hindi ko na nga alam kung saan siya pupunta, hindi naman pauwi… kundi… Di na talaga pamilyar sa akin ang lugar na ito. “Nasaan na tayo?” Dahil masisikip na ang kalsada. “Barangay Pio Del Pilar street, Master Sayruz.”

Alam kong papunta kami sa Batangas – ang mga puno ng saging, ang mga taniman ng mais, at ang mga tanawin ng mga bundok na papalapit na sa dagat. Naramdaman ko na bumabagal ang motor. Tumingin ako sa paligid – nasa isang tahimik na kalsada na kami, may mga puno ng palma sa gilid, at mga mataas na bakod na may mga bulaklak na naglalagay ng kulay sa daan.

Maaga akong nagising para tulungan si Lola sa pagluto ng almusal. Maagang dumating ang mga magsasaka para daw kausapin ang mga bisita ni Nanay. “Manay, sisay a kaiba mong magayun na raraga?”-magsasaka Napatingin ako kay Nanay dahil sa tanong ng isang magsasaka habang nakatingin ito sa ‘akin. Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol.

I asked and he look at me, nilabas ang phone nya at may pinakitang lupa saakin. “Choose, sa Antipolo. Overview or tagaytay at overview din?” I nod and isa isang tinignan ang mga location at malalapit na lugar doon. Sa tagaytay ang medyo maraming building na pero masarap talaga doon, sa Antipolo naman ay mas tahimik ang location dahial wala gaanong tao.

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

" Wow! " Tanging sambit ko ng makita ang buong paligid. Ang Liangan ay sakop parin ng Sagada ngunit malayo na ito sa bayan at sa sentro ng Sagada. Isa itong burol na parang chocolate hills ngunit ang pinagkaiba lang nito ay dalawang burol lang ito na magkatabi.