Alamat Ng Saging Tagalog Novels & Stories

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

May problema eh, parang dinadaga. “Ano naman yun?” Itanong mo sa Lolo mo huwag sa'kin shokoy.” “Ang lalim ng mga tagalog mo, minsan napakahirap sisirin.” Mga lalaki nga naman talaba yakang-yakang sisirin pero tagalog utak naaalog daw.

pahayag ko na kinaluha ni Aling Mercy. "Maraming maraming salamat hija. Hulog ka talaga ng may kapal sa amin. Sa tagal ko ng naninilbihan dito sa manila ngayon lang ako nakatagpo ng kagaya mong mabait. Sana noon ka pa namin nakilala," ika ni Aling Mercy at kita ko sa kaniyang mukha ang pag iyak.

Sige Saka na Lang Mary Joy sagot ko sa kaibigan ko. Kailan ba siya dadalaw dito Mary joy matagal na Rin siyang Hindi na dalawa dito. Baka sa susunod na buwan dadalaw siya rito dahil mayroon siya asikasuhin dito sa US. Kasama niya si Sandro Pagpunta niya dito. Si engineer Sandro? Oo... si Engineer Sandro may meeting Kasi sila sa isang kompanya rito sa US.

Kaloka talaga 'to si, Auntie! They stayed for two weeks. Sa loob ng dalawang linggong iyon ay namasyal lang kami. We went to Padre Burgos, ang hometown nina Mama. Maraming nakakalat na mga Soriano roon, mayroon din sa Maasin at Cebu.

"Taga saan ka ga Ineng?" "Galing po ako sa Batangas, gusto ko lamang po sanang magbakasyon at magpahinga at ayos po sa napagtanungan ko ay ito pong inyong tahanan ay nagpapaupa sa mga katulad kong bagong salta dito." "Halika, tuloy ka. binuksan ng matanda ang gate at giniyahan ako patungo sa bahay paupahan niya.."

pahabol pa nito saka tuluyang umakyat sa itaas. Nagkibit balikat na pinagpatuloy ko na lang ang agahan. SA isang makipot na daan ako lumiko. Medyo malayo ito sa bayan ng Vigan. Masukal at lubak lubak ang kalsada. Pawang talahib at malalaking't matatayog na puno ang nadadaanan ko sa gilid. Kinabahan na ako at tila kanina ko pa binaybay ang malubak na daang ito pero wala pa rin akong natanaw kahit na ni-isang bahay.

"Taga-Isla La Concha po ako. Pero ang mga magulang ko ay taga-Ayan De." "Kaya pala alam mo ang sinuglaw," sabi ng lalaki habang hinahainan sila. "Bihira lang kasi dito ang nagbebenta nito. Madalas, kilawin lang ang alam ng mga taga dito." "Mahirap talaga makahanap ng masarap na sinuglaw dito sa Maynila," pahayag ni Reinella. "Karaniwan kasi dito ay kinilaw lang talaga ang sini-serve, eh."

--- SA SAN AURELIO, Singapore coastal district AY dumating ang araw ng pista. Ang buong bayan ay parang nagbago ng anyo pagsapit ng gabi. Makukulay na ilaw ang nakasabit sa mga kalye. May mga banderitas na may disenyong ibon at alon. Ang tawag ng locals dito ay Pistang Alon at Ani, isang pasasalamat sa dagat at ani ng komunidad.

Halata sa dami ng sinabi nito na gusto niya talaga akong makita. Napapikit ako. Para bang isang taon kong hinintay marinig ang boses niyang ‘yon. “Wala na ako sa Manila,” agad kong sagot, halos mangiyak-ngiyak na naman kasi sa wakas ay narinig ko na ulit ang boses niya. “Nandito ako sa Yay Town. Sa Apple Street. Kung gusto mo akong makita… bumalik ka na agad dito.”