Alamat Ng Tao Mga Nobela at Kwento

Ano ba iyon? Masha walked out of her room and headed to the kitchen. She was living alone on that apartment. Ang kanyang mga magulang ay sa Cebu nakatira sapagkat doon ang kanilang probinsiya. Siya naman ay nakipagsapalaran sa Manila dalawang taon matapos niyang maka-graduate ng kolehiyo. Isang tiyahin niya ang nasa Kamaynilaan din ngunit mas pinili niyang manirahan nang mag-isa kaysa makisama sa pamilya nito.

She asked and it sounded like the place I mentioned doesn't exist in the map. Libre naman mag-g****e pwede siyang magsearch. Gusto ko sanang barahin pero syempre ayaw ko namang maging 'rude'. Baka maya niyan sabihin niya pang m*****a ako. Ang bait ko kaya. Diba? "Basta malayo dito." "So, you mean you are alone here in Manila?" "Yeah. Ako lang mag-isa." Nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga para mas convincing pa. "Kakalungkot nga eh kasi minsan nami-miss ko si Nanay at Tatay."

Sinagot ko naman iyong tawag. "O? Bakit?" "Wow, galit agad?" Hindi ko naman namalayan na tumaas ang boses ko. Nakakainis kasi kapag tatawag 'tong lalaking 'to. Pano ba naman kapag tumatawag, lagi na lang humihingi ng update o 'di kaya'y nag-aayang gumala. "Wala ako sa Maynila. Nasa Laguna ako. Kung aayain mo akong lumabas, ikaw ang lumabas ng Maynila."

WWAAAAHHH! Pwede ko na siyang mabisita anytime! O kaya, pwede ko siyang dalhan pa ng maraming foods! Sa pagdating namin sa isang magara at malaking mansion, napaawang ang bibig ko sa mangha. Alam kong may mansion din kami rito sa Philippines kung saan naka-stay sina Manong Tadeo, guards and maids namin, but ang ganda ng mansion na 'to! Very classy!

“Thank you, Ate Glo. Pasensya na pala na nakita mo akong lasing kagabi.” “Naku, Ma’am. Bakit kayo humihingi ng pasensya, eh, amo ko kayo. Saka sanay na ako. Iyong Tatay ng anak ko, medyo nakakaangat din sa buhay kaya lang lasenggo rin.” “Taga-saan po kayo sa Pilipinas?” “Metro-Manila lang. Lagomoy ang pangalan ng barangay. Kapag umuwi ka, dalaw ka sa amin.”

isang malayong lugar yuon na kelangan mong makagamit ng eroplano o kaya barko para makarating duon "paliwanag neto sa kanila "ay inay nena ano pala ang pangalan ng lugar na ito ?" tanung ni macario habang nag pipilas ng mga sitaw "ang tawag sa lugar na ito ay Maynila" Macario wika neto dito "sa maynila pala tayo napadpad "wika ni malakas kay macario "Magkapatid ba kamo kayo? Sino sa inyo ang matanda?"tanung sa kanila ng matanda

rinig kong sabi n’ya. “Hello, Mama?”bati ni Amarie mula sa kabilang linya kakagising lang nito base sa boses nito kaya malawak ang ngiti sa labi ko. “Hello, sweetheart. Good morning”bati ko sa kanya mula sa kabilang linya. “Good morning, Mama. Where are you?”tanong nito. “Nandito ako ngayon sa Manila, uuwi ‘din si Mama kaagad, to see you, my love”nakangiting sabi ko.

kwento ko sa kaniya. Malayo ako kina Mama at sa mga kapatid ko. Nasa Maynila ako at nakatira ako sa isang apartment. Nasa Tiaong Quezon sila. Gusto ko mang umuwi kada Linggo ay hindi ko naman magawa dahil sayang din ang pamasahe. Nagtitipid kasi ako para sa bakasyon ko. "Gagalingan ko na rin para naman ma-promote na rin ako," sambit niya kaya natuwa ako.

Agad namang sita ng m*****a kong utak. "Taga saan ka?" Ako namang sineryoso ang tanong niya sinabi ko din ang address ng bahay namin sa Italy. Via Giotto 143, San Martino Buon Albergo, Verona, Italya He laughed at me after saying that. Muntanga to si Angelo tatanong-tanong tapos tatawanan lang pala. "How about you? Taga san ka?"

Pagtapos ng maikli naming tawagan at binababa ko na ang tawag at saka umupo sa upuan na nandidito. Napatingin ako sa paligid kasabay non ang aking pagkamangha, totoo nga! Ang tataas ng mga building dito na kung tignan mo ay para na silang mga poste. Ang ganda pala talaga dito sa manila, pero maganda din ba ang kapalaran ko dito? Sana palarin ako dito hyss. 'Kaya mo yan Renna Monteverde kaya mo yan self'