Alamat Ng Tao นิยาย & เรื่องราว

saad ng matanda "Salamat po nay" saad ni Angelo "Teka iha ano bang pangalan mo at saan ka ba nakatira?" tanong ng matanda kay Loraine "Ako po nay si Loraine, guro po ako ni Angela nitong nagdaan na klase. Sa cavite po ang uwe ko ngayon, doon po kase ako nagtitigil kapag bakasyon pero kapag may pasok naman po ay dito lang po ako sa may kanto, dito po sa Santa Mesa , may inuupahan po akong dorm doon, rent to own po siya kaya baka by next year po ay dito na po ako sa Santa Mesa magtigil. "saad ni Loraine sabay mano sa matanda.

BELLA DELA FUENTE POV MABUTI na lang talaga at maagang dumating ang mga kaibigan ko galing Manila kaya hindi na ako naghintay pa ng matagal kanina sa kanila sa location area kung saan kami magkikita

(Magandang araw sa 'yo! Halos mga tao dito puro bisaya, mabuti nalang at marunong ako ng kaunti at nakakaintindi din nga kaunti, bisaya din kase si Mama at saka 'yong Papa ko. Sobrang bata ko pa nong lumipat kami at medyo nasanay ako sa Manila mag tagalog. "Oh, unsa may ato dong?" (Oh, anong kailangan mo ijo?) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?"

“Mukha! Ee wala namang ibang bahay dito.” “sh*t diba sobrang mahal ng bahay diyan?” “Oo nga. Mahal ang mga bahay diyan sigurado ako! Hindi lang basta mahal kundi sobrang mahal!” “Oo balita ko, mga bilyonaryo at mga kilalang personalidad lang ang nakatira diyan!” Samantalang si Ms. Melinda ay napapakunot ang noo habang naglalakad sila papalapit sa gate ng Ayala Subd.

Maybe the lanterns did justice to their house. Kung tutuusin, parang hindi ito bahay ng apat na tao. Kahit nga extended family, this house is too much. Pero ano naman ang magagawa ko dahil hindi ko naman ito bahay, charot. Mansyon ito na naka-locate sa pagkalayo-layong lugar, away from the busy streets of Manila.

“Wala pong ganyang lugar dito, ma’am.” “What?” kunot ang noong tinignan ko ulit ang address. “Kuya, taga dito ka ba talaga? How can you say na walang address na ganito?” “Ma’am, twenty years na po akong gasoline boy dito. At diyan lang ako nakatira sa Mabalacat. Kahit suyurin mo pa ang buong Norte, wala kang mahahanap na ganyang address.” natatawang sabi ng lalaki. “Try niyo pong magtanong sa iba baka alam kung saang planeta ‘yang lugar na ‘yan.”

"Hey..." Sa pangalawang pagkakataon, nangilabot ang buong pagkatao ko nang marinig ko ang namamaos niyang boses sa kabilang linya. Kinagat ko ang ibabang labi ko at tumingin sa city lights. I don't even know what to say. Shit! "Where are you? Nasa Manila na ako," aniya at marahas na bumuntong hininga pa. Napaawang ang bibig ko nang mapagtanto ko ang sinabi niya.

Para itong paraiso noong unang panahon. "Woah!! Meron ganitong lugar sa Manila?" parang hindi niya pa mapaniwalaan. "Obviously there is," kaswal na sagot nito sa tanong niya. "Eh... anong lugar ba ito? Sobrang ganda," curious niyang tanong habang nakamasid na parang bata sa bintana. "This is where I live," walang kagana-gana nitong sagot nang ihinto ang sasakyan sa tapat ng entrance ng building na talaga namang mapapanganga ka na lang sa sobrang gara noon.

Tanong ko, ngayon ko lang narinig ang pangalang yun kaya nalilito ako. "Kasambahay nila Angel hija, taga sa amin din. Kapit bahay namin sila sa Mindoro. Sa iisang baryo kami nakatira. Isa lang kaming mahirap na pamilya doon kaya gusto sana naming mamasukan sayo para naman makatulong na rin kami sa aming pamilya sa probinsiya," pahayag naman ni aling Mercy. "Ah ok po Aling Mercy. Actually maghahanap sana talaga ako at kanina lang ako nagtawag sa mga kaibigan ko dahil kakauwi ko lang kahapon," paliwanag ko naman.

"Huwag kang pipili ng lalaking hindi mo ka-level, Carleigh." "Anong ibig mong sabihin Pa?" "Doon ka sa lalaking kaya mong pantayan, iyong hindi mo mararanasang husgahan. Kadalasan ang ganyang mga tao ay mayayaman anak. Maganda at matalino ka kagaya ng mama mo kaya hindi imposibleng may magkagusto sayong mayaman doon sa Manila. Kaya sinasabi kong doon ka lang sa lalaking kaya mong pantayan o higitan sa kahit na anong aspeto sa buhay."