Novel & Cerita Alamat

sagot ko “Hanggang ngayon ba hindi ka parin sumusuko sa paghahanap sa kanya? Paano kung hindi pala siya taga dito sa Manila? Paano kung nagbabakasyon lang pala siya dito?” sabi ni Alex sa akin “Bro, alam ko at nararamdaman ko, magkikita kami ulit.”

sabi niya na tumakbong nagtungo sa restroom. Agad siyang pumasok sa isa sa mga cubicle at naupo sa nakasarang bowl at tsaka maingat na uling binuksan ang kahon. Hindi tulad ng ibinigay kila Matet at Dona, ang natanggap ni Amelia ay maraming klase ng susi. Bago pa siya makapag-react, may dumating sa kanyang text message na agad niyang binasa. Ang mensahe ay naglalaman ng address ni Cormac at ito ay text message na galing mismo sa kanya. Hindi lang iyon basta isang address dahil ang address na iyon ay address ng pinakamamahaling villa sa Alta Syudad.

Mga alias lang. “Lot acquisition confirmed.” “Secure transport successful.” “Awaiting valuation.” Parang tumigil ang mundo. “Lot?” bulong ko. “Human assets are often referred to as ‘lots’,” sabi ni Adrian nang malamig. Hindi ako makahinga. “May region tag ba?” tanong ni Eli. “Oo.” Pinindot niya ang isang filter. Lumabas ang code. SEA-PH. Southeast Asia – Philippines.

"Pwede po bang magtanong?" "Opo, ano po iyon?" "Saan po ba ang lugar na ito?" Bahagyang lumapit sakin yung lalaki para ipakita yung address na nasa cellphone nito. "Amorsolo Street." Mahinang sambit ko. Napakamot ako sa ulo. "Pasensiya na po, pero hindi ko po kasi alam ang lugar na iyan. Minsan lang po kasi ako pumunta dito sa Makati at hindi po ako familiar sa mga pangalan ng lugar dito." Nahihiyang sambit ko dito.

Sana’y doon pa rin siya nakatira upang hindi ako mahirapang hanapin ang bahay nila. Nagtungo ako sa kabilang baranggay, nakita ko na. ‘Purok #3’ saad sa karatulang nakapaskil. Napakagulo ng lugar, napakaraming tao at ang mga bata’y pakalat-kalat sa kalsada. “Magandang araw po, dito po ba nakatira si Lira?” tanong ko sa tao sa tindahan. “Ay oo ineng papasok dito ikalawang kanto kaliwa.” sabi ng tindero.

"Northern hemisphere, 3,826.26 miles north of the equator sir." Ilang code ang pinisil muli ni Ave. Nagpakita sa monitor ng desktop ang lokasyon ng nagbukas sa database ng isang international bank na pagmamay-ari ng mga Jungslagger. Nakita ni Ave na sa isang progresibong siyudad naganap ang pagbubukas ng database. "Liverpool." Itinuturo ng arrow ang eksaktong lugar ng nagbukas. "Captain send men to Liverpool now." Mula sa kabilang linya ay sumagot ang tao ni Ave sa Sri Lanka. "Yes sir."

Nanatili namang walang reaksyon ang mukha ng mayor doma at hindi na ito nagbitaw pa ng mga salita at tuluyan na itong lumabas ng silid. Napabunton-hininga si Mina at saka niya inumpisahang igala ang kaniyang paningin sa kabuuan ng maliit na silid na iyon. May isang papag na higaan at sa tabi no’n ay may maliit din na mesa at doon nakapatong ang lampara na walang sindi. Nadako ang paningin niya sa baba nang papag at nakita niya do’n ang isang tampipi, nilapitan niya iyon at siniyasat ang mga gamit.

ALIPIN C39 JADE POV “Anak, sigurado ka bang may laman talaga ‘yan?” Nilingon ko si Ada at plastic na ngumiti sa kanya. “Wala ba kayong bilib sa akin?” tanong ko sa kanya. malawak naman siyang ngumiti sa akin habang hinawakan ang aking kamay. Mabilis ko naman itong winaksi dahil ayokong hawakan niya ako.

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.