Alamat Novels & Stories

Kailangan niyang tingnan ang kanyang telepono upang siguraduhing nakarating nang ligtas sina Aling Lita sa Laguna. Sa loob ng mamahaling banyo ng hotel, mabilis na inilabas ni Haya ang kanyang nakatagong telepono mula sa kanyang maliit na clutch bag. May isang bagong mensahe mula kay Aling Lita: 'Haya, iha. Nakaalis na kami ng San Mateo. Malapit na kami sa Laguna. Ligtas ang bata, natutulog lang sa biyahe.'

sabi ng tinig ng isang babae sa malambing at napaka welcoming na boses. "Good afternoon po, si Angela po ito, pwede ko po ba makausap si ms. Estella Verdejas?" magalang nyang sabi. "Yes, iha, ako ito si Estella." "Ah, opo. Kasi po sa inyo po yata itong gamit na napulot ko po nung isang araw sa isang mall po dito sa amin," "Saang lugar iyan, iha?" "Pangasinan po, maam. Mga cards and i.d's nyo po ang laman at alam ko pong napaka importante po nito lahat."

“Don’t use Malaysia as your entryway to transport to Cambodia. Better go to Batanes then proceed to Taiwan, I have connections there if you like to consider. Arrivederci.” Iniwan ko na sila at binilinan si Gilberto na siya na ang bahala makipag-ugnayan sa tatlo at iwan ang contact niya sa mga ito. Maingat ako at hindi basta binibigay ang details ko. Kapag ganitong transaksyon ay ang mga tao ko lang ang inuutusan ko magbigay ng info nila. Not me.

Kaya naman dali-dali kong kinuha ito. “Hala, bakit kaya?” Tinignan ko ang address at nagkamali nga. Instead na 706, naging 709.” “Mukhang nag-aayos ka ng gamit?” Napatingin ako sa kanya kasi napansin kong tumitingin siya sa loob ng pinto.

sagot ko “Hanggang ngayon ba hindi ka parin sumusuko sa paghahanap sa kanya? Paano kung hindi pala siya taga dito sa Manila? Paano kung nagbabakasyon lang pala siya dito?” sabi ni Alex sa akin “Bro, alam ko at nararamdaman ko, magkikita kami ulit.”

sabi niya na tumakbong nagtungo sa restroom. Agad siyang pumasok sa isa sa mga cubicle at naupo sa nakasarang bowl at tsaka maingat na uling binuksan ang kahon. Hindi tulad ng ibinigay kila Matet at Dona, ang natanggap ni Amelia ay maraming klase ng susi. Bago pa siya makapag-react, may dumating sa kanyang text message na agad niyang binasa. Ang mensahe ay naglalaman ng address ni Cormac at ito ay text message na galing mismo sa kanya. Hindi lang iyon basta isang address dahil ang address na iyon ay address ng pinakamamahaling villa sa Alta Syudad.

Mga alias lang. “Lot acquisition confirmed.” “Secure transport successful.” “Awaiting valuation.” Parang tumigil ang mundo. “Lot?” bulong ko. “Human assets are often referred to as ‘lots’,” sabi ni Adrian nang malamig. Hindi ako makahinga. “May region tag ba?” tanong ni Eli. “Oo.” Pinindot niya ang isang filter. Lumabas ang code. SEA-PH. Southeast Asia – Philippines.

"Pwede po bang magtanong?" "Opo, ano po iyon?" "Saan po ba ang lugar na ito?" Bahagyang lumapit sakin yung lalaki para ipakita yung address na nasa cellphone nito. "Amorsolo Street." Mahinang sambit ko. Napakamot ako sa ulo. "Pasensiya na po, pero hindi ko po kasi alam ang lugar na iyan. Minsan lang po kasi ako pumunta dito sa Makati at hindi po ako familiar sa mga pangalan ng lugar dito." Nahihiyang sambit ko dito.

Sana’y doon pa rin siya nakatira upang hindi ako mahirapang hanapin ang bahay nila. Nagtungo ako sa kabilang baranggay, nakita ko na. ‘Purok #3’ saad sa karatulang nakapaskil. Napakagulo ng lugar, napakaraming tao at ang mga bata’y pakalat-kalat sa kalsada. “Magandang araw po, dito po ba nakatira si Lira?” tanong ko sa tao sa tindahan. “Ay oo ineng papasok dito ikalawang kanto kaliwa.” sabi ng tindero.

"Northern hemisphere, 3,826.26 miles north of the equator sir." Ilang code ang pinisil muli ni Ave. Nagpakita sa monitor ng desktop ang lokasyon ng nagbukas sa database ng isang international bank na pagmamay-ari ng mga Jungslagger. Nakita ni Ave na sa isang progresibong siyudad naganap ang pagbubukas ng database. "Liverpool." Itinuturo ng arrow ang eksaktong lugar ng nagbukas. "Captain send men to Liverpool now." Mula sa kabilang linya ay sumagot ang tao ni Ave sa Sri Lanka. "Yes sir."