Alamat Novels & Stories

Kabanata 1 — Isang Pirma na Magbabago ng Buhay Sa malamig na umaga sa New York City, nagmamadaling tumakbo si Azia Montenayor habang hawak ang kape at folder ng mga dokumento. Late na naman siya. “Grabe naman ‘to, Azia! First day mo sa bagong trabaho, male-late ka pa!” bulong niya sa sarili habang halos madulas sa yelo.

kalmadong sabi ni Jaxen, “may jewelry auction sa Alchemist Merchants Association. Kung gagamit tayo ng private transport, we can get there immediately.” Ang Alchemist, sa may Alabang, isang coastal city na kilala sa marangyang kalakalan. Halos lahat ng shipping at import-export ng bansa, doon dumadaan. Pero bukod doon, sikat din ito sa mga high-end auctions, lalo na sa alahas at sining.

sagot ni John. “Oo, pero... wait.” May ilang segundo ng katahimikan. “Boss, may bagong address ng order sa isang local bakery. Maria Ysabel Han. Long Beach area. Tingin ko... may koneksyon.” Napakapit si John sa bench. “I-trace mo agad. Paki-send location. Pupuntahan ko na.” “On it.”

Sa inis, inabot niya ang cellphone sa coffee table. “Hello? Sino ’to?” pilit niyang pinakalma ang boses kahit antok na antok pa. “Alizee! It’s me,” masiglang sabi sa kabilang linya. “Nasa Japan ako ngayon, nagta-travel. Magpapadala ako ng postcards sa lahat.” Boses iyon ni Jieyan, matamis at punong-puno ng sigla. Unti-unting lumuwag ang noo ni Alizee. Inalis niya ang phone sa tenga, binuksan ang shopping app, at binasa ang kasalukuyang address niya.

sabi ng isang staff “Ito naman po, Ma'am, malapit po ito sa location na gusto niyo, pero napapagitnaan po ng bangko at isang maliit na school. Hindi po siya sa corner. Pero if i-combine po yung 3 area, nasa 1200 sqm po ito,” sabi naman ng isa pang staff.

“Ayaw ko po maging independent! Ayaw ko po maging masunurin. Ayaw ko pong lumaki!” Nakaupo si Luna sa harap ni Nellie, tumingin siya kay Nellie at nagbuntong hininga siya. Nilabas niya ang phone at tumingin siya sa tracking number ng pinadala ni Malcolm na materyales sa paggawa ng alahas. Makikita sa tracking number na gumamit ng express delivery si Malcolm para ipalada ang package mula Europa papunta sa Banyan City.

Buong akala ko si Jan dahil siya lang ‘yung katext ko at kacall pero ibang number ang nakalagay. From: +63 987 6543 210 —I’ll visit the Alonzo Department Store tomorrow. Entertain me well. 😌 Kahit hindi niya i indicate ang pangalan niya alam kong si Neil ‘yon. Napangiwi ako dahil maging sa text ay napaka-hangin niya. Kaagad kong nilagyan ng pangalan ang numero niya. Mr. Gomez ang inilagay ko. Formality pa rin.

Mukhang alam ni Leo ang bawat butas sa seguridad ng siyudad. Narating namin ang isang tago at maliit na apartment sa Pateros. Malayo sa kinang ng BGC, dito ay puno ng mga sampayan sa labas at ingay ng mga tricycle. Pumasok kami sa loob ng unit ni Leo. Puno ito ng mga monitors at mga server na nag-uugnay sa iba't ibang panig ng mundo.

naguguluhan man ay mahinahon niyang sagot. “Pero tama naman po ang number na di-n-ial ko mam. Kayo po ba si Miss Saniah Sandejas from number 301 Imperial St. Saint Ignatius, San Antonio, Nueva Ecija?” paglilinaw ng lalaki sa kabilang linya.

July 26, 1995 Timog Cotabato, Pilipinas Isang malaking pagkakamali ang ginawa namin ni Amelia. Hindi epektibo ang orasyon dahil naisagawa pa rin ni Teodore ang ikalawang alay. Tama ako, naisagawa ang unang alay kay Amelia Somerheld. Hinukay ko ang kanyang bangkay kanina at nalaman kong may dumukot sa kanyang puso. Hindi naging epektibo ang pangil na kwentas sa kanya dahil hindi na siya berhen habang suot ito.