Alamat Novels & Stories

May Rolex sa kaliwang wrist and his veiny hands were still holding the glass of water habang nasa ibabaw na ito ng mesa. "Tsk! Di papatalo home town ko syempre ang Silay City. You can visit our industrial land sa J. Pitong Ledesma St., Bagtic, Silay. Malawak din yun bago pa lang sa kamay ko. Kakabili lang kase ng hectare." Mac interrupted as he bite the banana. Nakuha niya ang atensiyon ni Jard na kumakain din ng saging. "Uncle Manrique buy another hectare?"

Sa inis, inabot niya ang cellphone sa coffee table. “Hello? Sino ’to?” pilit niyang pinakalma ang boses kahit antok na antok pa. “Alizee! It’s me,” masiglang sabi sa kabilang linya. “Nasa Japan ako ngayon, nagta-travel. Magpapadala ako ng postcards sa lahat.” Boses iyon ni Jieyan, matamis at punong-puno ng sigla. Unti-unting lumuwag ang noo ni Alizee. Inalis niya ang phone sa tenga, binuksan ang shopping app, at binasa ang kasalukuyang address niya.

sabi ng isang staff “Ito naman po, Ma'am, malapit po ito sa location na gusto niyo, pero napapagitnaan po ng bangko at isang maliit na school. Hindi po siya sa corner. Pero if i-combine po yung 3 area, nasa 1200 sqm po ito,” sabi naman ng isa pang staff.

July 26, 1995 Timog Cotabato, Pilipinas Isang malaking pagkakamali ang ginawa namin ni Amelia. Hindi epektibo ang orasyon dahil naisagawa pa rin ni Teodore ang ikalawang alay. Tama ako, naisagawa ang unang alay kay Amelia Somerheld. Hinukay ko ang kanyang bangkay kanina at nalaman kong may dumukot sa kanyang puso. Hindi naging epektibo ang pangil na kwentas sa kanya dahil hindi na siya berhen habang suot ito.

Namangha siya sa hitsura ng application, muntik niya ng makalimutan kung bakit niya ininstall iyon. Mabilis niyang tinipa ang pangalan Lianne Elhouette Vergara sa search bar. Agad niyang pinindot ang pangalan na lumabas na nag-pop up. Isang segundo lang ang kaniyang hinintay, mabilis lumabas ang location ng babae. Nasa Grandyle Village, Newyork lang ito. Namangha siya sa nakita.

“Ayaw ko po maging independent! Ayaw ko po maging masunurin. Ayaw ko pong lumaki!” Nakaupo si Luna sa harap ni Nellie, tumingin siya kay Nellie at nagbuntong hininga siya. Nilabas niya ang phone at tumingin siya sa tracking number ng pinadala ni Malcolm na materyales sa paggawa ng alahas. Makikita sa tracking number na gumamit ng express delivery si Malcolm para ipalada ang package mula Europa papunta sa Banyan City.

“Don’t use Malaysia as your entryway to transport to Cambodia. Better go to Batanes then proceed to Taiwan, I have connections there if you like to consider. Arrivederci.” Iniwan ko na sila at binilinan si Gilberto na siya na ang bahala makipag-ugnayan sa tatlo at iwan ang contact niya sa mga ito. Maingat ako at hindi basta binibigay ang details ko. Kapag ganitong transaksyon ay ang mga tao ko lang ang inuutusan ko magbigay ng info nila. Not me.

mura ko no'ng makita ko ang naka rehistro na pangalan sa screen. AXEL calling... *****

Kaya naman dali-dali kong kinuha ito. “Hala, bakit kaya?” Tinignan ko ang address at nagkamali nga. Instead na 706, naging 709.” “Mukhang nag-aayos ka ng gamit?” Napatingin ako sa kanya kasi napansin kong tumitingin siya sa loob ng pinto.