All The Light We Cannot See Novels & Stories

"But I'm pretty sure, mas matutuwa ka mga sanga ng kapangyarihan mo." "Sanga? Ano 'yon?" kalmado na ang puso ko. At nakakahinga na 'ko nang normal. "Being unseen, invisible." "Invisible?” “Ah, ‘yong tulad ng sa ‘yo, Ma?" “Yes, and your Lola has it too. Being invisible is the best gift I know, and you will enjoy it, though it’s dangerous. Kapag nagamit mo ito sa maling paraan, maaring hindi ka na makakabalik sa pagiging visible. At tandaan mo, lahat ng kalakasan ay may kahinaan.”

I can dance but this is such a goddamn death ray. Aren't these infrared lights? Crap, It can damage my vision! But no, I don't think these are infrared lights. It's hardly deadly at the level! It is the most perilous because I know that kind of light isn't visible so my eye's blink reflex won't kick in before my retina starts to burn. Avoid the beams, ayaw kong mabulag, ayaw kong magbulag-bulagan. I should not close my eyes. We need light but I realize that not all lights are peace. Not all lights lead us to a direction. Some can block our way. Some can affect our vision... our vision in life.

“You always say that before the world changes again.” She wasn’t wrong. We ran diagnostics for hours, following the signal down through sub-layers of the network. The pulse echoed through every relay, yet left no trace. Like a ghost walking through walls. Finally, Rhea stepped back, exhausted. “Jake used to call residual light ‘afterglow,’ remember?” I nodded slowly. “Yeah. He said every end leaves one.” Her voice softened. “Maybe this is his.” Outside, sunlight touched the horizon, turning the sky into gold and copper. For a heartbeat, all the city’s towers reflected the same pattern — three flashes, one pause, three flashes again.

Inayos ko muna ulit ang kama na nagusot dahil sa paghiga ko. Nakapatay na ang ilaw sa kusina paglabas ko ng kwarto. Ang night light lang ang nakabukas kaya medyo hindi ganun kadilim. Kung sa ibang pagkakataon ako lumabas na ganitong kadilim ay magtititili talaga ako sa takot. Pero ngayon hindi ko magawa dahil inis na inis ako. Malakas kong kinatok ang pinto ng kwarto niya. The nerve of him! Hindi na naman ako nakakain. Masisiraan yata ako ng ulo kapag makasama ko pa nang matagal ang gurang na 'to.

But even though I couldn’t understand a single word, I still felt compelled to keep reading. Yet Tenebrae lurks, a shadow ever new, Whispering discord, sowing seeds of fear. A clash of light and darkness, long foretold, Where ancient balance starts to lose its hold. Yet from embers dim, a flame will ignite, Banishing shadows, with its radiant might, The heart of Luminous, once veiled in the night, Will find its strength in the returning light. Hindi ko mapigilang mapataas ang kilay bago umiling. “Wala akong maintindihan,” hindi ko mapigilang wika bago isinara ang libro.

Umatras din si Fane, kasabay niya! Ang pilak na ilaw mula sa mga bituin at ang kulay itim na ilaw ay naglaho pagkatapos ng matinding salpukan sa ere. Subalit, ang itim na ilaw ay may taglay na dark energy na hindi maunawaan ng sinuman. Ang enerhiya na ito ay gumapang sa kanyang espada at kaagad na naapektuhan ang kanyang kamay!

Hindi ko magawang i-alis ang palad ko mula sa p*********i ni Deolino. It's as if a magnet was attracting my palm to it. Hindi ko rin magawang ilayo ang tingin ko o ang tumayo. It's as if something incredible is happening right in front of my eyes, and I can't take my gaze away from it, despite the fact that I can't see it due to the darkness.

Hindi ko maiwasang mapabuntong-hininga dahil para kaming nangangapa sa dilim. Mayamaya pa ay hindi ko inaasahang mahawakan ang light switch na nasa pader malapit sa pintuan ng kwarto. Napaisip naman ako habang napadako pa ang tingin sa itaas na pinagmumulan ng liwanag. If we can't find anything in the light... Maybe we can find something in the dark? Wala naman sigurong kakaibang mangyayari kung susubukan kong patayin ang ilaw.

Inilapit na nito ang mukha sa kanya pero bago pa man lumapat ang mga labi nito ay kinuha nito ang flashlight sa tabi nila at pinatay iyon. " We don't want to give them a good show, would we? As much as I want to leave the lights on... they will see glimpse of our shadows doing something... something that we should have done seven years ago," pagkasabi nu'n ay agad na sinakop na ng bibig nito ang mga labi niya.

Hindi pa nga ako nakalilimot sa pagkamangha sa nauna ay mayroon nanaman panibagong tanawin ang nakapagpanganga sa akin. Isang malawak at wala ng mga talahib na patag na lugar ang aming nakikita. I looked around and see the northern lights in the air with millions of shining stars above near us, parang abot-kamay ang mga iyon. May mga nagkalat rin na malalaking bulaklak na walang tangkay, nakahandusay lang ang mga ito sa lupa at bukas ang mga petals habang kumikinang.