Aloof In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

“Anong gusto ng mahal ko?” Mahal? Umungol na naman siya nang ipinasok na nito ang daliri at sinisip pa ang leeg niya. Nagsabay pa ang kiliti ng pagkababae niya at ang kiliti niya sa leeg. Pagsabunot at pag-ungol lang yata ang maiaambag niya. “Masarap ba?”

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

sagot naman ng lalake. Kervin? Sino 'yun? Pumikit ako at pinilit inalala. Ah! Yung boyfriend ni Miaka! Hindi ba siya marunong kumatok kung may tao sa loob?! "Well, Kevin, hindi ka ba marunong kumatok? Kung hindi mo pa narerealized may tao dito!" "Whatever. Pagamit lang ng inidoro. Wag kang mag-alala hindi naman kita sisilipan, wala namang masisilip eh," tumawa pa siya, aba bastos 'to ah!

Catharyn's POV "Jake! Utang na loob! You are better than this! A-alam kong kahit papaano ay mayroong natitirang kabaitan d'yan sa puso mo. U-utang na loob, Jake. S-sumuko ka na." Humahagulgol na pakiusap ko. Kita ko ang pagpatak ng luha ni Jake nang sabihin ko ang mga salitang 'yon. Ayaw ko rin kasi na umabot sa puntong may masasaktan sa amin.

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

"Who's olaf?" Ay! Di siya nanonood ng Frozen. "Yung carrot yung ilong HAHAHA. Oh diba! Parehas matangos ang ilong niyo tapos parehas din kayong malamig!" sabi ko pa. "Ewan ko sa'yo!" "Kantahan mo na kasi ako!" sabi ko sa kaniya habang niyuyugyog ang balikat niya. Kanina pa akong naghihintay na kumakanta siya. Nakakabagot din ang naghihintay.

malakas nitong sabi. "Pwedi ba Bea, kahit saglit. . . please, manahimik ka naman. Mind on your own life. Ikaw nga nasa tamang edad ka na para magsettle down, pero heto ka loveless."tuya niya sa kapatid na napaeye-roll saka nagpout. Isip bata talaga!

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗