Novel & Cerita An An Sa Mukha Ng Bata

Inosenteng tanong ng bata. Tumikhim muna si Khaira bago pinagpantay ang mukha sa anak. "No, baby. Napuwing lang yata ako, i-blow mo nga." Tinapat niya ang kanang mata sa anak na agad namang hinipan ito. "Wala na po ba, mommy?" Hinawakan pa ng anak ang mukha niya na parang sinusuri kung wala na bang masakit sa kanya. Kaya naman natawa siya nang bahagya.

yaya ko sa bata. Pero umiwas ito nang tingin sa akin. Nakita ko sa mukha ng bata na malungkot ito. Lumuhod ako sa harapan nito, para magpantay kaming dalawa. Ngayon ko lang nakita ang kabuoan ng mukha ng bata. Kahawig nito ang kambal ko. Bigla ay pumungay ang mga mata ko. Dahil siguro iisa lang sila ng ama.

"SINIPA AKO NI BABY!" manghang ani ni Mael kay Angela. Nanlalaki ang mga mata nito at parang batang nabigyan ng regalo ang itsura. Nakadikit ang mukha nito sa malaki na niyang tiyan. Nakahiga ito sa kandungan niya habang siya naman ay nakaupo at nakasandal sa headboard ng kama. Pitong buwan na ang tiyan niya at sobrang excited na itong makita ang baby nila.

Pagbukas niya ng pinto, natigilan siya. Isang babae ang nakaluhod sa sahig, umiiyak at halos hysterical. Sa tabi nito ay isang batang lalaki na wala pa yata tatlong taon. Namumutla na halos kulay asul ang mukha ng bata, at nanginginig ang maliliit nitong braso at binti. Paulit-ulit na tinatawag ng babae ang pangalan ng anak, nanginginig ang tinig habang sinusubukan itong gisingin.

Hindi niya alam kung sino ito ngunit tiyak na kilala nito si Kath kaya hindi na siya nagdalawang isip pa ba sagutin ito nang biglang bumungad sa kaniya ang isang mukha na halos ikatigas ng buong katawan niya. “Mommy look oh! Mommyla bought me a pair of shoes…” sabi ng isang tinig. Halos humigpit ang hawak niya sa cellphone nang matitigan niyang mabuti ang mukha ng bata na sa tantiya ay nasa tatlo o apat taong gulang na. Ang mukha nito ay kilalang-kilala niya dahil kahawig niya ito! Nang sumulyap ang bata sa kaniya ay kitang-kita niya ang pagtataka sa mukha nito. “Who are you?” tanong nito.

Malapit na ring oras para sunduin si Anri sa kindergarten, kaya't nagtangkang sumakay ng taxi at tumuloy roon. Pagdating niya, lumabas si Anri mula sa nursery room. Nang makita ng bata ang kanyang ina na nakatayo sa gate, agad itong sumikò at mabilis na naglakad patungo sa kanya. Ngunit nang mapalapit, agad itong pinalitan ng pag-aalala. “Mom, anong nangyari sa mukha mo? Bakit ka naka-maskara?”

“Daddy… natatakot ako. Ayoko ng injection!” Bahagyang itinaas ng maliit na bata ang kanyang baba habang umiiyak, at tuluyang lumitaw ang kanyang basang mukha. Biglang tumigil ang paghinga ni Katreese. Hindi niya maialis ang kanyang tingin sa mukha ng bata. Ang mukhang iyon ay halos kaparehong-kapareho ng mukha ng kanyang asawa.

Mukha ngang mabait ito,pero ayaw parin niyang lubusang maniwala dahil kagaya rin ito ng iba,mukhang napakasosyal at naakayaman. "And. that's the baby--" Nagliwanag ang mukha nito. "Can I hold him?" Hmm,sa lahat ng pumarada,ito lang ang magpaalam sa kanya bago kargahin ang sanggol. "S-sure." Binuhat Niya ang bata at ipinasa rito. "He's so tiny.Nakakatakot palaang hawakan,baka -- Baka mahulog ko--"

Kakamadali ko may natamaan tuloy akong bata. “Hey, buddy. Are you okay?” Nag-aalala kong tanong. Nakayuko ito habang nakatingin sa kanyang kamay na natungkod niya ata. Kinabahan naman ako, baka nasaktan ang bata ng bumaksak medyo malakas pa naman ang bangaan namin. Nang mag-angat ito ng mukha ay natigilan ako. Kahit ang batang nasa aking harapan ay natigilan din at napatitig sa akin, tila sinusuri nito ang aking mukha.

Kuhang-kuha nito ang kan'yang mukha noong bata pa lamang s'ya. "Hi, is it ok with you if I can have that toy? Kanina ko pa kasi gustong kunin kaso walang clerk na pwedeng tawagin and I can't reach it," sabi nito sa kan'ya, habang nakatingala at may nagmamakaawang tingin na nakatingin sa kan'yang mukha. He doesn't know how to react. Nanlamig ang kan'yang katawan ng masilayan ang mukha ng bata.