Ang Aginaldo Ng Mga Mago の小説・ストーリー

Si Coreen "Matagal na naming napagdesisyunan ng aking kaibigan na ang mga panganay na anak namin ang magpapasal bilang pasasalamat sa aming pagkakaibigan. Ngunit ni isa sa amin ay di napagkalooban ng anak na lalaki. Kaya sa mga apo nalang kami babawi." Paliwanag ng matanda.

Napailing siya bago humarap sa mga bisita, mayroong nakarehistrong determinasyon sa kanyang mukha. “Batid kong alam niyo na ang nangyayaring alitan sa pagitan ko at ng mga Allegra.” panimula niyal. “Malaki ang respeto ko noon kay Governor Demetrio dahil siya ang halos tumayo kong ama. Kaya't hindi ko rin malarawan ang saloobin ko nang malaman ko ang kanyang mga kagagawan laban sa mga magsasakang tinuring kong pamilya. Sila ang nagpalaki sa akin at pinagkakatiwalaang tao ng aming pamilya." Bahagya niyang itinuro ang mga magsasakang nakadalo sa gabing ito na pinagtinginan ng lahat. Naroon kumaway sina Lordes, Felip, at mga pangunahing namumuo sa probinsya na si Governor Agapito at Kapitan Pabl

a ang gilid ng isang braso ko dahil sa hindi maitagong pagkakilig nito. Teka? Ano ba kasi ang nakakalilig doon? “Infairness, mga sissy, ha! Ka-look-a-like kaya ni Gong Yoo iyong stranger guy na iyon! Grabe! Ang guwapo! Oppa!” Kinikilig din na anas ni Maggi. Napaismid ako. “Gong Yoo, raw? Baka CongGo kamo!” pamimilosopo ko. Muling nagsalita si Maggi. “Pero, mga sissy, balita ko outsider iyong guy na iyon sa univers–“

Ang adopted cousin nya na walang ibang ginawa kundi ang habul habulin sya. "N*******d ka daw?" Inis syang sumabunot sa magulo ng buhok. "N*******d baro lang ako dahil galing ako sa pagjajogging pero hindi ako totally n*******d. At yun ang naabutan ni Maggie. Akala nya may relasyon kami ng baliw na babaeng yun."

Alanganin akong ngumiti. “Binuksan ko lang muna, hindi maganda sa isang babae na nasa isang kwarto ng lalaki. Baka kung ano pa ang isipin ni Don Miguel. Maganda ng makaganyan atleast kung sakaling sumilip siya nakikita niyang nagtatrabaho talaga tayo.” Pagdadahilan ko. Humanda talaga sa akin ang lalaking ‘to kapag wala si Don Miguel.

Philippines 1930 MAAGA SILANG PINATAWAG ni Marco kinaumagahan. Kahit kulang ang tulog niya'y pinilit pa rin niyang magising at pumunta sa lobby. Nandoon na silang lahat at kasalukuyang hinihintay ang kanilang boss.

ao na pumunta roon para magpagamot. "Ang talagang ikinagulat ko ng lubos ay ang nangyari kay Hen. Ramon Trinidad. Hindi ko talaga inasahang sa ganung paraan siya mamatay," wika ni Teofilo Magsaysay, ang Sigawhangin, sabay buga ng usok sa bibig mula sa hinihithit niyang cigarillo. Sa kalye na ito ay nakikita na ni Padre Agustin ang ilang mga naglalakad na sibilyan at ilang mga naglilibot na mga kawal ng guardia civil na mapapansing tila mga malalaking alitaptap kung tingnan sa malawak na daan dahil sa mga nagliliwanag na mga farola na bitbit ng mga ito. Sa pagtingin niyang ito sa sarili sa salamin, ang nakita niyang personahe dito ay ang kanyang tunay na pagkatao, isang babae, isang babae na

Mabilis naman ang hakbang namin na lumapit rito. "T-Tay!" tumakbo naman si Angen papunta sa amin. "Anong nangyari?" tanong ko rito. "Kinuha kasi nila ang pera ko! Iisang-daan lang nga, kukunin pa nila!" "Hayaan mo na. Umuwi na tayo," diin na turan ni Mang Magno. Napatingin naman ako sa mga kalalakihan na nag-iinuman. Nakangisi ang mga ito na nakatingin sa amin. Sumisipol pa ang mga ito.

Idagdag pa ang mga kasosyo nitong naglalakihang dr*glord ng bansa na mga banyaga! "Huli na 'to, Bagyo. Isa pa. . . kakampi natin si Lolo Adrian Mondragon. Si Mr President. Kaya natin 'to, huli na 'to kaya. . . tibayan mo ang loob mo," pagpapatatag ko.

Nung sabihin kasi iyon ni Levi sa teacher namin ay napagalitan ito and pinag-solo nalang siya dahil sa hindi niya pagtulong. "Ang aming napili ay ang Aguinaldo Shrine, kilala naman siguro natin si Emilio Aguinaldo?" Panimula ulit ni Levi. "Dito sa Aguinaldo Shrine tumira ang ating unang pangulo na si Emilio Aguinaldo at dito din sa makasaysayan na pook na ito unang iwinagayway ang ating pambansang watawat noong taong 1898 ito din ang naging dahilan mung bakit naging makasaysayan ito." Sabi ko naman habang pinapakita ang drawing namin.