Ang Aking Pamilya Kwento Novels & Stories

umiling lang siya saakin “Kung ganon sino ang pamilya mo? Sino sila?” Tinuro niya ang family picture namin na pinakang malaki sa gitna at napatingin ‘rin ako doon. Sila Mama at Papa, bumuntong hininga muna ako bago sumagot.

I mumbled Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Hindi ko kailanman makakalimutan ang apelyidong iyon. Ang pamilya na sumira sa pantasya ko. Ang pamilya na nagbigay sa'kin ng matinding kahirapan anim na taon na ang nakalipas.

Kaya ang second option ang mag-ipon, pero sa ngayon ang pag-iipon hangang isipan na lang muna. Sa totoo lang hindi naman talaga ako ipinanganak sa isang mahirap na pamilya. Nanirahan ako sa loob ng labing-pitong taon sa isang pamilya na mayroon namang average income ang aking mga magulang. Kaya nga kahit marami kaming magkakapatid, walo, maayos parin ang pamumuhay namin. May bahay kaming maayos na nauuwian, sasakyan at nakakapag-aral sa mga private school. Thanks to dad ang mom na nagsisipag ng husto sa kompanyang pinaglilingkuran nila. Sa panahon na yun ayos at napaka-normal ng lahat, hangang sa dumating ang oras na nagsimula nga ang kamalasan sa pamilya namin.

Ani Paye habang nakangiti. Based on her experience. Kompleto ang pamilya nila. Sa ilang taon naming magkakaibigan ay isinasama niya ako minsan sa kanilang family occasion. Doon ko nakita ang malakas na family bond nila, kung gaano sila ka close at kasaya na magkakasama. I still remembered how I excused myself just to cried in their CR. Umiyak ako dahil sa inggit na nararamdaman at sa pagseselos.

curious na tanong ni Andrea “Wala na akong pamilya, Andrea! Ganito kasi yun, namatay ang Mommy at Daddy ko sa isang aksidente. Kasama nila kami ng kapatid ko that time sa kotse nung mabangga kami. Galing kaming Tagaytay noon, sa resthouse namin. Tapos ayun, binangga kami ng isang wreckless at lasing na driver. Our parents died on the spot tapos yung kapatid ko, nadala pa sa ospital pero, namatay din. Ako nakaligtas after months na na-comatose ako at sa totoo lang, sana nga, namatay na lang din ako!” mahabang kwento ni Mario at tila nga may humaplos sa puso niya nung marinig niya ang kwento na iyon ni Mario

kuwento nito. Tumango-tango siya. “Sobrang tagal na pala talaga nila. Kaya pala parang pamilya na kung ituring mo sila.” Ngumiti ang lalaki.”Oo naman. Sila ang tumayong mga magulang ko nang mamatay ang Mama at ang Papa. Muntik na nga raw silang palayasin ni Mama nang mahuli silang lihim na nagtatagpo sa isang madilim na bahagi ng bakuran ng mansyon namin sa Maynila,” natatawa pa nitong dagdag sa kuwento na sinasabayan pa nito ng pailing-iling.

Umupo kami sa mahabang upuan na nasa gilid ng aming dinadaanan. Napukaw ang atensyon ko sa nagtatawanan na Pamilya. Hindi ko maiwasan mainggit sa mga pamilyang ito. Kailan ko kaya ito mararanasan magkaroon ng sariling masayang pamilya. Gusto ko na ibahagi ang mga experience ko sa mga anak ko panigurado sobrang saya n’un. Ikukwento ko na parang kwento sa libro ang pagkakakilala namin ng magiging ama nila.

Chapter 38 Pagdating namin sa bahay mula sa family day, nakangiti si Aerol habang nagkukuwento ng mga karanasan sa kanyang mga kaibigan. “Papa, ang saya-saya! Gusto ko nang ulitin ‘yan!” sabi niya, puno ng excitement. “Talagang masaya, anak. Ang mga ganitong araw ay mahalaga para sa atin,” sagot ko, iniisip ang mga alaala na nabuo.

kwento nito na kina laki ng mata ko. "Paano mo nalaman yan lahat?" tanong ko dito. "Simple lang, dahil Mafia din ako at alam ko ang galawan sa loob. Impluwensya ng pamilya ko ang nagdala ng Mafia sa bansang ito. Bata pa lang ako alam ko na ‘yun, wala akong pakialam sa pangalan sa mukha lang ako bumabase. Tamad ako alalahanin pa ang pangalan ng angkan nila.." kwento nito.

Yumuko si Claudette, pero hindi pa tapos ang Señora. "I heard na galing ka rin sa mahirap na pamilya," dagdag niya, tila kaswal pero may nakatagong patama. "Ang pamilya ko noon ay mahirap din. Kung hindi ako nakapag-asawa ng isang mayaman, hindi ako makakarating sa kung nasaan man ako ngayon,” kwento niya, bahagyang lumambot ang tono pero nananatiling matalim ang tingin.