Ang Aking Pamilya Kwento นิยาย & เรื่องราว

“Paano nangyari iyon?” Napabuntong-hininga si Papa. “Mahabang kuwento, anak.” Pakiramdam ko ay nanlamig ang buong katawan ko. Ilang taon kong inisip na matatag pa rin ang pamilya namin. Na kahit paano ay maayos pa rin ang lahat sa Pilipinas. Hindi ko alam na unti-unti na pala kaming bumabagsak.

"Ang pamilya Clifford noon ay wala sa Manila kundi sa Cavite, at ang background ng kanilang pamilya ay hindi gaanong kilala gaya ngayon. Sa aking natatandaan, ang aking ama ay wala sa buong taon habang nagnenegosyo, at ang aking ina ang nagpalaki sa akin. Mag-isa kami sa bahay. Nang maglaon, ang aking ina ay nabuntis, at ang aking ama ay hindi nakabalik upang alagaan siya. Ang liham ni tatay ay dumating lamang minsan sa isang buwan, at paulit-ulit na binabasa ng aking ina ang liham nito, pagkatapos ay maingat na itupi ito at ilalagay sa ilalim ng kanyang unan at pagkatapos ay magsusulat siya ng sagot sa aking ama." "Ganito lang ang takbo ng buhay namin, hanggang isang araw umuwi ako galing s

patuloy nmana sa pagkukwento ni Ate. Iyon nga ang isa sa mga nakakalungkot. 'Yung tipo na nasanay kang buo ang pamilya niyo pero sa isang iglap ay magkakawatak-watak na kayo dahil may kaniya-kaniya na kayong pamilya.

Sa ilalim nito, nakasulat sa malalaking titik "Ang Aking Pamilya" Naramdaman ko ang pag-init ng aking mga mata. Kahit hindi pa niya kayang sabihin nang malakas, kahit kailangan pa naming magtago ng katotohanan, nasa puso at isipan na niya ang tunay na anyo ng aming pamilya. Si Enzo ang kanyang ama, at ako ang kanyang ina kahit hindi pa ito pwedeng ipagsigawan sa buong mundo.

nagpatuloy ito sa pagsubo sa akin at hindi ko akalain na marunong itong magkamay. "Natutunan ko sa mama ko" nagkwento ito ng ilan tungkol sa pamilya, he has a big and kind family madalas kasing ma feature ang mga ito sa diyaryo at sa balita. It really feels so good when someone is taking care of you, just like him beside me exporting to much effort just to make me happy. Wag mong sanayin ang sarili mo keisha dahil hindi sa lahat ng oras andyan sya.

“Ang daddy ko ay nagkaroon ng kalaguyo na pinay at gustong mawala ang mommy para masolo ang lahat na mamanahin ni mommy at magsama na sila ng kanyang kabit. Alam ko kung anong hirap ang dinanas ni mommy sa daddy, sinasaktan niya si mommy ko. May muwang na ako noon kaya nasaksihan ko ang lahat. Wala namang mapagsabihan si mommy dahil nasa China ang gung-gung at po-po ko. Kami lang dito sa Manila at walang ibang pamilya, kaming dalawa lang ang magkakampi." Naluluhang kwento ng mama nila. Ramdam nila ang sakit dulot ng kabataan nito

Nian's POV At dahil sumipot ang hipokritang iyon, pupuntahan ko na lang ang pamilya ko. Sana nga nasa bahay sila. Ilang araw pa lamang na hindi ko nakikita si Mama at ang kapatid ko, nakakaramdam na ako ng pangungulila. Gusto kong ikwento lahat ang mga ganap sa mansyon, maliban sa kamanyakan ng amo ko. Baka sugurin ni Mama, naku! Wag na lang.

"Maybe it's the lady's turn to do the telling." "A-ako? Ano namang ikukwento ko?" Napaunat siya sa pagkakaupo. "Ano bang gusto ninyong malaman?" "Everything. Your family." "My family. Ordinaryo lang ang pamilya ko. Hindi kami kilala. But we live a decent life. Fetus pa lang raw ako nang mamatay ang tatay ko kaya hindi ko na siya nakita." Kwento iyon mula sa nakilala niyang nanay matapos mawala ang kanyang alaala.

dagdag niya. "Oo, masaya," sabi ko na lang din. Masaya naman talaga kasama si Kuya Jugs sa totoo lang dahil ang dami niyang baon na kwento tungkol sa pamilya niya. Wala lang. Nakatutuwa lang na malaman ang history ng family nila.

Alam kong hinahanap-hanap pa rin niya ang pagmamahal at yakap ng isang ama kahit sabihin natin na galit siya sa tatay niya. Napatikom ako ng bibig dahil sa nalaman ko. Iniisip ko pa lang na mangyayari sa akin baka mawala na ako sa katinuan. Baka mas malala pa, kung ano na ang gawin ko sa babae niya. Ilang minuto ang lumipas bago ako nagsalita. "Nag-iisa akong anak sa pamilya. I can't claim we're a picture-perfect family. I grew up in a family that was unlike any other. Our family is different.”