Ang Aking Pamilya Tula Mga Nobela at Kwento

wika ni Tunying na nagpaangat ng ulo ng kausap. "Salamat po uli Mang Tunying. Kapag po kaya ko ng tumayo at maglakad. Hindi po ako magtatagal dito sa inyo at ako na po mismo ang gagawa ng paraan upang hanapin ang aking pamilya at aking sarili na rin."

ani ni Daddy at nagawa pang mahinang natawa sa gitna ng pag uusap namin. "Kaya sa takot namin, may isang kasambahay kami rito. At ito ang Nanay mo.....sa takot namin ng Mommy mo, ipina ampon ka namin sa kaniya. Kahit gustong-gusto ka namin lapitan, hindi maari, anak. Pero kahit kailan, hindi namin pinabayaan na mahirap kayo. Lahat ibinigay namin sa inyo. Minahal ko na rin ang pamilya mo noon na parang sarili naming pamilya"

“Paano ka nakakapagsalita nang ganyan sa lolo mo?” Umiyak-iyak si Auntie habang nakakapit sa braso niya. Tinaas ng tiyuhin ko ang kamay niya para sampalin ako. “Walang kwenta kang bata. Hindi ka pwedeng magmayabang sa pamilya Vargaz.” “Pamilya Vargaz? Kailan naging pamilya Vargaz ang pamilya Canlas ko? Ang lalaki pala ng pangarap mo, pati ari-arian ng Canlas family pinapantasya mo.”

Huminga ako ng malalim habang pinagmamasdan ang maliliit na alon Nabigla ako nang umakbay siya sa akin. “Namimiss ko na ang pamilya ko,” sabi ko sa kanya. Miss ko na sila—si Kuya at ang parents ko. “Ang hirap pala kapag malayo ka sa pamilya mo.” "“Bakit hindi ka na lang bumalik ulit?” Umupo na ako at inayos ang gamit ko para mag-paint. “Nandito ang mahal ko?” sabi ko sa kanya.

May hawak na krayola si Anchali, gumuguhit ng mga hugis at linya. “Mama, look! This is us.” Pinakita niya ang larawan: si Aurelia, si Lita, at siya mismo, nakahawak-kamay. “We’re a family, right?” Napasinghap si Aurelia, hawak ang puso. “Yes, baby… we’re a family.” Sa gilid, ngumiti si Lita. “Tama ka diyan, Anchali. Sometimes, family is not by blood but by choice. And we chose each other.”

Hindi gaya nang langit na kulay abo at nagbabadya ang pag-ulan. “This will be the chance for our family to connect, hindi magtatagal at magiging isang pamilya na rin tayo. You can just always treat our family as your very own. Don’t worry our daughter is a good kid, hindi kayo magsisisi na siya ang napili niyo.”

"Ang pamilya ko'y buo na, at natupad na ang pangarap ko ngayon, May tawanan, kulitan, at kwentong kalokohan mula sa daddy kong maton, Si Mommy maganda, si Daddy gwapo, at ako naman ay pogi, At si Baby Buttons, ay gagawin na nila upang pangarap ko ay magwagi!" Nagpalakpakan ang lahat. Si Izza at Julio ay hindi mapigilang mapaluha sa tula ng anak nila. "Masaya ka ba ngayon?" tanong ni Julio kay Izza.

Baka isang pamilya na ang masira ko. To be continued...

Para sa aking pamilya. Kuya Ano, kung ikaw nga si Tan-Tan, talagang hindi ako papayag na dumating ka sa puntong makapasok sa gulo ng aking mundo. Nang biglang maramdaman ko parang may humahabol sa akin. Napalinga ako sa paligid, wala naman. Guni-guni ko lang siguro. Gising na ba si Kuya Ano, at ano kaya ang mangyayari kapag nalaman niyang tumakas ako? Sana naman Kuya Ano, wag mo nang tangkahin na hanapin ako. Matulog ka lang na mahimbing. Kailangan ko maka-uwi at dapat lang na hindi mo ako madatnan sa hotel. Kailangan ko na maka-uwi sa amin. Harapin nga ang problemang kinakaharap ng pamilya namin.

Siya ang nagbigay kahulugan ng salitang pamilya sa akin. "Sa laban ng buhay hindi lahat panalo. Minsan panalo, minsan talo pero hindi ibig sabihin na kailangan nating sumuko. Alam kong masakit ang mga pinagdaanan mo, Apo. Pero walang ibang makakatulong sayo kundi ikaw mismo, ikaw, ang sarili mo."