Ang Aking Pamilya Tula Novels & Stories

Mapakla naman akong tumawa "At ano ang nangyari sa pamilya mo? BAkit gaano ba kayaman ang pamilya mo at bakit kayo apektado sa panggigipit ng mga Montenegro? Ang sabihin mo sa akin, natakot ka noon na baka hindi ko na maibigay ang luho mo kaya bigla ka na lang naglaho na parang bula. Takot kang maghirap kaya mo ako iniwan noon diba at noong nalaman mo na marami na ulit akong pera, bigla ka na namang nagpakita. Ngayun sabihin mo sa akin, talaga bang mahal mo ako or mahal mo ang pera ko? seryosong tanong ko dito. Lalo naman itong napahagulhol ng iyak "Hindi din naman boto sa akin ang Mommy at Daddy mo eh. Dumating ako noon sa point na naguguluhan ako plus, ginigipit din ako ng pamilya ko. Ayaw

umiling lang siya saakin “Kung ganon sino ang pamilya mo? Sino sila?” Tinuro niya ang family picture namin na pinakang malaki sa gitna at napatingin ‘rin ako doon. Sila Mama at Papa, bumuntong hininga muna ako bago sumagot.

that would puzzle me again. I was being fooled again by my own family. Ops, They aren't my family. Dahil kong pamilya ang tawag sa kanila, hindi nila gagawin ang bagay na ito. To be Continue. M.J | MISSGORJUICE

Nanatili naman kami sa ganoong posisyon para pakalmahin ang kalooban ng isa’t-isa. Ipinangako ko sa sarili ko na kahit anong mangyari aalalayan ko ang pamilyang nag paramdam sakin ng totoong kahuluguhan ng salitang pamilya. Matiim kong tinignan ang bawat miyembro ng pamilyang niyakap ako ng buo at hindi kalian man kinuwestyon angpagkataong mayroon ako.

This is way better than my imagination! I have a family who loves me! I have a family who appreciates me! I have a family who actually needed me! I have a family who gave me everything! Everything that I could ever ask for and wish for! Hindi ko ipagpapalit ang pamilyang ito sa kahit na ano at kahit na kanino. Hindi kahit pa nga sa sarili kong mga anak!

sabi niya. “Pero kahit magtunggali pa kami nang buong-buo, hindi pa rin kayang tapatan ng pamilya ng tiyahin mo ang pamilya namin. Malaki ang angkan namin, nagkakaisa kami, at marami kaming mga kamag-anak na makapangyarihan. Ang maging kaaway ng pamilya natin ay parang naging kaaway mo na rin ang ilang malalakas na pamilya nang sabay-sabay.”

’ Hangga’t maaari sana ay ayoko ng gulo kaya hindi lang makailang ulit kong pina alalahanan ko ang sarili ko na wag ng pumatol. “Ang balita ko ay galing ka sa sirang pamilya? Na nagloko ang ama mo at nag asawa din ng ina mo kaysa ayusin ang pamilya niyo?” Insultong tumawa ito. “Kaya naman pala gusto mong makapasok sa pamilya namin. Naghahangad ka ng mayaman at perpektong pamilya na pwede mong dikitan! Ang sabi nga ng anak ko, nag iisa ka at wala man lang nakakaalala… no wonder na desperada kang mapabilang sa amin!”

tumango sya at sabay sabay na tumawa Ang sarap pala sa pakiramdam na makasama ang kapamilya ko, akala ko wala na ako non. Kaya matagal na panahon kong binaon sa limot ang salitang pamilya "Sir!" "Let me go you bastard! I just want to see my baby!" unti unting sumikip ang dibdib ko at bumagal ang pag hinga Hinding hindi ko maaaring malimutan kung sino ang nag mamay ari ng tinig na iyon. Bakit ngayon pa, hindi pa ko handa "Utos lang po iyon saakin-"

“Wow! Thank you tita!” “OMG! Ang ganda!” “Tita You’re the best!” IYan ang dahilan kung bakit hindi niya magawang hindian ang kaniyang pamilya at kung bakit mas nagsisikap siya. Bukod sa mayroon siyang tinutustusan na pamilya, makita niyang masaya ang mga ito at may ngiti sa kanilang mga labi pakiramdam niya’y masaya na siya at kuntento na siya doon.

Nanlamig ako at nanginig ng tuluyan ang buong katawan ko. So all this time, my family is really the villain?