Ano Ang Alamat の小説・ストーリー

Xamira POV Alas dose y medya ng madaling araw nang bigla akong magising na may tumutulo nang luha sa pisngi ko. Anong ibig sabihin ng panaginip na iyon? Nang ipikit ko muli ang mata ko, bumalik ang mukha ni Lola Flordelisa. Nakatayo siya sa isang lugar na sobrang liwanag, sobrang linis at sobrang payapa. Parang langit, pero hindi ko maipaliwanag. Nakatitig lang siya sa akin, nakangiti pero parang may lungkot pa rin ang mukha niya. “Umuwi ka na, Xamira. May kailangan kang malaman,” sabi pa niya sa pananigip ko. At pagkatapos ay nawala siya sa liwanag na iyon.

Minsan ay hindi niya maunawaan si Mateo, minsan ay loko-loko na nakakairitang nilalang ngunit sa isang iglap ay maglalabas ng mga salitang talagang tatarak sa konsiyensiya at damdamin. “Bilang kaparusahan, si Alma ay naging puno ng Narra na umusbong sa gitna ng kaparangan. Dahil sa inggit, ibinigay sa kan'ya lahat ng pansin at sustansiyang makukuha niya bilang isang puno. Walang ibang punong magiging kaagaw o katunggali, tanging siya lang ang nakatayo at malagong yumayabong. Samantala, sina Airam at Alain ay naging ordinaryong mga tao. Nakiramdam at namatay na tulad ng mga tao.”

YIEL AMARO Malalim na ang gabi at ramdam na ramdam ko ang lamig ng simoy ng hangin na siyang humahapyas sa aking balat. Mabigat akong napabuntung hininga kasabay ng pag-angat tingin sa kalangitan. Nagniningning, nagkikislapan ang mga bituin sa langit, tila buhay na buhay ang mga ito. Samantalang ang mga mata ko na siyang nakapukaw sa kawalan ay punong-puno ng kalungkutan, poot at hinanakit. Saksi ang buwan at mga bituin sa langit kung gaano kawalang buhay ang aking mga mata.

Anong meron sa pag-aalala ko? “Amara.” Banggit niya sa pangalan ko pero umiling at umatras ako dahil hindi ko alam kung dapat ba akong matakot o hindi. Ramdam kong mabait siya at hindi siya gagawa ng mga bagay na hindi maganda pero hindi pa rin ako sigurado dahil hindi ko naman siya kilala. Paano kung bampira pala siya tapos hindi lang niya maalala? Paano kung bukas o sa makalawa makikita ko na lang ang mga pangil niya. Ayaw kong iparamdam sa kaniya na hindi ako masaya para sa kaniya, of course I’m happy for him.

Alora's POV Wala akong kaalam-alam kung saan kami papunta ngayon. Mamayang gabi ay selebrasyon na ng new year, hindi ko nga alam kung tama bang sabihin ang mga salitang mamayang gabi dahil gabi na naman ngayon kase ang oras ay alas syete na. Hindi ko pa rin alam kung anong klaseng surpresa ang nag-aantay sa akin kaya sobrang excited pa rin ako tulad nang mga nakaraang araw.

KINABUKASAN, napabalikwas ng bangon si Almary nang nararamdaman niya ang masilaw na liwanag na nagmula sa labas. "So, it's a dream, l'm actually here..." she whispered. Akala kasi niya panaginip lang ang lahat na nangyayaring kaguluhan sa buhay niya dahil sa sobrang bilis.

Namatay ang Mama nang hindi niya nalaman na nagkaroon ng mga anak sa ibang babae ang aking ama. Or... she knew but she just remained silent. Alessandra Anthaunette Cervelli. My mother. The kindest, the sweetest. Every beautiful word suits her. Nilagok ko ang alak at muling nagsalin doon. The cold wind touches my skin. Walang mga bituin sa langit. Naalala ko ang aking ina. She told me that if there are no stars at night then it will going to rain. Uulan?

Alam niya kung ano ang ibig sabihin ng Mi Amor— in Spanish ito ay “My Love.” Napangiti siya sa isiping espesyal siya kay Apollo, ngunit nawala kaagad ang ngiti niya nang maalala ang nangyari kagabi. Simula sa puntong hinalikan niya ito, hanggang sa pangyayaring nakita niya ito nagma-mariang palad. Mabilis siyang lumubog sa tubig ng bathtub at saka sumigaw. “Aaaack! Nakakahiya!” saka siya muling umahon.

Nahiga na ako at yakap-yakap ang isang unan saka tumagilid, pumikit at ninamnam ang bawat lyrics ng kantang 'NO MATTER WHAT'. I woke up to the loud blaring of my alarm, my hand lazily reached out to slam it shut, ang aga ko nahiga kagabi at di ko na namalayan kung ano oras nkauwi si mama. Medyo di maganda ang pakiramdam ko, ang aga ko natulog but I didn't manage to catch some sleep, I dreamt of someone from my past. My childhood playmate. Weird!

"Dahil hindi n'ya sinasadyang makalimutan kayo, ikaw hindi n'ya sinadyang hindi makilala. Dahil ang totoo hindi ka na n'ya talaga nakikilala o naaalala. Dahil may sakit s'ya, sakit na nakapagpalimot sa kanya sa nakaraan at pagkakilanlan sa kanyang sarili. Mayroon siyang sakit na Amnesia hija!" "Amnesia? Hindi ko po kayo maintindihan, a-ano pong Amnesia?" "Isa itong sakit na..." "Alam ko po ang ibig sabihin ng sakit na Amnesia. Ang ibig ko pong sabihin normal s'ya at saka paano po s'ya magkakasakit?"