Anxious 소설 & 이야기

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Hinagod ni Sheeva ang kaniyang lalamunan patungo sa kaniyang naliligalig na dibdib gamit ang kaniyang nanlalamig na kamay upang sana'y subukan na pakalmahin ang kaniyang sarili subalit nanggilid ang luha sa kaniyang mga mata nang matantong walang silbi ang kaniyang pagpapalubay sa nababalisang pakiramdam. Marahil ay sign ng unconfirmed aviophobia o fear of flying ang uncontrollable na pangangatal ng kaniyang kamay at buong katawan. Hindi lang niya napagtuunan ng pansin iyon kanina dahil nalibang siya sa pakikipagkuwentuhan kay Vivian.

And now I am totally fine. Wala alam ang aking anak na meron akong dinadalang karamdaman like this anxiety and panic attacks. Ang alam niya lang ay sensitive ako at mabilis akong umiyak. Kapag inaatake ako ay niyayakap niya lang ako.

"Boring day. Hectic. Kaya umuwi akong maaga. You?" Tumango-tango ito saka sinagot ang tanong niya, "l, ahm, I had an anxiety attack when I woke up." Kinagat nito ang pang-ibabang labi. "But, I'm s-still breathing and," pinakita nito sa kanya ang pulsuhan,"-no cut." Dane can see sadness in Chantria's eyes. Nagsisi tuloy siya. Sana pala hindi na siya pumasok sa trabaho. Kaya ayaw niyang iwan ang dalaga dahil alam

untag ko sa kanya nang maramdaman kung panay ang sipat niya sa akin. "Ayos ka lang?" usisa niya pa. "Of course, yes." "Weh?" "I'm fine, okay? Don't talk to me and just drive." Sumandal na lang ako at ipinikit ang mga mata ko. Parang gusto ko ulit magkulong sa kwarto. Gusto ko ulit magkaroon ng kapayapaan. It's like anxiety is disturbing me again at hindi ko alam kung bakit. I just feel it. A random feeling hits me again.

Kung gaano ako ka confident at ka ganda kanina parang biglang nagiba ang confident ko at kong feeling ko si Cinderella ako kanina ngayon parang daga na gustong tumakbo at takot makakita ng tao. Napabuntong hininga ako na napansin ata ni Maureen. "are you okay Anna? pinagpapawisan ka." Kumuha ito ng tissue at pupunasan sana ako pero kaagad akong umiwas at kinuha ang tissue. Nakakahiya naman kong pati pawis ko pupunasan nito, kanina pa ako nito inaasikaso kahit pilit ko itong sinasaway pero laging ini-insist nito.