Anxious Novels & Stories

I shouted. Sa isang iglap, tila naputol ang pasensya niya. "I am! I am fucking worried!" he shouted back. Nagmura siya ng mahina ngunit malutong. Natigilan ako at hindi nakaimik. Tinanggal niya ang kamay sa pinto at pinasadahan niya ng kamay ang kaniyang basang buhok. He looks frustrated, angry and worried. I don't even know how those three emotions fits in his expression.

Chapter 27. “War within ourselves” “This is so confusing.” Ani Gavril habang hawak ang third note at saka ako tiningnan. Iniwas ko naman ang tingin sa kanya at yumuko dahil hindi ko alam at nakalimutan ko ang tungkol sa note. Masiyado akong nadala sa importanteng araw na ito, masiyado kong in-enjoy ang araw na ito. We could’ve save her but it’s too late now, she’s gone.

Yakap ko ang aking tuhod habang hindi pa din tumitigil ang pangangatog ko. Hanggang sa umakyat na naman ang maid. Nadagdagan pa ang pangangatog ko dahil na din sa takot at nerbyos. Bago pa siya makapagsalita, pumasok si Pepper. She was fuming mad. But when she saw my state, her facial expressions suddenly changed. Nagmamadali siyang lumapit sa akin. "What the hell is happening?" she asked, mad and in panicked. "Damn! She's having anxiety," she exclaimed.

Umaga pa lamang ay aligaga na si Raven. Maaga siyang nagising pero hindi naman siya kumikilos at patuloy lamang na nakahiga at malalim ang iniisip. It should be a happy day for her, but for some reason she is not feeling happy; instead, she is feeling anxious and terrified, and she doesn't even know why. But then again, she keeps telling herself that that’s a normal feeling when you get to meet the parents of your fiancé.

Hinawi niya ang mga kurtina dahilan para magliwanag pang lalo sa silid na kinaroroonan niya. ‘FucK! Huwag niya sanang makita ang itinagpi kong bubog! Huwag na sana siyang sumilip dito! Lord, please help me!’ Jacob thought. His sweat almost covered his entire body just like how anxiety eats up his whole nervous system at the moment!

"Feel better now?" tanong ng asawa kay Clary na kakatapos lang hilutin ng ina ni Knox. Kahit anong tago niya sa nararamdaman niya kanina, napansin pa rin siya nito. Expert din pala itong mag-examine ng mga buntis. Tinakpan siya nito ng kumot at sinabing, "You're just feeling tired, and your anxiety is affecting the baby. Don't worry, you're okay now. Just avoid any sudden or upsetting events next time. If you find it challenging to handle intense emotions, the baby may become overwhelmed and lose hope. So careful, okay?"

tugon ko bago ko padaskol na isara ang sasakyan. Ang aga-aga, kademonyohan agad ang nasaksihan ko. Hindi pa ako nakakapagdalamhati ng maayos, dinemonyo agad ako nitong si Renan. I'm really anxious right now at sa palagay ko walang gamot ang makakapagpagaling sa akin. Ganito na lang, dito ko na lang ibubuhos. I'll make my own personal way of easing my anxiety away.

Nagtaganong siyang tumingin sa aking mga mata. "Iyon lang. If you're asking me what do I feel? Wala lang." Nananantiya ang kaniyang tingin. Nagsasabi ako ng totoo kaya wala siyang mababasa na emosyon na kinakatakot niya. "Sorry. I feel insecure," bulong niya. "It's alright, babe. Ganiyan din naman ako sa mga ex mo," natatawang sabi ko. "Pero sasabihin ko sa'yo. Mahal kita. There's nothing to worry about. Ikaw na ang mahal ko."

Natatakot ako na baka kapag naging malapit ako sa kanya ay maulit na naman ang mga nangyari noon. I’m afraid of hurting her, and I don’t want that to happen. I’ve already screwed up and messed up my life, and I don’t deserve to be happy, but holy cow! I just want to explode from the jealousy and rage I’m experiencing right now. Ravi, then Morris, and now Ansel? What the hell?

There are series of memories suddenly rushing inside my mind. I heard someone called my name pero hindi ko na mausisa kung sino. Unti-unting lumalabo ang paningin ko. I started to panic quietly. Here goes this damn anxiety! Bakit kung kailan nasa trabaho ako ngayon pa aatake?