Anxious 소설 & 이야기

Dagdag pa ng matanda. Napapikit ako nang mariin. Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng mga kamay at tuhod ko. Unti-unti ko ring nararamdaman ang pagkahilo at ang kirot ng ulo ko dahil sa anxiety at stress na sabay-sabay umaatake sa akin nang mga oras na iyon. Ni hindi ko na alam kung ano pa ang gagawin ko. Hindi ko kayang lumaban. "What do you know about my fucking life? It's like you're interested with what I'm doing all along. What a fucking joke!" I heard Jax said. Hindi ko na siya matingnan pa dahil ayaw ko nang ma-involve pa.

Siguro, guilty lang talaga siya dahil nakasakit siya ng damdamin ng iba. "... Are you being awkward with me, Ann?" biglang tanong ni Caius, napansin ang pagiging uneasy niya. Ann grimaced. "I’m sorry, Caius..." "Ah, for what?" tanong nito sa kanya. Dito napatingin si Ann sa lalaki at maliit na ngumiti naman si Caius sa kanya. "No need to apologize, Ann. I understand. Sorry din noong huli nating usap. I’m just too stressed that I said something not good."

"Kinakabahan lang ako kasi hindi ko alam kung anong gagawin niyo." Lalo akong na-anxious nang makitang nagbubulungan sina Damian at Axel habang nakatingin sa akin. "Could you guys speak up? Mas lalo akong kinakabahan kapag nagbubulungan kayo," pag-amin ko, kahit nakakahiya. Mahirap mag-relax kapag alam mong pinag-uusapan ka ng mga taong nanonood sa bawat ungol mo. "You want to know what we're saying?" tanong ni Axel.

"P-Paano mo na-nalaman?" He make face, "I know you too well, that it's scary. Kapag kumukunot na 'yang noo mo ibig sabihin no'n nag-iisip ka at kapag yang pagkunot ng noo mo sinabayan ng pag-pout at pasulyap-sulyap sa'kin, it means you're anxious and overthinking. I know your patterns." Then he shrugged. "Kaya nga iniba ko na ang order mo kasi alam kong iniisip mong magpagutom kaysa sa mag-order ng matinong pagkain. Kuripot ka kasi," dagdag pa niya.

Bakit ako umiiyak at nasasaktan? Hindi ako ito. Hindi ako iyakin. Malakas ako. Matapang. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon? Ano ba ang nangyayari sa akin? Karine’s Point of View Selfish. Ako iyan. According to Merriam Webster Dictionary, it is having or showing concern only for yourself and not for the needs or feelings of other people.

Palagi siyang may kalmadong boses, pero may konting lambing at pang-aakit, lalo na’t ang fox eyes niya, parang laging may binabalak. Socially anxious si Alana kaya hindi na niya kinaya tumagal pa. Pinilit niya ang sarili at sabing, "Nabili ko na yung kailangan ko. Uuwi na ako." Pareho niyang hinawakan ang cart — halatang tense pati ang mga daliri. Ngumiti si Zoren. "Okay." Pagkarinig niya ng salitang iyon, para siyang nakalaya. Nagmamadali siyang naglakad papalayo habang nakayuko.

Hindi naman nagustuhan ni Cian ang maging sagot neto. He's Angry, Anxious and frustrated dahil sa mga pagbabago ni Astria, naiinis siya dahil hindi na niya makontrol pa ang dalaga, he's anxious dahil feel niya ay anytime or anywhere ay mawawala sakanya si Astria at sobrang frustrated talaga siya sa sobrang laki ng pinagbago neto. Dahil sa halo-halong emosyon ay padabog na hinatak ni Cian si Astria papalabas ng kwarto, binakya niya pa si Cairan na nasa pinto.

Pansin ni Raymond ang pagmamalaki sa tono ng kaibigan habang binabanggit ang mga anak, kaya nanatili na lamang siyang tahimik. "Fuck! Oo nga pala," sambit na lang ni Andrew sabay nagmadali na ring pirmahan ang mga papeles na nasa harapan nito. Napangiti na lang siya sa dalawang kaibigan, hindi niya lubos akalain na magiging seryoso ang mga ito sa buhay lalo na sa dami ng kalokohang kinasangkutan noon. "Oh pare, mauna na kami," abot ni Andrew ng mga papeles na pinirmahan nito, "here better safe than sorry."

pabiro kong sagot sa kanya at tumawa siya sa sinabi ko na parnag tuwang-tuwa pa na hindi siya binabayaran. "Ayos lang. Kapag naging kasintahan naman na kita, araw-araw ng magiging ganito ang gawain natin," pabiro niyang sabi pero napailing na lang ako. Pakiramdam ko ay naaabuso na namin si Leroy. Hinablot ko ang kanyang kamay at nilagay ang pera sa kanyang palad. Sa una ay tumatanggi pa talaga ito pero nang ibabalik niya ang pera ay hindi ko na isya pinansin pa.

Good sign bayon o bad sign. Sana mabuti ang pag punta ko sa kompanya bukas, ayaw ko ng madaming drama. We both are matured enough to handle this situation. Let's be casual, Chase.