Anxious Novels & Stories

Hindi ko maintindihan kung bakit pero mas lalo siyang sumasakit. Sakit na parang pinupokpok ang ulo ko gamit ang isang martilyo. May mga imahe na rin akong nakikita. ALESSANDRO ‘AXL’ VISCONTI’S POV. I didn’t know why, but I could feel a strange uneasiness in my chest. This uneasiness is making me impossible to focus on reading the report about the company in front of me. I leaned back in my chair, exhaling sharply. Suddenly, Tatianna and Theo's face popped up on my mind.

Nagtaganong siyang tumingin sa aking mga mata. "Iyon lang. If you're asking me what do I feel? Wala lang." Nananantiya ang kaniyang tingin. Nagsasabi ako ng totoo kaya wala siyang mababasa na emosyon na kinakatakot niya. "Sorry. I feel insecure," bulong niya. "It's alright, babe. Ganiyan din naman ako sa mga ex mo," natatawang sabi ko. "Pero sasabihin ko sa'yo. Mahal kita. There's nothing to worry about. Ikaw na ang mahal ko."

Natatakot ako na baka kapag naging malapit ako sa kanya ay maulit na naman ang mga nangyari noon. I’m afraid of hurting her, and I don’t want that to happen. I’ve already screwed up and messed up my life, and I don’t deserve to be happy, but holy cow! I just want to explode from the jealousy and rage I’m experiencing right now. Ravi, then Morris, and now Ansel? What the hell?

Naupo ako sa isang banko na naroon para maghintay, dahil tiyak naman na babalik si Marian kapag napansin na wala pa rin ako. Sana lang ay napansin niya agad dahil nagsisimula ng umatake ang anxiety ko dahil sa sikip ng kinaroroonan ko. Walang bintana, o kahit butas man lang na pwedeng mapasukan ng hangin, sobrang init kaya pawis na pawis na ako. Gutom at uhaw na rin ako dahil dapat nga ay kakain na ako kundi lang ako tinawag para magpunta dito. Kung alam ko lang na ganito ay sa banyo na ako nagpalit ng damit.

Aniya at bumaling sa hawak niyang papel "el dolor y la ansiedad alteran el sistema nervioso y hacen que baje la presión arterial. El estrés emocional, como una discusión acalorada o un llanto intenso que causa hiperventilación (respiración rápida que disminuye el dióxido de carbono en la sangre) también puede hacer que una persona se desmaye.(pain and anxiety disrupt the nervous system and cause blood pressure to drop. Emotional stress such as a heated argument or significant crying that causes hyperventilation - fast breathing that decreases carbon dioxide in the blood - can also make a person faint.)"mahaba niyang linataya

wika ko. May Anxiety At depression si Valeen kaya alam kong magagawa Niya Ang bagay na yun. Natatakot akong na may mangyaring masama sakaniya dahil ako Ang sisisihin ng pamilya Niya pag nangyari yun alam kong masisira Ang image ng Ventura Corporation. " I will find a solution about everything. " Sambit ko. Umiyak lang ito ng umiyak. Bumuntong hininga naman ako at agad ng nag paalam sakaniya, Hindi ko alam kung san ako tutungo.

Hinagod ni Sheeva ang kaniyang lalamunan patungo sa kaniyang naliligalig na dibdib gamit ang kaniyang nanlalamig na kamay upang sana'y subukan na pakalmahin ang kaniyang sarili subalit nanggilid ang luha sa kaniyang mga mata nang matantong walang silbi ang kaniyang pagpapalubay sa nababalisang pakiramdam. Marahil ay sign ng unconfirmed aviophobia o fear of flying ang uncontrollable na pangangatal ng kaniyang kamay at buong katawan. Hindi lang niya napagtuunan ng pansin iyon kanina dahil nalibang siya sa pakikipagkuwentuhan kay Vivian.

And now I am totally fine. Wala alam ang aking anak na meron akong dinadalang karamdaman like this anxiety and panic attacks. Ang alam niya lang ay sensitive ako at mabilis akong umiyak. Kapag inaatake ako ay niyayakap niya lang ako.

"Boring day. Hectic. Kaya umuwi akong maaga. You?" Tumango-tango ito saka sinagot ang tanong niya, "l, ahm, I had an anxiety attack when I woke up." Kinagat nito ang pang-ibabang labi. "But, I'm s-still breathing and," pinakita nito sa kanya ang pulsuhan,"-no cut." Dane can see sadness in Chantria's eyes. Nagsisi tuloy siya. Sana pala hindi na siya pumasok sa trabaho. Kaya ayaw niyang iwan ang dalaga dahil alam

untag ko sa kanya nang maramdaman kung panay ang sipat niya sa akin. "Ayos ka lang?" usisa niya pa. "Of course, yes." "Weh?" "I'm fine, okay? Don't talk to me and just drive." Sumandal na lang ako at ipinikit ang mga mata ko. Parang gusto ko ulit magkulong sa kwarto. Gusto ko ulit magkaroon ng kapayapaan. It's like anxiety is disturbing me again at hindi ko alam kung bakit. I just feel it. A random feeling hits me again.