Novel & Cerita Apologies Accepted In Tagalog

bakas sa boses niya ang lungkot nanindig ang balahibo ko ng mqrinig yun hindi siya si tito its......dave di padin ako lumilingon naramdaman kung tumayo siya malapit sakin "𝙞-𝙞𝙢 𝙨-𝙨𝙤𝙧𝙧𝙮 𝙧𝙚𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙛𝙤𝙧 𝙝-𝙝𝙪𝙧𝙩𝙞𝙣𝙜 𝙮𝙤𝙪 𝙥-𝙥𝙝𝙮𝙨𝙞𝙘𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙖𝙣𝙙 𝙚-𝙚𝙢𝙤𝙩𝙞𝙤𝙣𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙞-𝙞 𝙧𝙚𝙖𝙡� �𝙮 𝙖-𝙖𝙢 𝙧-𝙧𝙖𝙞𝙣𝙚"he apologized saka ko naramdamang lumuhod siya sa likuran ko ""𝙞-𝙞 𝙝𝙤𝙥𝙚 𝙮𝙤𝙪 𝙛-𝙛𝙤𝙧𝙜𝙞𝙫𝙚 𝙢-𝙢𝙚.....𝙞-𝙞𝙢 𝙨𝙤 𝙨-𝙨𝙤𝙧𝙧𝙮"he said pumiyok pa ang boses niya run

Kaagad akong napa-iwas ng tingin nang magtama ang paningin namin. "Please, I'm sorry for this." Nakita ko si Alec na tumayo sa harapan ko saka yumuko sa harapan nila. "Oh. I don't need your apology. I don't have any business with you," saad ng lalaki kay Alec saka tumingin sa akin. Malalim akong huminga habang pinipigilan ang panginginig ng kamay ko. "In behalf, please accept my apology. She's not feeling well."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Para siyang bata na sumusuyo sa nanay para hindi pagalitan. Nang lingunin ko siya ay nagsusumamo ang kaniyang mga mata kahit na pabalik-balik ang tingin sakin at sa daan. Hayyy, sino ba namang hindi magiging malambot sa ekspresyon na iyon? Ang hirap tanggihan. Langya. "Sige na nga. Apology accepted." Ang rupok amputik. Ang shunga malaki pa ang ngisi na para bang nanalo sa loto. Parang tanga lang, nakakainis. Ako naman itong marupok at madaling bumigay.

“ Kumusta ang bidding?” “ Ok ka lang ba?” “ Sorry Love, di ako makakauwi ngayon sa condo. See you mamayang umaga” “ Goodnight Love!! I love you!!” “ I’m sorry Love, please let me explain.” “ Love please, nangako ka na pakikinggan mo muna ako, please mag- usap tayo” “ Love, I miss you “ “ Please usap tayo”

“Mauna----“ “Nanginginig ka na.” Hindi na ako nakapagsalita nang kunin niya sa kamay ko ang mga basang damit at sapilitang ipinasuot sa akin ang damit niya. Kahit hanggang hita ko lang iyon, it eases the cold I felt. “I’m Sorry.” I directly apologize, iyon ang dalawang salita na lumabas sa aking bibig para kahit papaanoy maibsan ang guilt na nararamdaman ko. “Kung hindi lang sana ako nagpumilit na----“

"I'm so sorry." Natigilan ako sa sinabi niya. "I'm so sorry," pag-uulit niya. "I know that no matter how many times I say it, you won't forgive me. Nasaktan ka namin ng husto ngunit pinagsisihan namin ang lahat ng iyon. Nagbago kaming lahat simula no'ng dumating ka. Hindi na kami 'yong dating Angel na kilala ng lahat."

"I'm still sorry. Dapat may ginawa ako no'n. Hindi ko dapat sila hinayaang gawin 'yon sa kan'ya. I have no idea that would bring a huge impact to you." I shrugged. "Sa 'kin pa rin nagmula ang lahat ng kasalanan. Nagawa ko pa kayong iwasan." I sighed. I saw Agustin raised is palm. "Basta ako, Mol. Gusto ko talagang magtampo pero 'wag na lang. So I only accept apologies through foods." Tapik-tapik n'ya ang kan'yang tiyan habang sinasabi 'yon. Jairus and I rolled our eyes.

Seryoso tanong nito sa akin, Ah, eh dali-dali ako lumayo dito. baka may makakita sa ayos namin baka, kung ano pa ang isipin, "Sorry wika ko dito!" "tsk..kalatar nito may nakakahawa ba ako sakit kung mag madali ka lumayo sa akin seryoso pa nito, sa'ad sa akin. ah hindi naman kasi ganito, pano ko ba ipaliwanag dito," sorry baka kasi may makakita sa ayos natin. baka kung ano isipin, wika ko naman dito.

We embraced, a hug that spoke volumes, a silent acknowledgment of the pain we had both endured, the misunderstandings that had driven us apart. "I'm so sorry," she whispered, her voice choked with emotion. The words were simple, yet they carried the weight of a thousand unspoken apologies. "S-Sorry. Hindi ako dapat nakialam sa family affairs mo. H-Hindi—” "No. Wala kang kasalanan. So don't blame yourself. And… me too," I replied, my voice thick with emotion. "Sorry. I should have trusted you. I was a fool. And sorry for not answering your texts and calls… Masyado akong pinangunahan ng galit."