Apologies Accepted In Tagalog Novels & Stories

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Dahan-dahan akong lumapit dito nakatungo, iniisip kung anong dapat kong sabihin sa ganitong sitwasyon. Mukhang nasaktan ko ito ng sobra para makaramdam ng matinding galit sa akin at tingin ko ay tama lang na ganito ang maging trato nya sakin sa panglolokong nagawa ko. Walang sinuman ang gugustuhing maloko. Kaylangan ko na lang gawin ay humingi ng tawad at mangakong hindi na ito muli pang mangyayari. " I'm sorry... I know my apology wouldn't erase the fact that I cheated. But I still wanna ask for forgiveness." Simula ko.

Sinsero niyang paghingi ng tawad. "Apology accepted but may I remind you Miss Christelle Ramona Sandoval De Leon that you have an empire that needs to run." Napangiti siya dahil pag ganitong ginamit na nito ang buo niyang pangalan ay alam niyang umiirap na ito sa kawalan ngayon at ang bagay na iyon ay nakapagpapasaya sa kanya. "I know Miss Monica Santos Costales that's why I sincerely apologize and grateful because you're here to help me." Mahinang tugon niya.

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

Goodbye, my love… Mom… brother… I’m sorry… Naluha na lamang ako… At tuluyan nang bumagsak.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Parang kinokonsensya niya ako? "You proved that you are a Lozano and son of Mr. Forsythe David Lozano and I apologize and I apologize because I mistaken you for an imposter." Nag sorry nga ako pero kung saan naman ako nakatingin. "I can sue you for mistaken me as an Imposter but I'll let this slide this time." It means kakasuhan niya ko kapag hindi niya pinalampas? "I apologize." It's not my style to apologize, especially when it's not my fault.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Duda siya sa kabaitan nito sa kaniya ngayon. "I just realised na hindi kita dapat ginanon. Sorry at naging batos ako kahapon, sana ay maging ok tayo?" Inilahad pa ni Carlo ang palad sa harapan ng dalaga. "Tinatanggap ko ang apology mo pero sorry at malabong maging kaibigan kita, excuse me." Nagmamadali na siyang lumayo at dumadami na ang usyusiro.

Napaiyak din ako at niyakap siya ng mahigpit. "I-I'm sorry... I'm sorry..." "Iniwan m-mo kami... a-ayoko sa iyo..." Mas lalo ko siyang niyakap ng mahigpit at umiling. Hindi ko gusto... I'm sorry... I wasn't in my mind that time.... Napasulyap ako sa apat na kolokoy. Nakaiwas sila ng tingin at mamumula ang mga mata. Nagbara ako lalamunan ko. "I'm s-sorry... babawi si papa... pangako... I love you... I love you, baby ko..."