Arctic Monkeys Arabella Lyrics Novels & Stories

Lihim siyang nagpapasalamat sa pribilehiyong masaksihan ang gayong makapigil-hiningang tanawin mula sa terrace ng mansyon, samahan pa nang mapayapang pagkinang ng mga bituin sa langit. Ang marahang kaluskos ng mga dahon sa mga punong nakapalibot ay lumikha ng isang nakapapawi na himig na para bang sinasabayan ang banayad na tugtog ng musika na nanggagaling sa isang antique vinyl record player. “Does it make you feel bored watching me eat, Arabella?” Nagulat si Arabella sa biglaang tanong ng amo. “I can’t help but wonder if you might prefer a more exciting task downstairs.”

Sa loob-loob ko, iisa lang ang nasa isip ko. Isang daang libo, Ara. Isang daang libo. Kaya mo 'to. Tahimik lang kami sa buong biyahe. Dahil sa malamig na aircon at komportableng upuan, hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Nagising na lamang ako nang may biglang yumugyog sa aking balikat. "Ano ba naman, Arabella! Gusto mo bang matulog na lang habang buhay?" Galit niyang saad.

Nagbigay ng instruction ang ina tungkol sa kanyang pose, sumunod naman ang dalaga. “You have grown so much, mi chiquita. Huli kang nag-model sa akin bago ang debut mo. But don’t get me wrong, I like every version of you. Especially now,” komento ni Arabella habang nagpapatuloy sa pagguhit sa canvass. Hindi umimik si Geri, tumingin lang sa parang sa ‘di kalayuan. She had been home for two weeks now but it was only at that moment that she saw the little flowers on the meadow are blooming.

"I am here!'. Arabella slowly opened her eyes and right there infront of him is his man who's looking at him lovingly. She smiled at him and Tyron held her in his arms and kiss her in the head. " I miss you too sweetheart", parang musika sa pandinig ni Arabella ang sinambit ng binata. She doesn't care kung totoo o hindi, sa labis na pangungulila niya dito sa ilang araw ay hindi na niya matantiya ang sarili. " I love you", she utter. Tyron didn't answer but he hug her tighter and planted small kisses in his forehead. " Ara malamig na yung pagkain anak", dinig niyang pahayag ni Tita Lucing mula sa kubo.

May diing sambit ni Jasper at tuluyan nang iniwan si Arabella na umiiyak. Sunod-sunod ang paghagulgol ni Arabella nang maiwan siyang mag-isa. Malamig na ang simoy ng hangin mula sa dagat pero hindi niya iyun alintana dahil tila ba nadurog ang puso niya. “AAAHHHH!” malakas na sigaw ni Arabella na para bang mawawala ang sakit na nararamdaman niya. Naikuyom niya ang kamao niya at nanlilisik ang mga mata niya.

Maliit ang ilong, mapupulang labi, at maputi ang munting mukha na parang isang mamahaling manika. Habang tinitingnan ang mga larawan, hindi napigilan ni Arabella na maluha sa kanyang nakita. Tahimik niyang ibinaba ang cellphone.Tumingala siya sa bintana at pilit na pinakalma ang sarili.Pagkaraan ng ilang sandali, muli siyang nag-type. Arabella: Kamusta naman ang pag-aalaga sa kanya ni Nathaniel? Hindi naman ba siya napapabayaan nito?

"Mag-iingat ako, lola." Hinawakan ni Freya ang kamay ni Artura habang si Artura naman ay nakahawak sa kamay ni Areya. "Sandali lamang, Areya." Tinitigan ni Alea sa mga mata si Areya. "Naalala mo ba ang kapiraso ng brilyante na hiningi ko sa 'yo? Ito na ang pang huling beses na makikiusap ako sa iyo tungkol sa bagay na iyon. Maaari ba, Areya? Alisin mo muna ang galit mo sa akin kahit ngayon lang. Kailangan nating magtulungan, Areya."

Bitbit ‘yung kape niya, nakaayos, mahinahon, parang laging alam kung anong susunod na mangyayari. Saglit lang siyang tumingin. Isang mabilis na ngiti na halos isang segundo lang, pero sapat na. Parang may dumaan na kuryente sa katawan ko Walang salita, pero ramdam ko ‘yung “good morning” sa pagitan naming dalawa. “Uy, blooming,” sabi ni Arabella paglapit niya, sabay kindat. “Sino nagbigay niyan? Secret admirer?”

"Hanggang labas lang kayo ng pinto. Huwag na huwag kayong papasok sa loob, naiintindihan?" Nagkatinginan kami ni Rina. "Bakit po?" maingat na tanong ni Rina. Napabuntong-hininga si Arabella. "Sir Ark isn't in a good mood right now." Parang may malamig na humaplos sa batok ko. Tahimik akong napalunok. Pagkatapos no'n, inabot niya sa amin ang tray na puno ng mamahaling alak at ilang baso.

Hinawakan niya ang kamay nito, manghang-mangha siya nang makitang maliit ang kamay niya kumpara sa kamay ni Hendrix. “Kailan ka ba magigising? Hindi ka ba napapagod na humilata r’yan? Kasi ako pagod na pagod na ako sa nanay mong allergic sa ‘kin,” umismid si Arabella nang maaalala ang tagpo kanina. “‘Di ko aakalain na may kabit ka pala. Akalain mo ‘yun? Nakatira ako sa isang mansyon, may black card, may driver, katulong, nakakakain ng masarap pero bakit ganun? Pakiramdam ko ang lungkot ko… siguro namimiss ko si Mamay. Hanggang ngayon ‘di ko pa siya nadadalaw dahil hindi ko alam kung saan siya nakalagak. Saka ang dami ko ring tanong, eh. Wala naman akong mapagtatanungan. Hindi ko alam kung sa