Arthur's Fist นิยาย & เรื่องราว

"Sanders, wala tayong laban sa isa't isa, kaya hindi mo na kailangang ipaglaban ako. Tulad ng ipinangako ko, gagawin ko palayain si James at hindi na siya muling magbibigay ng problema. Bukod pa rito, nakikita ko ang martial arts Sa totoo lang, wala ka nang dahilan para patayin ako dahil lang sa Demonyo ako Cultivator, di ba? Kung gagawin mo iyon, nangangahulugan ito na ang iyong organisasyon ay kailangang puksain kalahati ng populasyon sa mundo ng martial arts!" Nagmakaawa si Gilbert kay Arthur para sa awa. "Itigil ang yapping. Lumaban tayo!" Nag-isip na si Arthur. Kaya, napaungol lamang si Gilbert at iniikot ang kanyang espada sa ulo ng tigre sa isang serye ng mga kaguluhan mga paggalaw. A

Nag-abot ng kamay si Kaydie, marahang ngumiti. “Nice to meet you, bro.” Ngunit tinitigan lang iyon ni Arthur, malamig, walang intensyon na kamayan siya. Sa halip, marahas niyang hinila ang kamay ko papalapit sa kaniya. Napahiya si Kaydie at dahan-dahang ibinaba ang kaniyang kamay. “Thank you for not letting my girlfriend receive the hit,” malamig na sabi ni Arthur, halos hindi gumagalaw ang panga. “We’ll get going now.”

Napailing si Arthur at marahang bulong, "Ang galing mong mag-cover, parang tangang gumagapang." Ngumisi si Mendoza, "At least hindi ako nahuli." Tahimik silang naghintay hanggang nakapasok muli ang matanda. Pagkatapos, muling nagsenyas si Arthur. Lahat ng tensyon bumalik, malamig ang hangin sa pasilyo. "On my mark," bulong ni Arthur, mahigpit ang hawak sa armas. Nakatayo na si Arthur at Mendoza sa gilid ng pinto, handang sumugod, nang biglang kumunot ang noo ni Arthur. Nagtaas siya ng kamay para i-abort ang senyas.

Puno ako ng inis at kalituhan. Tumatagilid siya, parang matinding alak ang ipinalit kay Lucas at ang init ng ulo. Sa kanya pa lang, alam kong may hindi magandang nangyari. Hindi siya matino, at naglalakad ng parang magulo ang mundo. “Arthur!” Umabot ang sigaw niya sa akin. Pagpasok, ang unang ginawa niya ay binanggit ang galit na nararamdaman niya.

Sa isang iglap lang ay naikasa niya 'yun at itinutok kay Arthur na ikinasinghap nang dalawa. "Reese!" "Se-senyorita," sabay ng mga itong tawag sa kanya. Pero bingi na siya at isa lang ang nais malaman. Humakbang siya nang dahan-dahan palapit kay Arthur na hindi inaalis ang dulo ng baril rito. "Give me a f*cking name Arthur o ako mismo ang tatapos sa buhay nang isang traydor na tulad mo!" Bulyaw niya rito. Anger is consuming her right now.

Sabi ni Justin at sumandal sa couch na inuupuan namin. "Unexpected day, too." Sabi ko naman at sumandal rin sa couch. "Arthur is now mad at you and he's acting weird lately. Para bang naglalabas siya ng emosyon niya at pinagbubuntunan kayo. Even Millennium na binugbog niya dahil lang sa nagalit siya dito." Napaisip ako sa sinabi ni Justin. Tama nga siya dahil kakaiba ang ikinikilos ni Arthur.

"G-Gusto kong pumasok sa loob, Arthur. S-Samahan mo ako." Tumango si Arthur at tumayo na rin. Kahit malakas ang pagkabog ng dibdib niya at parang aatras na ang paa niya ay pilit niyang tinatagan ang sarili. Tama si Arthur hindi dapat niyang ulitin ang ginawa niya noon dahil kung hindi ay pagsisisihan niya. Gagawin din niya ito baka sakaling mabura ang guilt niya sa hindi pagpayag na dalawin ang abuela bago ito mawala.

Iyakin siya sabi niya maglalaro kami. "Ang buhok ko!" sigaw ni Arthur noong makita ang reflection sa salamin. Nabasag din ang ngipin ni Arthur noong ipilit ni Cordelia ipasok ang apple sa bibig niya. Galit si Arthur sinabi na kuhanin si Cordelia at parusahan. Humarang si Cosmo sinabi na hindi nila pwede kuhanin si Cordelia. This time naging agresibo si Arthur at sinuntok sa sikmura si Cosmo na agad napaluhod. Hindi katulad ni Benzo wala alam si Cosmo sa mga self defense. Secretary lang ito at hindi pang front field.

Tinalian siya ng lubid sa katawan. Biglang bumukas ang pintuan at nagulat siya nang mamukhaan ang pumasok na pigura. "He---Hendric?!" gulat at di makapaniwala niyang tugon. "Arthur!" ngising demonyo ito ng papalapit sa kanya. Arthur clenched his jaw. "Sinasabi ko na nga ba, di ka gagawa ng mabuti," sigaw niya. "Hahaha! Relax! I just needed you to sign this one!" anito at itinaas ang hawak na folder.

“Tingin ko dapat labanan natin siya, First Fortress Master. Nakarating na sila sa ating pintuan at hindi man lang nila tayo nirerespeto. Hindi na tayo dapat maghintay pa!” Kaagad na sumigaw si Arthur habang sumisingit siya sa madla. Ngunit tinitigan siya nang masama ni Austin. “Manahimik ka,” sinabi niya. “Ang isang batang tulad mo ay walang lugar sa usapang ito!”